[nawrocki]

Wodny Nóż - powieść Paolo Bacigalupiego, który zasłynął w niektórych kręgach debiutancką "Nakręcaną dziewczyną". Jego druga ksiązka to wartko płynący, dziejący się w niedalekiej przyszłości thriller sensacyjny, osadzony na zachodzie Stanów, które cierpią na niedobór wody i permanentną suszę. Fabuła startuje w momencie, w którym będący na usługach "królowej Las Vegas", tytułowy wodny nóż - czyli koleś będący wyjętym spod prawa zabójcą i szpiegiem - zostaje wysłany do Phoenix, w poszukiwaniu dokumentów zawierających stare prawa wodne. Na miejscu okazuje się, że kroi się z tego grubsza afera, w której pojawia się coraz więcej chętnych na prawa graczy i trupów.

Jak dla mnie - najlepsza książka ubiegłego roku. Niby prosty thriller sensacyjny, ale ze wspaniale, szczegółowo i co najważniejsze realistycznie nakreśloną wizją przyszłości, w której woda stanowi najbardziej pożądany produkt, i każdy walczy o nią na swój sposób. Pojawiają się więc wątki związane z uchodżcami, wzajemną walką pomiędzy Las Vegas, Phoenix a Kalifornią oraz państwami kartelowymi, które wyeluowały z Meksyku, który... przestał istnieć. W środek tego wszystkiego wrzucone kilka oszczędnie, acz ciekawie zarysowanych, niejednoznacznych moralnie postaci, z których każda ma swoje cele i metody działania, a ich wzajemne interakcje to najlepsze momenty powieści. Całość jest napisana w mega-zgrabnyi wciągający sposób łączący elementy akcji i antropologiczno-politycznej otoczki, i chociaż fabularnie jest nieco zbyt prostolinijnie, to jednak wcześniej opisywany setting i postacie nadrabiają to z nawiązką. Gorąco polecam i łudzę się nadzieją, że Netflix albo HBO dostrzeżą ogromny potencjał tkwiący w tej powieści i zaserwują jakąś mini-seryjkę na jej podstawie, bo to materiał wręcz skrojony pod ekranizację w klimacie łączącym "Sicario" z "Ludzkimi dziećmi".