[Corn]

Burning Bright - film z gatunku Animal Attack. Młoda dziewczyna zostaje wraz ze swym autystycznym bratem uwięziona w domu z wygłodniałym tygrysem bengalskim. Brzmi może zabawnie jak się czyta ten opis, ale film jest jak najbardziej poważny a przy tym prosty jak budowa cepa i logicznie zbudowany. W dodatku świetnie gra na emocjach i wciąga. Tygrys to wdzięczna bestia. Szkoda, że film przeszedł bez echa.

A przy tym ma klimatyczny trailer.

[Danus]

CJ7-Cheung gong 7 hou(2008) - niezwykłe zaskoczenie. Mega sympatyczne, acz proste jak budowa cepa filmidlo. Jest gdzieniegdzie wzruszająco, a nieraz i śmiesznie. Bardzo fajni bohaterowie, dzieciak który gra główną rolę da się lubić od samego początku(chłopca gra- dziewczynka!).
Polecam, świetna odskocznia od filmów serwowanych na około oraz prześwietna zabawa podczas oglądania.
8/10

[wujo444]

jarod napisał(a):1. Nie cierpię dystopii w wydaniu ultra-cool (no, może poza pierwszym Matrixem)
2. Każdy, ale to każdy motyw z tego filmu jest zerżnięty z czegoś, co kiedyś oglądałem/czytałem - nie cierpię dystopii w wydaniu "po co się wysilać, dopieprzmy jak najwięcej elementów z klasyki i wtedy wszyscy powiedzą że jest Ambitnie"
3. Samo założenie wyjściowe jest tak idiotyczne,że szkoda gadać. I generujące od grona błędów logicznych.
4. Zatrudnić tak wybitną aktorkę jak Emily Watson i nie dać jej do zagrania chodzący stereotyp - zbrodnia jak dla mnie.
5. Prostackie pomysły na poziomie typowo reżyserskim - jak widzimy płonący obraz to oczywiście jest to Mona Liza, kiedy koleś oczyszcza okno to oczywiście widzi och-jak-cudną-i -generującą-emocję panoramę z wschodzącym (czy też zachodzącym, nie pamiętam) słońcem w tle *w antyutopii wg Wimmera wszystko jest czyste i wyglancowane nota bene), facet przed śmiercią oczywiście musi wyrecytować poezję, bo to nada scenie takiej GŁĘBI...
Żeby nie było że się czepiam za bardzo - sceny walk świetne. Designersko też ok. Ale od pewnego czasu wkurza mnie takie kino po prostu :-)

Sceny walki są żałosne. Bale stoi w środku, po czym opierdala jakiś poryty balet strzelając do ludzi wokół, którzy nijak go nie umieją trafić, bo jest takim superhardcore'em. Uśmiałem się jak stał w miejscu i odganiał się kolbami od komarów - tfu, nazistów - rozbijając 10 czy 11 szyb w 6 kaskach (każdy ma ofc jedną). Walki są równie prawdopodobne, jak przetrwanie pierwiastka 115. przez tydzień.
Ponadto w przyszłości mają takie zajebiste bronie, że jak zaliczasz headshota, to kula nie przebija ciała tylko się teleportuje do wnętrza mózgu - oczywiście po drodze przebijając książkę. Ekstra!
2/10, za operatora rozpoznającego przód i tył kamery.

[Hitch]

Oj tak. Cało to Gun Kata to pomysł tak poroniony, że trudno uwierzyć, że ktokolwiek wyłożył na to kasę. Broń palna to wynalazek dla ludzi, którzy w zamyśle mogą tylko wycelować i nacisnąć spust. Dorabianie do tego "choreografii" to kuriozum na miarę armaty w miejscu kuli do rozpieprzania budynków. Niby jak na celność ma wpłynąć cała ta machanina łapami? To całkowite zaprzeczenie użyteczności oraz stosowania sztuk walki i broni palnej.

[Arahan]

Beats of freedom - film dokumentalny o rodzimej scenie muzycznej w okresie przemian. Pokazany został mechanizm buntu młodych ludzi i artstów przeciw komunistycznym władzom. Cenzura, kombinowanie z tekstami, aresztowania, represje, festiwal w Jarocinie, itp, itd, a wszystko to okraszone dużą ilością rocka i punk rocka.
Rzecz warta obejrzenia, skłaniająca do refleksji. Bo obecnie kiedy w naszym kraju znów nie jest dobrze jakoś nie wyobrażam sobie Dody i Kupichy w protest songach ...

[kubek]

Antena - wiele osób wychwalało ten film, w końcu postanowiłem sam obejrzeć i sprawdzić co to jest. Niestety zawiodłem się. Dostajemy bardzo prostą historię podaną w niekonwencjonalny sposób. Powstaje wręcz wrażenie, że film jest na siłę inny i dziwny, co razi w oczy. W całości film jest nudny, mnie w ogóle nie wciągnął. Kilka rozwiązań naprawdę ciekawych, ale niestety nie uratowało to całości. Antena czerpie z klasyki ( głównie to zdaje się ekspresjonizm niemiecki ), jednak nie dorównuje filmom Guy'a Maddina, które też z klasyki czerpią, ale w sposób doskonały, wciągający. Dla mnie przerost formy nad treścią i tyle.

