[Hitch]

The Looney Tunes Show

Natrafiłem przypadkiem na Tubie podczas szukania starych shortów z Daffym. Sceptycyzm szybko przerodził się w sympatię ku mojemu wielkiemu zdziwieniu. Serial jest swoistym rebootem Królika Bugsa i ferajny, ale jest napisany błyskotliwie, z poszanowaniem oryginału i przede wszystkim cholernie zabawnie. Konwencja została zmieniona z serii krótkometrażówek na... osadzony na przedmieściach współczesny sitcom. Posunięcie dziwne i bardzo ryzykowne, jednak sprawdza się wyśmienicie. Animki teraz mają swój spójny świat, a każdy odcinek przedstawia jedną, dłuższą historię.

Co ciekawe, humor celuje bardziej w dorosłych niż w dzieci (serial ma nawet kategorię TV-PG). Jest mniej kreskówkowego slapsticku, a więcej dialogów podszytych wszelakimi aluzjami. Często też zdarzają się całe motywy wzięte wprost z "innej bajki", jak np. odcinek, w którym Daffy i Bugs trafiają... do więzienia na rok za obrazę sądu (świetna scena, kiedy Kaczor myśli, że Porky przemycił mu w torcie... nóż do dźgania współwięźniów!). Lub historia Babci, która opowiada jak była szpiegiem podczas II wojny światowej. Są naziole, których nazywa się wprost Niemcami (zabrakło tylko swastyki, ale to chyba oczywiste), jest broń palna, dużo strzelania, a w jednym momencie pada trup nawet - wszystko pokazane w stylu bliższym do "Batman: TAS" niż "Looney Tunes".

Ogólnie bardzo miłe zaskoczenie. Pierwszy odcinek na tle reszty bardzo zachowawczy (żeby nie napisać "nudnawy"...), ale każdy następny rozkręca serię coraz bardziej. W każdym razie polecam go przeboleć i wciągnąć się w resztę.

Nie obyło się niestety bez kilku wpadek:
- kreska jest strasznie badziewiasta! Nie wiem, dlaczego wszystkie kreskówki są dzisiaj rysowane na jedno kopyto; niedbale zrobione postacie i niechlujne tła
- głos Królika Bugsa jest cienki jak dupa węża. W oryginale miał akcent cwaniaczka z Nowego Jorku, teraz brzmi jak niedorozwój z New Jersey.
- czasami są wstawki "Merry Melodies", czyli dwuminutowe klipy muzyczne. W większości to syf choć i tu zdarzają się perełki (np. parodia "społecznych" piosenek o byciu dobrym z innych bajek ;)), ale ogólnie niepotrzebne to to. Wywaliłbym to z serialu, zostawiłbym je na dodatki na DVD czy coś.
- przerywniki ze Strusiem Pędziwiatrem i Kojotem. Zrobione całkowicie w plastikowym CGI. Nie byłby to minus, gdyby historyjki trzymały poziom humoru z oryginału. Niestety, w większości przypadków przypominają słuchanie dowcipu bez pointy.

No, ale jako całość "The Looney Tunes Show" jest świetne. Warto oglądać dla samego Daffy'ego, który choć jest tutaj trochę przygłupi to jego osobowość totalnego egoisty, ignoranta i bumelanta rozwala za każdym razem.

PS. Kristen Wiig wciela się tutaj w rolę Loli - chorej psychicznie (lekko mówiąc) prześladowczyni Bugsa i paru innych mężczyzn :)
A Powers Boothe w... :)

[OGPUEE]

Natrafiłem się na to przypadkiem. Z czasem obejrzałem pierwsze 13 odcinków. I tak, zgadzam się z przedmówcą. Show jest dobry, kreska mi nie przeszkadza, a pomaga jej też świetna animacja. Boli mnie za to, że mała uwaga jest skupiona na innych postaciach z Looney Tunes, ale rozumiem, że Bugs i Duffy są głównymi protagonistami. Zaś najbardziej boli niemalże olanie Elmera.

Cytat:odcinek, w którym Daffy i Bugs trafiają... do więzienia na rok za obrazę sądu

I Bugsowi się tam spodobało i robił wszystko by wrócić :). Piękne i smutne zarazem. Dla mnie piękny był odcinek z Kurakiem kończący się wielką ustawką.

Cytat:- przerywniki ze Strusiem Pędziwiatrem i Kojotem. Zrobione całkowicie w plastikowym CGI. Nie byłby to minus, gdyby historyjki trzymały poziom humoru z oryginału. Niestety, w większości przypadków przypominają słuchanie dowcipu bez pointy.

W "Rebel without a gloves" pojawiają się tradycyjnie narysowani (w tymże odcinku ukazali tą kwestię tych kreskówkowych rękawiczek)

Tutaj recenzja Nostalgia Critica: