[Proteus]

Cytat:Ale to nie jest dobre porównanie. Bo dlaczego niby Caine miałby nie zabrać dzieci DiCaprio do niego? Nolan sobie strzelił w stope tworząc głupotę pisząc w scenariuszu postać, która MOGŁABY DiCaprio przywieźć jego dzieci.

Sprostowanie, bo widzę, że mówimy o dwóch różnych rzeczach. Ja wyśmiewałem głupotę zarzutu o tym, że Cobb mógł sobie od tak po prostu wynieść dzieci gdy uciekał z kraju. To czy Caine mógł mu je przyprowadzić to osobna kwestia (do czego wrócę). Ten pierwszy zarzut jest po prostu idiotyczny. Jest milion powodów, dla których Cobb mógł nie zdołać uciec razem z dzieciakami, a ich szczegóły nie są istotne. Jedyne co jest istotne to to, że wiemy iż Cobb na początku filmu jest w takiej a nie innej sytuacji. Gdybanie, że mógł zrobić "to czy sio" nie wiedząc absolutnie NIC o tym jak dokładnie wyglądała jego sytuacja sprzed wydarzeń filmu, jest śmieszne. W ten żałosny sposób to można wyśmiać punkt startowy każdego filmu. Ucieczka z kraju z dwójką dzieci, gdy jest się poszukiwanym przez Interpol to nie w kij pierdział. Jest milion powodów, dla których mogło się to nie udać. Jeżeli reżyser mówi nam wprost, że się nie udało, to więcej tutaj nie trzeba.

Natomiast co do Caine'a rozwiązującego wszystkie problemy poprzez wywiezienie dzieci, to ludzie chyba zapominają o dwóch sprawach. Cobb był poszukiwany za morderstwo i międzynarodowe włamania. Zobaczyć dzieci to jedno, zapewnić im normalny żywot u swojego boku, gdy ma się status człowieka poszukiwanego przez Interpol, w dodatku zarabiającego na życie przestępstwami, to drugie. Nie wspominając o takim szczególe jak to, że nigdzie w filmie nie było powiedziane, że Caine nawet mógłby to zrobić. Pamiętajcie, ze tam jesszcze była Babcia, która (wnioskuję to po scenie rozmowy telefonicznej) nie była nastawiona do Cobba pozytywnie i pewnie wierzyła, że jest winny.

Cytat:Filmy Nolana są traktowane w taki sposób z winy Nolana i nikogo innego. Gdyby nie robił gromkopierdnych, przesadnie skomplikowanych filmów to nikt by się nie czepiał ich w taki sam sposób.

Nie zgodzę się. Za reputację Nolana odpowiedzialne jest głównie to, że w 2008 nakręcił on ekranizację komiksu, która próbowała czegoś więcej, co w połączeniu z jego powierzchownym wizerunkiem "brytyjskiego intelektualisty w garniaku", stało w takim kontraście z tym z czym przeciętny Kowalski kojarzył kino komiksowe i blockbustery, że od razu przylgnęła do niego etykieta rewizjonisty i intelektualisty tworzącego w morzu hollywoodzkiego gówna i która ciągnie się za nim do dziś. Faceta media stawiały w takim kontraście z wyśmiewanym światem komiksu, że z czasem nawet komiksiarze zaczęli kręcić na niego nosem. Ale dla mnie to jest wszystko medialna otoczka, budowana na powierzchownym wizerunku, którego on sam sobie nie tworzył. Bo TDK mimo wszystko nie był jakimś gigantycznym odcięciem się czy splunięciem na tradycję hollywoodzkiego blockbustera, przynajmniej nie tak dużym by usprawiedliwić etykietkę Nolana jako "rewizjonistę na siłę", która przylgnęła do niego niespodziewanie i nagle po sukcesie TDK.

