Jestem świeżo po seansie w Kinotece.

Wow co za seans. Film jest intrygujący, świetny, dający do myślenia i można go odbierać i interpretować na różnych płaszczyznach. Rozmach ińscenizacyjny robi gigantyczne wrażenie te wszystkie CGI bitwy itp. po prostu nie istnieją przy sekwencji ataku helikopterów. Niebywałej jak można było coś takiego nakręcić.

Historia jest znana więc nie bedę jej tu przybliżał. Obraz z krytycznego obrazu konkretnej wojny (wietnamskiej) w hipnotyzujący sposób przechodzi do pokazania bezcelowości wojny jako takiej, a przy tym cały czas gdzieś tam jest obecny obowiązek. Willard i Kurtz dopełniają się, Kurtz chciał walczyć z otaczającym go systemem na swoich zasadach i szybko zszedł na ścieżkę upadku, gdy po prostu przestał kontrolować to co dzieje się wokół niego. Nie dlatego, że nie mógł, ale po prostu nie chciał, uświadomił sobie jałowość swojej ścieżki, a nie był jej w stanie sam przerwać. System trwa nadal i to Willard występujący jako jego najemnik/posłaniec kładzie kres działalności Kurtza. Willard jest postacią skonfliktowaną, takim mniejszym Kurtzem, którego siła tkwi w tym, że przestaje mu po prostu zależeć na czymkolwiek poza misją, która i tak jest tylko chochołem, sposobem na zagłuszenie pustki życia.

Nie wiem, to co powyżej napisałem to tylko moja interpretacja pisana na bieżąco, więc może być nieco niespójna.

BTW to był mój pierwszy seans tego filmu, nigdy wcześniej (poza pojedynczymi scenami) go nie widziałem.