[Negrin]

A jak sobie wyobrażasz to kombinowanie?

[Wawrzyniec]

Military, powaga, założenie konta, to sekundowa sprawa. Trwa tyle, co założenie "nie lewego" i obejmuje te same punkty programu.

[military]

Negrin napisał(a):A jak sobie wyobrażasz to kombinowanie?

Znalezienie ściemnionego adresu zagranicą, rejestracja, znajdywanie miejsc w których można opłacić abonament, płacenie w innej walucie (które w przypadku mojego konta wymaga najpierw telefonicznego zadeklarowania kwoty). Te cztery punkty to o trzy za dużo, żebym uważał że warto się z tym pieprzyć. Multi przez net nigdy mnie nie ciągnęło (oprócz Land of the Dead), więc naprawdę - spokojnie i bez żalu mogę sobie poczekać.

[wujo444]

http://www.allegro.pl/item912579445_xbox_live_gold_12_miesiecy_eu_us_automat_24_pewnie.html

A adres możesz podać Downing Street.

[Danus]

Call of Diuty: Modern Warfare 2- mój ulubiony rodzaj gier. Shootery z pierwszej osoby to kwintesencja tego co najlepsze w grach. Uwielbiałem pierwszą część, gdzieś tak z 4 razy zdołałem przejść i z niekłamanym bananem na ryju zabrałem się za część drugą. Nie zawiodłem się bo to zajebisty, dynamiczny film akcji:P Akcja, akcja i jeszcze raz akcja.
Miłym akcentem był powrót starych znajomych(Price, Nikolaj)
Poszczególne etapy bardzo wciągające na tyle by zapomnieć, że to to gra. Ja się czułem jakbym oglądał dobry film. Warto wspomnień choćby o Clifhanger czy masakra na lotnisku. Zwroty fabularne które mogą zaskoczyć i wbijający w glebę koniec którego nie powstydziłby się niejeden akcyjniak z lat 80'. Brakowało tylko dobrego on-linera.
10/10
Jeden z najbardziej oczekiwanych FPSów 2009 roku zaliczony, został mi tylko jeden Stalker: Zew Prypeci.

[Hitch]

Danus napisał(a):zajebisty, dynamiczny

A także dziecięco naiwny i głupkowaty. Ale gra sie fajnie i dobra obsada.

[Negrin]

Danus napisał(a):Brakowało tylko dobrego on-linera.

Ależ tryb on-line w MW2 jest całkiem dobry, pomimo braku dedykowanych serwerów!

[Snappik]

Cytat:Poszczególne etapy bardzo wciągające na tyle by zapomnieć, że to to gra.

Tylko jeden przypadł mi do gustu - Gułag. Reszta taka se.

Cytat:Ja się czułem jakbym oglądał dobry film.

Ja się czułem jak debil, bo nikt nie mógł mnie zabić. Tę grę można przejść na sprincie (przynajmniej niektóre etapy) i skrypty nie zdążą się załadować.

Cytat:Warto wspomnień choćby o Clifhanger czy masakra na lotnisku.

No i giiiiigantyczny skok skuterem nad przepaścią... O debilnych przeciwnikach wspomniałem?

Cytat:Zwroty fabularne które mogą zaskoczyć i wbijający w glebę koniec

Zwroty fabularne - tanie, nachalne, do przewidzenia. Scenariusz kulejący od fantazyjności ziomków z Infinity Ward, do tego rwany i rzucający graczem z miejsca na miejsce. Fabuła wyssana z dupy (na palec trzeba zasłużyć), Ruscy napierający desantem spadochroniarzy na Waszyngton - bez komentarza, . Końcówka głupia jak but, przeciągnięta przez QTE.

Cytat:10/10

6/10 za kilka fajnych akcyjek, ale reszta to pożal się Boże popłuczyny z MW1. Do tego zrąbany multiplayer i mamy komplet. Najbardziej rozczarowujący sequel ostatnich lat. Jest taki sam jak jego zwiastun - elo, elo, joł joł, ale kupy się nie trzyma.

[Danus]

Snappik napisał(a):Ja się czułem jak debil, bo nikt nie mógł mnie zabić.

Na jakim grałeś poziomie trudności?

