w przypadku Corey'a jestem zachwycony, zaczęło się od przypadkowego, nieszczęśliwego wypadku, który rzucił cień na chłopaka - potem wszystko naprawdę świetnie narastało, rosło, by w końcu wybuchnąć. To się aż prosi o całkowity film skupiony właśnie na nim, na tym, kim był, kim jest i kim będzie, bo nie ma wątpliwości, że kolejne Halloween będzie właśnie z nim i ja to kupuję w całości. Michaela rozszarpali, ale Corey, jako nowa "personifikacja zła" i kolejna legenda... nowe pokolenie jak się patrzy. O ile w przypadku Michaela była ta aura tajemnicy, niewiadomego i tak dalej, to tutaj po prostu kolesiowi nerwy puściły i poszedł w zemstę na wszystkich, którzy mu zaszli za skórę :)

Są więc trzy drogi wyjścia: albo pójdą klasycznie, ożywiając Michaela w jakiś durny sposób, albo jego miejsce zajmie Corey, albo zaczną kręcić inne filmy pod szyldem Halloween. Dwie z trzech opcji wydają się bardzo atrakcyjne, ale pewnie zwycięży Michael...

który kompletnie nie sprawdza się jako horror. Trochę rozumiem wkurwienie gików, bo to bardziej taki dramat/romans w świecie "Halloween" i z jego bohaterami niż pełnoprawny horror, tym bardziej że sam Michael Myers został tutaj zdegradowany do postaci niedołężnego żula mieszkającego w kanałach, który w końcówce dostaje srogi wpierdol najpierw od bitego przez wszystkich dzieciaka a potem od babci Strode, która nie daje mu żadnych szans gdy spotykają się na finałowe solo w kuchni. I nie dziwię się, że die hard fani mogą poczuć się czymś takim obrażeni czy nawet wkurwieni, ale mi to akurat lata i uważam za całkiem spoko nieoczekiwany ruch, chociaż wszystko co jest związane z Michaelem jest w tym filmie mimo wszystko najsłabsze (pomijając fajny gor i ogólny pomysł na scenę ubicia lokalnego didżeja). Ten nowy główny bohater sympatycznie zagrany, jak gdzieś ktoś na necie wspomniał przypominający trochę leada z "Christine" Carpentera (nawet nazwisko ma takie samo) i przyjemnie śledzi się tę jego tragiczną skądinąd historię, chociaż jej finał trochę niedomaga, bo trzeba było gdzieś wcisnąć jeszcze wspomniane wcześniej kuchenne solo. Bardzo podobało mi się też zdecydowane zakończenie historii Myersa i gor scenka ze zmiażdżeniem jego truchła. Bardzo sympatycznie wyszła też sama finałowa klamra nawiązująca do oryginału (ujęcia różnych pomieszczeń w domu, tym razem przy świetle dziennym i końcowe pokazanie maski leżącej na stole i kultowa, nomen omen, nuta Blue Oyster Cult. Koniec końców nawet mi się podobało chociaż horror z tego raczej mizerny, ale film jako całość jak najbardziej się wg mnie broni.

Michael powrócił po 40 latach, zadał najbardziej dotkliwy cios Laurie odbierając jej córkę oraz wpajając nienawiść i złość mieszkańców Haddonfield, zrobił co miał zrobić, nie mógł już ich bardziej skrzywdzić/wystraszyć. W tym filmie Michael po prostu odpuścił, zrobił to co chciał i jedyne co mu zostało to zostawić swój spadek, tym spadkiem jest Corey, wybrał go, zobaczył w jego oczach to co widział we własnych gdy patrzył w okno na swoje odbicie (to ważny motyw w Halloween Kills) i chciał by on został kolejnym wcieleniem Halloween które będzie prześladować Haddonfield.

To jest ostatnia szansa, ale to nie wypala, Corey nie jest dokładnie taki jak on, w ostatecznym momencie jest gotów sam się zabić by skrzywdzić jeszcze bardziej Laurie, Michael jest rozczarowany i go zabija, a później pomimo tego, że nie ma już tej siły, próbuje walczyć z Laurie, ale mu się to nie udaje. Halloween Ends, zło przepadło.

Wbrew pozorom ten film naprawdę ma bardzo dobrze poprowadzoną fabułę, ludzie chcieli kolejnej masakry, a to bardziej spokojny epilog który można odbierać jako niesatysfakcynujący, bo główny "The Shape" którym był Corey (nie Michael) nie wypełnił woli Michaela, jego historia jest tragiczna, nie mogła się inaczej skończyć, bo tomiał być koniec, zarówno dla Michaela jak i jego następcy.

jako horror i jest bardziej dramatem/romansem w klimacie i świecie "Halloween".

narodzeniem się następcy Myersa w osobie Coreya i jego siadającej psychiki związanej z presją środowiska i prześladowaniem przez mieszkańców

- Jest martwy.
- Niewystarczająco.