6/10

[Tyler Durden]

Arahan napisał(a):Rzecz warta obejrzenia, skłaniająca do refleksji. Bo obecnie kiedy w naszym kraju znów nie jest dobrze jakoś nie wyobrażam sobie Dody i Kupichy w protest songach ...

Ale co to ma do rzeczy? W tamtych czasach też mieliśmy odpowiedniki Dody i Kupichy, którym przez myśl by nie przeszło żeby śpiewać protest songi na festiwalach punkowych.

[Joe Chip]

Żegnaj moja konkubino ( 1993 )

Historia Chin z perspektywy losów dwóch aktorów i żony jednego z nich. Także o roli teatru w tradycji Chińczyków, która wraz z nadejściem Rewolucji Kulturalnej zostaje przez nich samych poniewierana tak jak i swymi sławami, którzy jeszcze niedawno byli idolami mas. A wraz ze śmiercią sztuki przychodzi nicość i śmierć - sugestia ostatniej sceny. Reżyser rzuca oskarżycielski względem komunistów sugestywny przekaz. Jest to też przypowieść o Losie, zawód jaki obrali bohaterowie nie wyszedł z ich woli tylko by nie popaść w nędzę trafili do katorżniczej szkoły, która jednak dała im sławę na cały kraj. No i to w końcu opowieść o trójkącie - trącący homoseksualizmem zainteresowanie zawodowym partnerem wynikającym być może w całkowitym zaniku tożsamości na rzecz odgrywanej przez Cheng Dieyi postaci i jego zazdrość o życiową partnerkę kolegi.

Dzięki odtwórcom głównych ról cała ta fabuła przedstawia się odpowiednio mięsiście a i ładne zdjęcia wspomagają tą podróż widza przez zmieniające się czasy XX wieku Chin. Sporo treści nie tylko tej jawnej lecz i tej między wierszami.

[Mierzwiak]

THX 1138 - wywołująca nieprzyjemny dreszcz antyutopia, z kapitalną scenografią i fenomenalnymi zdjęciami, ale straszliwie męcząca bynajmniej nie przez sugestywność zaprezentowanej wizji świata. Jak dla mnie zero emocji i za dużo silenia się na kino artystyczne, podczas gdy można było z tego wyciągnąć znacznie, ale to znacznie więcej. Niemniej to jeszcze jeden dowód na to, że George posiadał kiedyś coś takiego jak talent.

6/10

Mefisto napisał(a):wszelkie poprawione efekty nie są - w przeciwieństwie do SW - przesadzone i dzięki nim film wygląda jakby powstał dopiero co

Pomijając 100% CGI scenkę wyjętą żywcem z jakiejś gry w której Duvall pomyka po autostradzie i żenujące CGI małpy atakujące bohatera w końcówce.

[wujo444]

Lot nad kukułczym gniazdem

Świetny Nicholson, doskonale zarysowane postacie i niezła muzyka... maskują brak konkretnych wniosków. Historia jako historia jest ok, ale tylko ok, a od filmu tak hołubionego chciałbym jakiejś lekcji, zastanowienia się nad jakimś tematem. Tymczasem miejsca na refleksję brak, bo nad czym - bandą niesamodzielnych prawiepsychicznych? Wątek z trzeciego planu...

7/10

[Mefisto]

Mierzwiak napisał(a):żenujące CGI małpy atakujące bohatera w końcówce.

jakie małpy?

[simek]

Touch of Evil - Kapitalny film, który jako jeden z niewielu które mają ponad 50 lat nie straszy swoją wiekowością, gdyby troszeczkę zmienić niektóre sceny i grę paru aktorów to śmiało można by pomyśleć, że jest z okolic 1980. Genialne zdjęcia, montaż, montaż dźwięku, które naprawdę wyprzedzają swoją epokę - podczas całej końcowej sekwencji podsłuchu Quinlanda siedziałem jak na szpilkach i ze szczęką pod nogami z wrażenia, że Welles nakręcił taką pyszną scenę. Czapki z głów dla tego człowieka, tym bardziej, że sam osobiście stworzył postać jednego z najbardziej cynicznych i zapadających w pamięć stróżów prawa. Jeśli ktoś jeszcze po Obywatelu Kane miał wątpliwości, że Welles był geniuszem, to po Dotyku zła zostaną one rozwiane. To jeden z tych filmów na których możemy na własne oczy zobaczyć rozwój kina. 9/10

[Azgaroth]

Mierzwiak napisał(a):Jak dla mnie zero emocji i za dużo silenia się na kino artystyczne,

Świat przedstawiony w THX 1138 jest wyprany z emocji. Bohaterowie nie wiedzą co to emocje i dopiero się ich uczą co jest buntem przeciwko systemowi. I może nie silenie się na kino artystyczne, a ograniczenia budżetowe (ale tylko zgaduje, bo nie mam pojęcia jaki budżet miał ten film :) ). Nie mówiąc już o tym, że wolę kino artystyczne niż gdyby Lucas miał zrobić coś na kształt Wyspy :)

Parasolki z Cherbourga - banalna, prosta i przewidywalna historyjka. Całość nudnawa i pozbawiona polotu. Zastąpienie wszystkich dialogów piosenkami okazało się męczące. Poza tym aktorzy nie tańczyli na środku ulicy jak na porządny musical przystało :) Złota Palma dla tego filmu to jakieś nieporozumienie.