[patyczak]

Mnie się najnowszy COD podobał strasznie. Tylko dwie sprawy mnie wkurzają - gra jest za łatwa (nie jestem mistrzem w fpsy, a na najwyższym poziomie trudności grało mi się bardzo prosto, nawet prościej niż na normalu) i za krótka. I szkoda, że nie ma takiej misji jak ta w Czarnobylu w pierwszej części, bo to było mistrzostwo. Ale za to, bardzo emocjonujące są zwroty akcji, kończące się K.I.A. :)

A Gułag także mi się podobał:D Najbardziej z tego tytułu, że łaźnia, gdzie zostajemy zaatakowani przez gości z tarczami i ostrzelani z balkonów jest żywcem wyjęta z "Twierdzy". Oglądam sobie ostatnio film Bay'a na dwójce i gdy komandosi wychodzą z kanalizacji, myślę sobie - kurczę, ja to gdzieś widziałem:D

[Snappik]

Danus napisał(a):

Snappik napisał(a):Ja się czułem jak debil, bo nikt nie mógł mnie zabić.

Na jakim grałeś poziomie trudności?

Na "prawie najwyższym", czasem przełączałem na hardcore, bo było za łatwo (zwłaszcza w Rio). Ogólnie mam takie same zdanie o tej grze co Kominek -

[Danus]

Ja grałem na hardcorze i nie powiem, że było jakoś szczególnie łatwo. Nie było też trudno, lecz parę razy dostałem kulkę.

[Luis Cyfer]

ja przechodziłem na veteranie i stwierdzam opiniotwórczo, ze bywało ciezko as fuck!

[Rodia]

