[Gal Anonim]

Znakomita recenzja HITMANA, którego ostatni epizod wyszedł ostatnio. George idealnie oddaje moje uczucia zwiazane z tą grą. Podchodziłem do niej jak pies do jeża, a okazał się byc wspaniałym następcą Blood Money i jedna z najlepszych gier roku. Nie moge sie doczekac kolejnej czesci (albo kolejnego sezonu - bo pewnie na to sie zdecyduja) z większym budzetem (bo mam nadzieje, ze gra sie sprzeda zadowalająco).

[Grievous]

Pudełkowa wersja PCtowego "Mass Effect: Andromeda" będzie pozbawiona płyty, będzie tam tylko kod na Origin... ale w kolekcjonerce znajdzie się steelbook. Beka :)

[Kluski]

Czy ktoś z forum gra może w Rocket League na PS4?

[patyczak]

Ja gram, ale na PCie :/

[Kluski]

Niby wysyp bardzo mocnych tytułów pod koniec roku, ale w zasadzie interesuje mnie jedynie Dishonored 2. Gierka zbiera bardzo dobre recenzje. Trzeba będzie wreszcie skończyć jedynkę.

[patyczak]

Gram w dwójkę i jest rewelacyjna. W czwartej misji trafiamy do domu szaleńca/geniusza - ściany przesuwają się, pokoje zamieniają miejscami. W którymś momencie pomyślałem, że warto wpaść pomiędzy podłogę a szczelinę, która na chwilę otworzyła się podczas takiej modyfikacji przestrzeni i jakie było moje zdziwienie, że nie zginąłem, tylko trafiłem do jakby całkiem innej "roboczej" lokacji pomiędzy ścianami. Cudo.

[tchopz]

A jak z optymalizacją D2? Bo czytałem, że GF1070 uciąga to w FHD raptem na niskich ustawieniach... W takiej sytuacji moje śmieszne 760 może zniechęcić do gry?

[patyczak]

Mój Geforce 960 dźwiga spokojnie FHD na średnich.

[Kluski]

A procek jaki? Mają wypuścić pacza. Byłoby głupio jakby moje 970 / i5 4690k nie wyciągnęło 60 klatek.

[patyczak]

Procek i5 6500

[Proteus]

[Proteus]

Grałbym.

[Gladius]

Jako fanboj Obsidianu zacząłem przygodę z Tyranny i zapowiada się jeden z ciekawszych RPGów ostatnich lat.

Już w "Pillars of Eternity" wykreowali świat inny od klasycznych RPGów, gdzie nie ma podziału na tych dobrych i złych, a motywacje wszystkich postaci (w tym głównego"złego") są zrozumiałe. W "Tyranny" poszli o krok dalej i pokazują nam historię z perspektywy "zła", gdzie walczy się siłami ostatniego, niepodbitego jeszcze, regionu. Zaczynając od świata i jego lore'u, poprzez tworzenie postaci, a kończąc na mechanice - Obsidian w każdym z tych aspektów stworzył coś zupełnie świeżego.

W pewnym momencie przy tworzeniu postaci, żeby ustalić naszą pozycje w świecie i historii, stajemy przed wyborem. Czy pójść na skróty i szybko wybrać to co nam się podoba, czy rozegrać fabularyzowaną minigierkę Conquest, która służy za prolog do historii. Byłem zaskoczony, że już na tym etapie, gra daje ogromną swobodę i podejmujemy decyzje, znacząco wpływające na stosunek innych postaci do nas.
Dochodzi do tego unikalny system umiejętności, ze sporą ilością skillchecków w dialogach, które mają wpływ na przebieg konwersacji, a nie są tylko bonusami (czego brakowało w Pillars).