[slepy51]

Mefisto napisał(a):jakie małpy?

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=kIfTT8EGj3A[/youtube]

"Jumanji" zaczyna się jakoś w 10 minucie i 10 sekundzie tego filmiku ;-)

[Mefisto]

a faktycznie - zupełnie o tym fragmencie zapomnialem, co chyba o czymś świadczy :P

[Joe Chip]

Chłopiec z ulicy Guling ( 1991 )

Kronikarski w narracji portret młodych tajwańczyków, fanów Elvisa. Walki gangów i młodociana miłość. Akcja umiejscowiona w latach 60-tych. Analiza zagubionej tożsamości zarówno bohaterów filmu jak i kraju pod butą Chin. Sam tytuł to piosenka wspomnianego Presleya symbolizującego amerykanizację Tajwanu, kraju pozbawionego własnych tradycji. Wyszedł jeden z najciekawszych filmów epickich w ogóle i jedno z najlepszych dzieł lat 90-tych. Tylko te 237 minut trwania to chyba jednak przesada.

[Azgaroth]

Atak pomidorów zabójców - w tym filmie pomidory zabijają ludzi, prezydent rezygnuje z łodzi podwodnych, bo często toną, a niemiecka pływaczka zjada na śniadanie sterydy. Zabawna, absurdalna komedia z wieloma fantastycznymi momentami. W filmie występuje wiele ciekawych i niezwykle oryginalnych postaci, które śmieszą na każdym kroku. Jedyne czego mi zabrakło to bardziej widowiskowych scen ataków pomidorów. Nie ma ani krwi ani tym bardziej jakiś dobrych scen gore, które by pasowały do klimatu filmu. No i po jakimś czasie film zaczyna męczyć. Gdyby był dłuższym mógłbym całego seansu nie wytrzymać :)

[Azgaroth]

Powrót zabójczych pomidorów - już niestety nie tak fajne i śmieszne jak poprzednia część. Za mało absurdalnego humoru (choć nadal przy niektórych scenach można spaść z krzesła ze śmiechu :) ) za dużo wątków miłosnych. Niestety zabrakło również samych krwiożerczych pomidorów, a zamiast tego dostajemy jakiegoś futrzanego pomidora z przesłaniem "pomidor też człowiek". Można obejrzeć dla paru świetnych scen i żeby zobaczyć od jakich filmów zaczynał George Clooney.

[Glut]

The Good Shepherd - Tyle się nasłuchałem jaki to film DeNiro jest nudny i żmudny i że nic się nie dzieje, a tu takie zaskoczenie. Kapitalny portret CIA i wywiadu jako takiego, nieciekawy i niesympatyczny Damon w roli głównej i absolutne ciarki przez ostatnie 15 minut seansu. Zdecydowanie polecam.

[Arahan]

Zabić wspomnienia - ostatnio widziałem ten film ponad 2 lata temu i już prawie zapomniałem jaki jest wspaniały. Kapitalny portret osoby, którą zawładnął smutek, człowieka, którego cierpienie było tak duże, że stworzył on sobie swój własny zamknięty świat.
Reżyser i scenarzysta Mike Binder pokazał tragedię WTC oczami jednostki, a nie ogółu, dzięki czemu łatwiej jest nam odczuć emocje podczas seansu.
Obraz dopełnia znakomite aktorstwo, szczególnie w wykonaniu Adama Sandlera. Na co dzień komik i twórca totalnie debilnych komedii stworzył kreację niesamowicie przejmującą i wzruszającą. Partnerujący mu Cheadle jako człowiek ratujący sypiące się małżeństwo jest równie przekonywujący.
Zdecydowanie polecam. Bardzo dobre, poruszające kino.

8/10



Trener - świetny film pokazujący chart ducha i zwycięstwo normalnych wartości nad patologią i bezsensem. Lubię filmy w których jednostka postawiona w sytuacji wręcz beznadziejnej potrafi dopiąć celu. Jedna z lepszych ról Samuela L. Jacksona i niezłe kreacje całej reszty chłopaków z drużyny, fajne hip-hopowe bity i bardzo dobra realizacja (przypuszczam, że filmy sportowe są ciężkie do zrealizowania).
Na osobny akapit zasługuje temat sportu akademickiego w USA. Zawsze jestem pod wrażeniem tego jak rozgrywki sportowe na poziomie szkolnym podnoszą adrenalinę za wielką wodą i jakie zaplecze mają tam młodzi ludzie (u nas wybudowali Orliki, a trenować dzieci nie ma komu ...).

Mocne 7,5 /10