Mass Effect 2 - o ja. Już dawno nie grałem w nic coby mnie wchłonęło do swego świata na tak długo i o czym bym myślał w czasie jedzenia, spania i od razu po wstaniu z łóżka. Gra pokonuje swojego poprzednika pod każdym względem, wychodzi na jaw kilka pomniejszych błędów, których nie było w jedynce, ale to nie ma tu znaczenia - jest to najbardziej osobista i wciągająca gra jaka wyszła w ostatnich czasach i co do tego nie ma żadnych wątpliwości.
Najpierw coś dla laików - ME2 to erpeg stworzony przez aktualnego Boga wszystkich erpegów, czyli firmę BioWare (którzy zaczynali od Baldur's Gate'a). To kosmiczny erpeg - zarówno dosłownie jak i w przenośni. Gra rozgrywa się w XXII wieku, gdy ludzkość wyszła już daleko poza granice swojego Układu Słonecznego, odkryła inne rasy w Galaktyce i próbuje się z nimi zasymilować (ludzie są dosyć nową rasą w społeczeństwie Drogi Mlecznej). Już tu mamy pierwszą siłę ME - jestem pewien, że jest to jeden z najbardziej szczegółowo przedstawionych fikcyjnych światów w historii gier i to odnosi się zarówno do pierwszej jak i drugiej części. Mamy tu dziesiątki zróżnicowanych ras, z których każda ma swoją kulturę, zwyczaje, tradycje, religie, osobowość, charakter i aparycję. Nie chodzi o to, że świat w ME wyróżnia się czymś specjalnym na tle innych tego typu, space operowych uniwersów (jak w SW albo Star Treku) - chodzi o to jak i z jakim rozmachem został przedstawiony. W pierwszej części można było swobodnie przemierzać galaktykę na statku - w drugiej jest to jeszcze bardziej pogłębione jako, że możemy swobodnie, ręcznie latać Normandią w obrębie układów i gromad (choć jest to zmiana raczej kosmetyczna). Mgławic do odkrycia jest w cholerę, a każda ma swoją gromadę i swoje układy, gdzie z kolei można wyczytać charakterystyki dziesiątek planet, wraz z ich historią a nawet cechami fizyczno-geologicznymi.
Ale do rzeczy - ME2 to w końcu kosmiczny (dosłownie jak i w przenośni) erpeg, w którym latasz najnowocześniejszym statkiem w galaktyce i zbawiasz ją przed wielkim złem. Gracz wciela się w komandor(a) Shepard(a) - co może zrobić na dwa sposoby. Po pierwsze, mamy tu chyba pierwszy raz w historii gier (albo jeden z pierwszych razów) możliwość zaimportowania swojej postaci z pierwszej części gry na potrzeby drugiej, wraz z niektórymi decyzjami jakie kiedyś podjęliśmy. Nie ma tego dużo, choć te kluczowe, jak decyzja o pozostawieniu przy życiu czy uśmierceniu Rady tudzież los Wreksa mają swe daleko idące konsekwencje. Inne wybory, głównie te pochodzące z questów pobocznych, również są uwzględnione, jednak w o wiele skromniejszym stopniu - możemy jedynie spodziewać się wiadomości na prywatnym terminalu Shepard(a) na temat postaci biorących w nich niegdyś udział. Jednak wciąż, zapewnienie graczowi ciągłości fabularnej między obiema produkcjami to strzał w dziesiątkę.
Drugi sposób to oczywiście stworzenie swojej postaci od nowa i przyjęcie wydarzeń w grze "kanonicznie" - czyli tak jak chcieli tego twórcy.
Fabuła w ME2 jest wystarczająco epicka, nie zaskakuje jednak jakimiś niesamowitymi zwrotami akcji (zaskoczył mnie w sumie tylko jeden, naprawdę świetnie rozegrany przez twórców), ale już dawno przestałem się przejmować takimi rzeczami w grach, jak długo mają do zaoferowania coś więcej. Ważna jest jej główna konstrukcja fabularna i czy pozwala poczuć się jak prawdziwy zbawca galaktyki - a to zadanie wypełnia w zupełności.
Fabularnym i emocjonalnym jądrem tej gry jest jednak coś zupełnie innego - Twoja własna, osobista drużyna i relacje jakie się z nią wiążą. Już w ME1 ten aspekt był niezły, jednak wciąż był pozostawiony na płaszczyźnie drugoplanowej - tutaj wypływa w pełnej chwale. Mogę z całą pewnością powiedzieć, że nigdy nie widziałem tak realistycznie przedstawionych, tak dobrze napisanych i tak prawdziwych psychologicznie postaci jak załoga Shepard(a) na statku. Również sama rola drużyny została powiększona - to jak zakończy się gra (tak, bo ME2 oferuje multum różnych zakończeń) w ogromnej mierze zależy od tego jak rozwiną się Twoje relacje z drużyną, czy zdobędziesz lojalność jej członków (wykonując specjalne questy) oraz w jakim stopniu poświęcisz jej swoją uwagę.