Tak naprawdę za wyjątkiem RISES, które tematycznie było typowo pretensjonalną, zrobioną na pół gwizdka mieszaniną "głębokich" tematów stworzoną wyraźnie pod oczekiwania filmu komiksowego z głębią, to żaden inny film Nolana nie wchodził w rejony pretensji tak silnej, by kojarzyć go z tą cechą. TDK? Jasne, ten film mógł być momentami przyciężki i czasami robił to co robił dość topornie, ale to nie była żadna próba na siłę wciśnięcia Szekspira do komiksu "just for the sake of it", tylko chęć zrobienia czegoś więcej wykorzystując do tego motywy, które pasują do Batmana jak ulał. Prestiż? Gdzie tu pretensja? W tym, że ludzie noszą garniaki i cylindry na głowach? Memento? Jeżeli pomysłowa zabawa formą jest niby pretensjonalna, to ja dziękuję. Insomnia? Pretensji nie stwierdzono. Incepcja? Tutaj też świat przedstawiony uznałbym po prostu za pomysłowy, a nie pretensjonalny. Film nie wrzuca widzowi do głowy żadnych wniosków czy przesłań. Reputacja tego filmu jako nowej "Odyseii Kosmicznej" wzięła się stąd, że banda gimbazy zobaczyła "inny" i "skomplikowany" film SF od tego Pana co zrobił TDK, a dalej potoczyło się jak z górki. Narracja u Nolana może być czasami przyciężka, ale oprócz "Rises", nie nakręcił on niczego co stawiło by go wśród naprawdę pretensjonalnych reżyserów.

Cytat:Serio, Proteus, kick do wody to ma byc niby lepsza prezentacja motywu kicków? To efekciarstwo i wprowadzanie zamętu.

Wprowadzanie zamętu? Crov błagam Cię. Zwykły efektowny, dobrze wyglądający w scenie zabieg. Tego rodzaju chwyty stosuje się w kinie od zawsze. I żadnego zamętu nie wprowadza. Przypominasz sobie by kiedykolwiek w dyskusji na temat tego filmu w tym temacie (i w drugim bliźniaczym), ktoś zapytał "ale dlaczego akurat wanna?". Nie zmienia to w żaden sposób zasad świata. Dla widza najważniejsze jest to, że Kick powoduje obudzenie, oraz to, że są różne poziomy odurzenia/snu, a co za tym idzie różne poziomy efektywności Kicków (co zresztą tłumaczy dlaczego musieli użyć mocniejszych metod, w finale filmu, gdy byli odurzeni mocniejszym środkiem Yusufa). Nie jest więc żadnym logicznym skokiem, dojście do wniosku, że wanna służyła tam jako back up w razie gdyby Kick nie był wystarczający. Ale to wszystko i tak jest bez znaczenia. To jest tłumaczenie dla tych, którzy chcą wchodzić w minutae scenariusza. Dla zwykłego widza, z punktu widzenia tej konkretnej sceny nie było tam niczego co w jakiś dosłowny sposób kłóciłoby się z logiką całego filmu. Niczego co wprowadzałoby zamęt czy nowe pytania. I nawet jeżeli było to technicznie niepotrzebne, to pisanie o takim czysto wizualno-klimatycznym zabiegu jako o "efekciarstwie" jest mocnym nadużyciem. Takim "efekciarstwem" filmy sf stoją.

Cytat:Toć DOSŁOWNIE chwilę po tym, jak mowi, że oni nie wiedzą to podkreśla, że WIEDZĄ. Tj. Artur wie. A WCZEŚNIEJ pokazuje, ze MUSZĄ wiedzieć. Jego zarzut to to, że NIKT nie robi z tego problemu.

To, że nikt nie robi z tego problemu to oddzielny zarzut. Najpierw facet próbował zmontować tę scenę tak jak gdyby Cobb zapomniał to tym, że Arthur wie o Mab (co jest tanią manipulacją, co najwyżej żartem). Natomiast co do tego, że nikt nie robi dużego problemu z Mal, to ciężko uznać to za błąd logiki filmu, ot typowy przykład mylących się bohaterów, którzy są przekonani o tym, że są w stanie zapanować nad własnymi problemami i "bulshitem", aż do samego końca gdy jest już za późno.

Cytat:(vide DiCaprio proszący by Ariadne powiedziała mu o szybie wentylacyjnym - jego postać nie była przecież upośledzona, prawda?).

