[Capt. Nascimento]

To mój trzeci po "Prisoners" i "Enemy" film Denisa Villeneuve. Najlepszy z tej trójki. W 2011 roku dostał nominację do Oscara w kategorii obcojęzycznej i przegrał ze znacznie słabszym "In a better world".

Dwójce bliźniaków umiera matka. W testamencie oświadcza, że pozwoli się pochować tylko jeśli uda im się dostarczyć dwa zapieczętowane listy - jeden do ich ojca, a drugi do brata. Obu nie znają i nigdy nie widzieli. Powracają w tym celu do miejsca swoich narodzin - na Bliski Wschód. Podczas podróży odtwarzają straszną historię, piekło przez jakie przeszła ich matka podczas bardzo krwawego konfliktu muzułman z chrześcijanami. Mamy tu więc cholernie mocne kino wojenne, intrygę niczym z kryminału, dramat społeczny (a właściwie tragedię)...

Villeneuve to jednak solidny i konkretny reżyser. Dwie historie bardzo spójnie łączą się w jedną, żaden wątek nie okazuje się zbędny a zakończenie wgniata w fotel. Dobrze wie, jak zrobić wrażenie na widzu, nawet gdy nie pokazuje niektórych scen wprost a pozostawia je jego wyobraźni. W paru momentach zastanawiałem się, czy to nie jest najmocniejszy (również ze względu na scenę, która w Hollywood nigdy by nie przeszła) i najsmutniejszy film jaki widziałem.

Wszystko jest okraszone pięknymi zdjęciami i piosenkami Radiohead, uderzającymi już od pierwszej sceny. Narracja jest nieśpieszna i o ile mi to nie przeszkadzało, bo pozwoliło dokładnie i autentycznie opowiedzieć całą historię, to tych bardziej niecierpliwych może miejscami znużyć. Natomiast końcówka podnosi całość o poprzeczkę w górę.

Ode mnie 10/10, muszę go obejrzeć drugi raz. A Villeneuve niech kręci kolejny film!

[panegiryk_do_ortalionu]

100% racji w racji. Świetny film. W gatunku "smutnych" filmów perła. W opozycji do polskich reprezentantów :
a) pozostawia sporo przemyśleń
b) jest dość subtelny w pokazywaniu przemocy (w sensie, pokazuje dużo lecz mógłby pokazać o wiele wiele więcej)

Ponadto świetne zdjęcia/ujęcia zrobione - mam wrażenie - w sposób w jakim kiedyś kręcono najlepsze filmy holiłudu. Długie, szerokie ujęcia, nastawione głównie na ruch wewnątrz kadru, a nie ruch czy dynamikę kamery.

9/10

[zdzichon]

O jakie to było dobre. Na każdej płaszczyźnie. Strasznie długo zwlekałem z tym filmem. Dużo roboty, dzieciaki, mieszkanie wykańczam, takie tam, a wyglądało na snuja, więc się bałem że przysnę i wybierałem dynamiczniejsze pozycje. Niepotrzebnie. Film intryguje pierwszą sceną u notariusza, a potem chwyta za gardło i nie puszcza do samego końca. Choć prowadzony jest bardzo niespiesznie to ładunek emocjonalny jest potężny i nie nużył ani minutę.

Do tego tak jak poprzednicy pisali zdjęcia Bliskiego Wschodu (chyba Liban) się po prostu chłonie. Ciężko napisać cokolwiek o fabule nie psując seansu, więc nie powiem nic

Diuna jest w dobrych rękach.

[Capt. Nascimento]

ja niemal równo 4 lata temu napisał(a):To mój trzeci po "Prisoners" i "Enemy" film Denisa Villeneuve. Najlepszy z tej trójki.

Od tamtego czasu do "Prisoners" i "Enemy" dołączył "Maelstrom", "Politechnika", "Sicario", "Nowy początek" i "Blade Runner 2049"... a "Pogorzelisko" nadal jest zdecydowanie najlepszym jego filmem (jedynie BR2049 zbliżył się do tego poziomu na widoczny dystans).

Paradoksalnie to jeszcze film sprzed przejścia Villeneuve z kina niemal czysto europejskiego do kina niemal czysto Hollywoodzkiego. Fajnie by było, gdyby "Diuna" miała w sobie elementy obu. Ta europejska strona wyraźnie uwiarygadnia wydarzenia i tonuje efekciarstwo, niby mniej fajerwerków, a kop emocjonalny większy.