Konstrukcja rozgrywki w ME2 jest podobna - nadal na pokładzie Normandii przemierzasz galaktykę wykonując albo kluczowe dla fabuły questy albo poboczne (tzw. misje N7). Rozwiązano tutaj kluczowy, główny problem jaki miałem z ME1 - koniec generowo losowanych, takich samych, nudnych i płaskich questów pobocznych z pierwszej części - tutaj każdy z nich ma swoją historię, swoją specyfikę i swój charakter. Nie ma mowy o nudzie. Z drugiej strony, są one też skromniejsze - przykładowo, z tego co pamiętam to w ani jednej misji N7 nie dochodzi do żadnego dialogu.
Sama rozgrywka zachowała swój szkielet z ME1, zasadniczo zmieniono jednak system walki i inwentarza. Przede wszystkim zniknęły apteczki - medi-żel jest teraz wykorzystywany jedynie do wskrzeszania poległych kamratów, a zdrowie regeneruje się samo. Koniec też z zagraconym inwentarzem (mniej więcej w 2/3 ME1 musiałem zacząć masowo sprzedawać wszystko co miałem bo na nic już nie było miejsca...) - teraz wybiera się jedynie broń dla oddziału (a modeli jest zaledwie kilka sztuk), cała reszta dokonuje się przez zakup ulepszeń i nowych mocy biotycznych. Z jednej strony można narzekać na znaczne uproszczenie rozgrywki, z drugiej - gra stała się przez to jeszcze bardziej intuicyjna niż jej poprzedniczka.
W ogóle o stopniu trudności ME2 też należy napisać kilka słów. Gra, przynajmniej na standardowym poziomie trudności, jest naprawdę prosta. To trzeba podkreślić - ani ME1 ani ME2 na pewno nie spodobają się ludziom z tej dziwnej grupy graczy, którzy uważają, że jeśli gra nie jest w 2D, nie ma miliona przedmiotów, które można modyfikować na dwieście różnych sposobów, nie ma drzew ze statystykami i nie jest turowa to nie jest erpegiem. Ta gra sama ciągnie Cię przez siebie, nie pozwala się oderwać i może właśnie w tym tkwi jej największy sekret. ME to hybryda erpega i strzelanki, co widać jeszcze bardziej przy drugiej części, gdzie nacisk na akcję został jeszcze bardziej poszerzony, a wolność wyboru danej ścieżki zredukowano do minimum. Tutaj słowem-kluczem jest "dynamizm" i "ruch". Etapy przemierzania galaktyki są świetnie zbalansowane przez czystą akcję rozgrywającą się w cudownie wyglądających przestrzeniach, niekiedy przerywaną interakcją z jakąś postacią. Tak właśnie wygląda ME. To nie jest Baldur, Fallout albo Torment smile.gif Choć zaznaczam, że grałem na razie dopiero na standardowym poziomie trudności.
Oczywiście gra ma też minusy - uproszczenie rozgrywki miejscami irytowało nawet mnie, w etapach strzelankowych jest zawsze tylko jedna droga do celu a poziomy czasem niepokojąco przypominają kartkę, na której należy dojść z punktu A do punktu B. Fakt, że są one prześliczne tego nie zmienia. Nie jest to co prawda ten poziom prostactwa co w Modern Warfare, no i skrypty nie są tak denerwujące, tym niemniej jeśli ktoś spodziewa się długiego myślenia nad taktyką podejścia do wyjątkowo trudnego przeciwnika - to się zawiedzie. Tutaj trzeba po prostu napierdalać dopóki kolo nie padnie tongue.gif Również, pomimo, że nie ma już losowych, płaskich questów pojawił się motyw wydobywania surowców - który jest miłą, odprężającą czynnością, jednak po krótkim czasie po prostu się nudzi, a surowców w ME2 trzeba mieć sporo. BioWare powinien wymyślić jeszcze inny sposób zajęcia czymś gracza w przerwach w zbawianiu galaktyki smile.gif Miałem też wrażenie, że w pewnych questach gra, po wykonaniu zadania, nie pozwala Ci spokojnie obejrzeć lokacji i pozbierać całego lootu. Jest co prawda opcja wybranego przez siebie momentu zakończenia misji (naciskając klawisz "F"), jednak gra nie jest konsekwentna w zastosowaniu tej opcji. Zdarzały się również sporadyczne bugi, zwłaszcza jeden - w kilku momentach Shepard uniósł mi się na niewidzialną podłogę nad ziemię i... już tam został (a macie nawet screena tongue.gif). Czasem byłem w stanie stamtąd zejść, jednak w wielu momentach musiałem po prostu zrestartować poziom, bo nie dało się stamtąd ruszyć smile.gif Pół biedy jak zdarzy Ci się to w jakimś mało ważnym momencie - ale jak stało się tak w czasie walki to wrogowie po prostu ustrzelili mnie jak kaczkę smile.gif Patch konieczny od zaraz.
Przeskok graficzny z jedynki do dwójki jest ogromny - wrażenie robi zwłaszcza użycie światła, całość przypomina trochę jakby pogrążony we mgle sen, z porażającą feerią barw. Jak zwykle u BioWare'u zarówno animacja twarzy jak i podkład głosów (grałem w oryginalną wersję językową) stoją na najwyższym poziomie. To z pewnością aktualnie jeden z najładniejszych (jak nie najładniejszy) erpeg na rynku, do tego nie wymagający superwypasionego sprzętu - na moim rocznym kompie gra na najwyższych detalach chodziła niemal bez zarzutu.

