[Snappik]

Król dopalaczy - kolejna rola Włosoka, gdzie gra gościa w schemacie "od zera do bohatera do zera", tym razem w historii opartej na legendarnym biznesie z dopalaczami sprzed 15 lat. Nie jest to arcydzieło, ale jest tu kilka naprawdę dobrych scen (najlepsza - gdy Bratko zaprasza senatora na sushi) i samo tempo historii jest niezłe. Zdarzają się mocne skróty fabularne (jak na przykład szybki przeskok z etapu "startupowego" do bycia szefem całej sieci bake shopów) i trochę śmiesznie wypada tu ekipa policyjna Simlata, bo to taki motyw bohatera który pojawia się, gdy trzeba, a jak nie trzeba to może zniknąć. 

Mimo wszystko bawiłem się dobrze, nawet ten mały twist w fabule mnie zaskoczył, choć w teorii nie powinien.

Spoiler

Dziewczyna Włosoka okazuje się wtyką policyjną, a zmyłka polega na tym że ten poznaje ją gdy jest dziewczyną innego gangstera.

więc z tej perspektywy biznes był z góry skazany na zagładę. Czy to w 100% prawdziwa historia? Zakończenie jasno wskazuje, że scenarzyści tylko się inspirowali prawdziwym królem dopalaczy.

Spoiler

Prawdziwy Bratko skończył w celi, ten filmowy kończy w basenie z kulką w głowie

Nie wiem skąd ta zmiana, chyba że to jakiś podświadomy apel do młodych, którzy chcieliby zrobić coś podobnego w przyszłości.

5+/10

[Mefisto]

Good Boy aka Heel - Ciekawy film o współczesnej rodzinie, o i tym, czemu nie działa [chyba, może twórca miał jednak coś innego na myśli?]. I jednocześnie kolejny przykład współczesnego kina, które nie potrafi dopiąć wszystkiego składnie w satysfakcjonujący sposób, co wg mnie spowodowane jest odgórną indolencją twórczą, którą ogranicza politpop. Grzeczny chłopiec jest zatem cały czas grzecznym kinem i ani razu nie dociska gazu na maksa. Intrygujący pomysł wyjściowy, choć dobrze zagrany i, powiedzmy, że dobrze, zrealizowany (współczesna kolorystyka to rak dla kina - w całym filmie są dosłownie dwa ujęcia, które określiłbym mianem ładnych, reszta to tradycyjna szaro-bura sraka o smaku pomarańczy i napoju, który pije bohater w jednej ze scen), rozbija się więc o masę niedopowiedzeń i pytań, które pozostają bez odpowiedzi, choć przecież powinny być częścią katharsis. Tego ostatniego zresztą nie uświadczyłem, choć w postaciach niby zachodzą jakieś zmiany. Graham i Riseborough niewykorzystani. Ta druga głównie snuje się po domu, biała jak papier. Stefek z kolei, choć wydaje się w szczycie formy, trafił na okres wspomnianej indolencji X muzy, więc podejrzewam, że nikt pełnego potencjału tego aktora już nie wykorzysta. A szkoda, bo tutaj widać, że są możliwości. Anson Boon niesie zatem całość na swoich barkach, choć mam problem z poprowadzeniem tej postaci - przedstawiony jako prawdziwy madafaka, ostatecznie jest fasadowym buntownikiem ze związanymi rękami, więc strzelba i tutaj nie wybucha [tutaj dygresja: ten projekt w czasach młodego Brando to byłby prawdziwy killer - już abstrahując od zupełnie innej mentalności tamtych lat]. Polski-niepolski wątek pominę, bo z dupy zupełnej i znowuż: donikąd nie prowadzi, nic nie wnosi do historii. Metraż do przycięcia. Oglądało się nieźle, ale niedosyt spory.

5-6?/10

P.S. Tradycyjnie rozpierdoliła mnie lista podmiotów odpowiadających za finanse. Już kij z tym, że całość dzieje się praktycznie w jednym miejscu, więc za czasów młodego Skolimowskiego (który widnieje jako producent) dałoby się to zrealizować za kilka tysi funtów szterlingów. Ale czemu film dziejący się w Anglii dostał hajs od woj. pomorskiego?

[Pitero]

W ogóle mnie nie ziębi ani grzeje ta zagraniczna kariera Komasy. Nawet wcześniejszej "Rocznicy" nie chciało mi się do tej pory obejrzeć.

Wysłane z mojego CPH2481 przy użyciu Tapatalka

[Mefisto]

No mnie w ogóle Komasa nie emocjonuje specjalnie, ale z całej kariery - pomijając hype na Miasto 44 swego czasu - ten projekt zapowiadał się w sumie najciekawiej.