[Rodia]

jarod napisał(a):Może mi ktoś wyjaśnić np. to, dlaczego po ubiciu Mal i Fischera na levelu trzecim pani Cobb trafiła do limbo PRZED mężem? Przecież podobno była ona projekcją jego podświadomości, więc powinna trafić tam za nim, a Fischer przez czas zwłoki mógłby zbudować sobie własny kawałek snu.

Wydaje mi się, że limbo istnieje obiektywnie - jeśli Cobb śni to zbudowane przez niego limbo również istnieje "pod" którymkolwiek z poziomów, na których właśnie się znajduje. Więc moment, w którym on ją tam zabija nie ma większego znaczenia bo ona i tak cały czas jest w limbo. Jak Fischer ginie to trafia od razu do niej.

jarod napisał(a):jakim cudem w podświadomości Fischera siedzi limbo zabudowane przez Cobba?

Jak mówię, limbo istnieje obiektywnie. Nie ma związku między nim, a tym w czyjej podświadomości znajduje się drużyna (ani czyj to sen), istnieje za to związek między limbo, a umysłem tego, który wcześniej w nim był, czyli w tym wypadku Cobbem. Ponieważ cała drużyna śpi zespołowo to wszyscy podlegają limbo zbudowanemu kiedyś przez Cobba i Mal. Stąd, gdy schodzą na poziom pod ostatni zaprojektowany przez Ariadne level to trafiają do Cobbowego limbo. Fischer nie ma z nim nic wspólnego. I jak się nad tym zastanowisz, to ma to idealny sens

jarod napisał(a):I w jaki sposób właściwie Mel i Cobb sprawili, że ich limbo trwało, ile trwało? Czas limbo multiplikował się poprzez kolejne poziomy snów, więc na pierwszym levelu biegłby "normalnie". Wątpię, aby wchodzili wgłąb levelami - bo przecież śnili sami, a ktoś musiałby dopilnować wykonania i synchronizacji kicków.

Nie musiałby bo z limbo wychodzi się poprzez śmierć. Strzałem w łeb/przejechaniem przez pociąg/whatever. Problem z limbo polega na tym, że jak się tam trafia to nie wie się, że to miejsce nie jest prawdziwe.

jarod napisał(a):- Cobb i Mal spędzili w limbo kupę czasu, jakim cudem projekcje ich nie dopadły?

W limbo projekcje nie mają już znaczenia, bo ten kto tam przebywa spokojnie wszystko sobie tworzy na swoją modłę, ma pełną kontrolę. Natomiast jak byli na wcześniejszych levelach snu... cóż, ponieważ w filmie projekcje żadnego z członków drużyny oprócz Cobba nie dają o sobie znać można zakładać, że projekcje pojawiały się tylko, gdy:
a) podświadomość któregoś ze śniących była atakowana tak jak Fischera albo Saito na początku filmu;
b) jeśli któryś ze śniących miał jakieś wyjątkowo silne traumy do ukrycia jak Cobb.

Poza tym oboje byli w tych snach bardzo szczęśliwi więc wątpię, żeby podświadomość któregokolwiek z nich była jakoś "niezadowolona".

jarod napisał(a):- Dlaczego projekcje Saito w limbo nie zabiły Cobba, a zawlokły go do Japończyka? I jakim cudem ten mógł wydawać im rozkazy, skoro wcześniej było wyraźnie powiedziane, że podświadomości i jej projekcji kontrolować się nie da?

Jak wyżej: w limbo można już wszystko kontrolować. I tyle.