No i to chyba tyle z recenzji. Mass Effect 2 to gra wypasiona pod każdym względem, elegancko łącząca w sobie elementy shootera i RPGa, oddająca do dyspozycji gracza niesamowicie szczegółowo opisany, ogromny wszechświat do eksploracji, zaludniony dziesiątkami ras, oryginalnymi i niezapomnianymi postaciami, pozwalająca na niespotykany dotąd poziom interakcji z wykreowanym światem i dostosowująca go do poczynań gracza. Pomimo nielicznych wad, daję jej ocenę 10/10, bo od lat nie zdarzyło się, abym grał w coś tak zajmującego coby mnie zabrało z realnego świata na wiele dni i żeby trzęsły mi się dłonie podczas finalnej misji smile.gif Mass Effect 2 jak żadna inna gra pozwala poczuć się jak prawdziwy galaktyczny wymiatacz. Polecam wszystkim forumowiczom z nieuleczalnym kompleksem wyższości ;)

10/10

[Mierzwiak]

Mass Effect 2 - nie rozpiszę się tak jak Rodia, powiem tylko że gra jest ładniejsza, lepiej zoptymalizowana, dynamiczniejsza, bardziej emocjonująca i - z racji możliwości kontynuowania gry swoją postacią z ME1 wraz z podjętymi przez nas decyzjami - bardziej angażująca.

Jeśli miałbym wskazać na jakąś słabość, to scenariusz, a dokładniej szkielet fabularny, którego trochę tutaj brakuje. Fabuła jako taka, będąca kontynuacją jedynki, jest bardzo fajna i wciągająca, wszelkie misje związane z rekrutacją członków drużyny, ich misje lojalnościowe, ba! nawet sidequesty są co najmniej dobre, a nawet znakomite (!), ale brakuje tutaj bardziej rozbudowanego ciągu przyczynowo skutkowego. To oczywiście drobnostka, bo ME2 nadrabia całą resztą na czele z genialnymi postaciami.

Nie mogę się doczekać zamknięcia sagi i momentu, w którym wczytam save z ME2 do trzeciej części. Zastanawiam się też jakie konsekwencje będą mieć niektóre podjęte tu decyzje, bo te z jedynki to przy nich pikuś.

10/10

[Rodia]

Zginął Ci ktoś z załogi w ostatniej misji?

Spoiler

Faktycznie główny wątek jest nieco... mało szczegółowy. Właściwie wszystkiego gracz dowiaduje się od początku - że są sobie Zbieracze co mają układ ze Żniwiarzami i że porywają po coś ludzi. Jedynymi naprawdę zaskakującymi rewelacjami jakie następują w trakcie gry jest informacja, że Zbieracze to tak naprawdę Proteanie i że potrzebują ludzi do stworzenia ludzkiego Żniwiarza (ale po cholerę? Jednego już przecież kiedyś Shepard rozwalił). I to tyle; trochę mało jednak. Pomimo niesamowicie zrealizowanych historii członków Twojej drużyny, sama intryga jest dość schematyczna. Tak, Illusive Man jest zajebisty, tak, Zbieracze są przerażający, ale te wątki pozostają w martwym punkcie i zupełnie się nie rozwijają. Osławiona samobójcza misja to nic innego jak rajd na bazę złych, wielki rozpierdol i desperacki powrót (abstrahuję tutaj od świetnej realizacji owej rozwałki, chodzi mi tylko o fabułę). Gracz niczego się nie dowiaduje. Hell, myślałem, że odbędzie się chociaż jakaś rozmowa z tym Zwiastunem i że dokona się jakaś wielka rewelacja - a tu nic. Poza tandetnymi pogróżkami rzucanymi w czasie walk Zwiastun nie mówi absolutnie nic i Zbieracze pozostają fajnym, acz nierozwiniętym pomysłem.
Już dawno przestałem zwracać uwagę na wirtuozerię głównych wątków w grach tego typu, zdaję sobie sprawę, że mają one jedynie dać pole do popisu graczowi w innych rzeczach, jednak tym razem BioWare poszło trochę za daleko i przesadziło z olaniem głównej historii. W ME1 równowaga została bardzo dobrze utrzymana; tutaj czułem pewien niedosyt. Zdecydowanie rzecz do poprawienia w trzeciej części.
Aha, niby w jaki sposób zniszczenie bazy Zbieraczy doprowadziło do przebudzenia Żniwiarzy? (bo, jak sądzę, to właśnie ich przedstawia finałowa sekwencja?). To już w ogóle kupy mi się nie trzymało :P

[Mierzwiak]

Rodia napisał(a):Zginął Ci ktoś z załogi w ostatniej misji?