Facetowi przez cały film wydawało się, że umie zapanować nad Mal, a czas ich naglił i myślał, że to jedyne wyjście. Chciał wiedzieć jak dojść do twierdzy (nawet jeżeli sam tego później nie wykorzystał), więc w momencie kryzysu powiedział "pal licho" i machnął ręką na zagrożenia. Był to dość toporny sposób na wprowadzenie Mal, ale niby jakoś tam wpisuje się w bohatera, który nie dość, że został postawiony w kryzysowej sytuacji, to jeszcze jest "in denial" na temat tego, jak bardzo zależny jest od Mal i jak mało ma nad nią kontroli.

Cytat:Filmik nie jest o tym, że to zły film, tylko o tym, że to głupi i efekciarski film. Autor nikomu nie broni lubić czy nawet cenić tego filmu.

A ja się kłócę z tą definicją "głupiego" filmu. Kłócę się z tym by za pomniejsze wpadki, nie mające większego wpływu na przebieg filmu i nie dotyczące jego wymowy (i mające swoje odpowiedniki w wielu świetnych tytułach), nazywać film ogólnie głupim.

Cytat:Tak samo motyw z wyśnieniem sobie sprzętu pojawia się i znika. Niby nie mogą sobie wyśnić czego chcą, ale jednak Hardy sobie wyśnił co chciał.

Tutaj akurat nie będę się wykłócał, bo film nie daje żadnej konkretnej odpowiedzi na to, jedynie sugestie. Ale napiszę, że nie uważam bym jako widz był zbyt pobłażliwy, gdy wystarczy mi wytłumaczenie, że wszystkie działania wewnątrz snów mają pewne zmienne i niuanse, które ograniczają wolną amerykankę w tworzeniu rzeczy wewnątrz snów i że reżyser nie musi się na tym skupiać. Filmy sf i adaptacje komiksowe wypełnione są bohaterami, których umiejętności są w praktyce po prostu odpowiednikiem magii tyle, że w pseudonaukowym opakowaniu oraz licznymi deus ex machinami, które są ignorowane przez scenarzystów jak im wygodnie. W Incepcji przynajmniej jest to opakowane płynną, abstrakcyjną i ciężką do zdefiniowania rzeczą jaką jest manipulacja snów na żywo, przez co łatwiej te ograniczenia kupić.

(26-04-2014, 19:38)Juby napisał(a): Ale akurat krytyka Kicków jest bardzo trafiona.

Na sporą część jego zarzutów wobec Kicków jest wytłumaczenie. Jest na necie sporo analiz ładnie to wypunktowujących.

Cytat:A także pomysłu na zrealizowanie Incepcji

Ale co jest z tym nie tak? Bo sorry, ale zarzuty z rodzaju "skoro miał tyle pieniędzy by kupić linię lotnicze, to co się przejmuje jakąś konkurującą firmą?" są po prostu śmieszne (chociaż akurat żarcik z kupnem linii lotniczych to dla mnie właśnie przykład niepotrzebnego efekciarstwa i coś co mogliby w filmie pominąć). Przyczepianie się do samego pomysłu Incepcji, to tak jak czepianie się tego, że maszyny w Matrixie potrzebują ludzi, mimo, że dużo logiczniejszym wyjściem była by po prostu modyfikacja systemu i wykorzystania miliona innych, nieporównywalnie mniej problematycznych źródeł energii. To jest po prostu setting pod fajny koncept SF. Przy czym akurat ten w Incepcji jest łatwiejszy do przyswojenia, bo w przykładzie z Matrixem widz celowo zawiesza niewiarę na najwyższym kołku, ignorując głupotę założenia, że cywilizacja super zaawansowanych maszyn nie jest w stanie się zmodyfikować tak by uciąć zależność od ludzi (i przenieść się np. na krowy ) bo "coś ta coś tam, movie-science, coś tam, coś tam movie logic". Podczas gdy w Incepcji można wymyślić i dopisać mnóstwo powodów, dla których Saito z różnych przyczyn mógł widzieć sens w planie Cobba. I tak, specjalnie napisałem "wymyślić" i "dopisać", bo to są rzeczy, na których reżyser nie ma żadnego obowiązku się skupiać. Jedyne co potrzeba widzom, to wiedza, że Saito tego potrzebuje i że z jakichś tam przyczyn ekonomicznych nie widział innego wyjścia.