Sam świat i wybory, są o wiele bardziej oparte na tym, jak chcemy grać, niż na stałym ukierunkowaniu charakteru naszej postaci. W jednym queście można być mściwym skurwysynem, by w kolejnym podejść do tematu bardziej dyplomatycznie - w żadnym z tych wypadków, nie zostaniemy ukarani przez grę, ale musimy się liczyć z konsekwencjami naszych czynów. Nie ma też tutaj punktów jasnej/ciemnej strony mocy - zastąpiono je reputacją zdobywaną wobec frakcji i ważnych osób. Więcej, nie ma tutaj czystego podziału na status lubiany, bądź nie. Można sobie zjednać kogoś poprzez lojalność, albo poprzez strach. Za zwiększanie obu poziomów zyskujemy specjalne umiejętności i nie negują się one nawzajem (tj. możemy mieć wysoki poziom lojalności i strachu). Jeszcze też nie zdarzyło mi się odczuć "fałszywości" zaprezentowanych wyborów, gdzie opcja bardziej dobra lub zła była dodana na siłę.

W kwestii mechaniki, tworzenie własnych czarów to rzecz piękna. Idea jest prosta - łączymy podstawowy żywioł z bazą (np. zasięg) i dodajemy do niego zdobyte atrybuty (np. siłę, obszar). Podoba mi się, że nie przedobrzono i nie da się dopalić czaru wszystkim, ponieważ jesteśmy ograniczeni poziomem wiedzy postaci. Świetne są też wspólne combosy postaci - podpalenie mieczy Verse w środku walki, czy jej wyskok nadają dynamiki klasycznej RPGowej walce.

Jeżeli już miałbym się czepić, to wystarczyła jedna konwersacja, żebym zjednał sobie w większości towarzyszkę (na poziomie 3/5) - trochę za szybko to poszło.

I dialogi :D

Spoiler

Po 4h gry - jaram się :)

[Proteus]

Dishonoured - polecacie zabrać się wpierw za jedynkę, czy skakać od razu do dwójki?

[patyczak]

Jedynka jest świetna, więc polecam, ale jeżeli zagrasz od razu w dwójkę, to nie powinieneś mieć raczej problemów z ogarnięciem historii :)

[Salto]

Tyranny jest całkiem spoko, ale strasznie krótkie, trzeci akt to jakaś kpina. No i to granie złego jest trochę przereklamowane, bo i tak nie ma jakiejś psychologicznej głębi tylko wybory "rozciachaj lub daj uciec". Wolałbym, żeby postać zaczynała od zera (a nie była wysłannikiem sądu), ale ze światem który faktycznie budzi odrazę.

[Gal Anonim]

(19-11-2016, 19:42)Proteus napisał(a): Dishonoured - polecacie zabrać się wpierw za jedynkę, czy skakać od razu do dwójki?

Jedynka jest super. Graj koniecznie.

Salto napisał(a):Tyranny jest całkiem spoko, ale strasznie krótkie

A to nie jest tak, ze warto grac ponownie wiele razy? Bo tak mi sie obilo o uszy. Np. Alpha Protocol bylo krótkie, ale warto bylo grac wielokrotnie przez wzglad na mnogosc wyborów.

[Kluski]

Wróciłem do Dishonored po kilkumiesięcznej przerwie. Pierwsze co uderza to ekstremalnie niski poziom trudności. Od razu zmieniłem ustawienia z hard na very hard. Przez całą grę tak jest, czy później się rozkręca? Grafika przyzwoita, ale bez szału, właściwie przypomina mi trochę Bioshocka.

[patyczak]

Ja starałem się grać tak, żeby nikt mnie nie zauważył i nikogo nie zabijałem, więc nie było aż tak prosto :D

[Salto]

(20-11-2016, 02:44)Crov napisał(a): A to nie jest tak, ze warto grac ponownie wiele razy? Bo tak mi sie obilo o uszy. Np. Alpha Protocol bylo krótkie, ale warto bylo grac wielokrotnie przez wzglad na mnogosc wyborów.

Są wybory i jak teraz gram drugi raz, to faktycznie pary rzeczy się zmienia zależnie od sojuszu, ale całość i tak jest zarżnięta nim się zaczyna. Końcówka po prostu ssie, bo w końcu zdobywamy trochę mocy, a rozgrywka kończy się po 15 minutach. Zakończenie jest otwarte więc pewnie walną jakieś DLC, ale trochę przegięli. Alpha Protocol było znacznie lepiej wyważone.