Nie :) Na szczęście podczas przeglądania MEWiki natknąłem się na info o takiej możliwości i zrobiłem wszystko co trzeba by nikt nie zginął. Szkoda by mi było stracić kogokolwiek, zwłaszcza jeśli znowu będzie można wczytać save do następnej części.

Co do fabuły:

Spoiler

Zgadza się, jedynka była pod tym względem świetnie wyważona i miała konretny scenariusz z ciągiem przyczynowo skutkowym. ME2 poza kilkoma misjami z Kolekcjonerami opiera się tak naprawdę na budowaniu drużyny. I nie ma w tym nic złego, w końcu to środek trylogii, wstęp do wielkiego finału, ale z drugiej strony zastanawiam się w jakiej sytuacji wyjściowej w ME3 będą gracze, którzy stracili całą załogę włącznie z Shepardem, bo i takie zakończenie jest możliwe.

Natomiast końcowe ujęcie ze Żniwiarzami. Hmmmm, wydaje mi się że nie można traktować go dosłownie, to raczej ilustracja zbliżającego się nieuchronnie zagrożenia.

[Rodia]

Spoiler

Mi zginął Mordin. Co było wyjątkowo wkurwiające bo zrobiłem absolutnie WSZYSTKIE questy jakie były do zrobienia. Najgorsze jest to, że nawet nie wiem jak zginął - aż do momentu, gdy wybierałem ostatnią drużynę na platformę wszyscy żyli. Dopiero w outrze jak zobaczyłem trumnę i dałem opcję kontynuowania gry to zobaczyłem, że Mordin jest na czerwono... wyjątkowy wkurw :/
Tym bardziej, że chyba wiem czemu tak się stało - jeśli tak, to się zadławię własnym moczem, bo to by oznaczało zwykły błąd przeoczenia. Przed ostatnią misją wychodziłem wszystkimi ziomkami na którąkolwiek planetę, żeby ich levelować, nie? (tam były po 2-4 punkty do przydzielenia każdemu, w zależności kiedy ostatnio miałem określoną postać w drużynie). No i chyba zapomniałem wylevelować Mordina ;] I tak planuję przejść grę jeszcze raz, choć nie w najbliższym czasie, więc błąd naprawię. Tym niemniej, smutno, tym bardziej, że to moja ulubiona postać z drużyny była :(
Co do ME3 - ostatnio jakiś wywiad się pojawił, w którym któryś z BioWare'owych ziomków mówił, że jeśli Shepard Ci zginął to w ME3 tworzysz nowego - opcja importu sejwów z poprzedniej części zostaje najwyraźniej zablokowana. Trochę lamerski unik z ich strony, bo nie są w tym systemie konsekwentni, a przecież jest to kluczowy aspekt gry. Gdyby byli to tacy ludzie albo nie mogliby w ME3 zagrać w ogóle (buehehehehe ;]) albo mogliby inną, nową postacią (może Joker z naprawioną nogą?). Zdaję sobie sprawę, że tworzenie praktycznie nowej gry i fabuły od podstaw dla relatywnie wąskiej grupy graczy (bo to trzeba naprawdę się postarać, żeby Shepard w ME2 zginął) jest absurdem, tym niemniej kompletnie olanie tej opcji pachnie mi pójściem na łatwiznę.
No końcowe ujęcie też mnie zastanawia. Cóż, dowiemy się za 3 lata...

[Karol]

Nie ma co, zachęciliście mnie bardzo, czas się zabrać w końcu za jedynkę - dzięki :).

[Mierzwiak]

Rodia:

Spoiler

Dobrze rozumiem, jeśli Shepard zginął w ME2 to w 3 tworzymy nowego... Sheparda? Bez sensu.

Ale też jak się zastanowić, Bioware samo sobie niejako strzeliło w stopę, bo kontynuowanie gry swoją postacią z całą drużyną lub kontynuowanie jej na czysto otwiera tak naprawdę drogę do nie tyle dwóch fabuł, co dwóch różnych gier najogólniej mówiąc. Ciekawe jak z tego wybrną, oj ciekawe.

Swoją drogą ciekawi mnie jak domyślnie przedstawiają się szczegóły scenariusza ME2 w przypadku nieimportowania stanu gry.