Obejrzałem w niedzielę w kinie Luna w Warszawie w ramach retrospektywy Petera Weira. Www, że też tak długo ignorowałem ten film gdy leciał w tv. Obraz jest jednocześnie miły i niemiły w odbiorze przez to co przezywa główny bohater - wręcz kreskówkowo naiwny, którego cale życie to reality show bez jego wiedzy i zgody. Weir mimo w gruncie rzeczy ponurej historii co i rusz pokazuje nam kolorowe i wesołe obrazki - widać, że to sztuczne, ale widz to kupuję i uczestniczy w tej grze wcielajac się nie tyle w odbiorcę filmu co widza reality show z Trumanem w roli głównej. Każda decyzja jest manipulowana a każdy krok obserwowany. Przy czym historia działa jako tragikomedia i satyra na: utopię, kontrolę społecznej, telewizję, społeczeństwo, kapitalizm, konsumpcjonizm, religię i ogólnie ludzikie życie. W końcu główny bohater nie na darmo nazywa się Truman - true man po prostu, przy czym gdzie leży granicą między tym kim jest główny bohater (widz) widz a tym za kogo on (widz) się uważa i co bierze za cos naturalnego? Bdb scenariusz pióra Andrew Niccola, który potem napisał jeszcze "Gattace-szok przyszłości" i "Lord of War". W każdym razie jeden z lepszych filmów lat. 90-tych