[BezcelowyAlbatros]

wujo444 napisał(a):z czego zawsze głównym bohater jest chyba jego alter ego, bo w 4 przeczytanych dotąd książkach jest to jedna i ta sama osoba

Cóż, odnosząc się do pierwszej części powyższej wypowiedzi, to trzeba stwierdzić, że Ameryki nie odkryłeś, zważywszy na to, że w większości bohaterowie poszczególnych pisarzy noszą w sobie cechy, albo opowiadają się za ideami swoich autorów. Tak było, jest i będzie, i żaden pisarz się z tym szczególnie nie kryje - swoją drogą dużą frajdę sprawia mi czytanie wspomnień autorów, w których opisują, co od siebie dali danym postaciom, jakie wydarzenia z ich życia zainspirowały jakąś historię, etc.

A co do tego, że jest to zawsze ten sam bohater, u Dukaja, to nie wiem, czy jestem w prawie, by zabierać głos w tej kwestii, bowiem przeczytałem dotąd tylko "Inne pieśni" i "Lód", ale na moje oko, to nie ma chyba dwóch bardziej różnych głównych postaci, niż pan Berbelek i Gierosławski. Przy czym, pomijając sprawę tego, że ten drugi postępuje w sposób często irytujący, tudzież nielogiczny, to ciężko mi nazwać obu wyżej wymienionych za nudnych. Bohater "Innych pieśni" to postać, na dobitkę, bardzo złożona, ciekawa i nietuzinkowa...

No, ale prawda jest taka, że co się jednym podoba - czasem z niezrozumiałych przyczyn - to innych ni ziębi, ni grzeje, albo nawet wkurza. Ja mam tak, z Michaelem J. Harrisonem, którego, delikatnie mówiąc, bardzo nie lubię, a którego książki czytam z nadzieją na jakąś miłą niespodziankę, a mój znajomy, co którąś jego książkę przeczyta to stawia 5/5. Ja tego nie rozumiem, nie wiem skąd mu się to bierze, nie wiem, jak to się może komuś podobać... a się podoba. Dukaj to też właśnie taki pisarz, który budzi skrajne emocje.