[Mierzwiak]

Powtórka w 2D, na spokojnie, bez żadnych oczekiwań, z pełną świadomością tego co zobaczę i zwracaniem bacznej uwagi na każdy aspekt filmu owocuje...

...obniżeniem oceny na 3/10.

To zły film jest, i co więcej, uważam że nie byłby dobry również w pierwotnej wersji, ponieważ leży już na etapie absurdalnego pomysłu wyjściowego. Wystarczyło wymyślić JAKIEKOLWIEK sensowne uzasadnienie dla powołania Task Force X, ale nie, w filmie mówi się konkretnie o tym, że ma to być grupa do walki z meta ludźmi, potencjalnymi następcami Supermana, którzy dla odmiany mogą mieć złe zamiary. Pomijam już, że większość ekipy to zwykli ludzie, ale jako głównego argumentu za powołaniem grupy Waller używa małego pokazu w wykonaniu Enchantress, polegającego na wykradzeniu tajnych danych z MONu Teheranu. Chwila, czyli potrzeba im kogo w końcu - "żołnierzy" czy szpiegów?

Tak, w Avengers też mamy Hawkeye'a i Wdowę i kto chce może sobie kpić z tego, jak bardzo odstają od reszty. Ale raz że są przydatni, a dwa - działają z WŁASNEJ WOLI. Robią to co robią, ponieważ chcą. Suicide Squad powstało tylko dlatego, że Waller tak sobie wymyśliła, a bohaterowie zmuszeni są do misji wbrew własnej woli, ponieważ wszczepiono im ładunki wybuchowe w szyję.

Jakby tego było mało, Task Force X wyrusza na misję następnego dnia po jej powołaniu, yay!

Nie chcę się nawet rozwodzić nad Enchantress, postacią która fajnie zaczęła a została sprowadzona do roli wykonującej dziwne ruchy idiotki pieprzącej farmazony i wytrzeszczającej gały, ani nie chce mi się nawet komentować jej CGI braciszka. Jeden wielki meh! Skala wydarzeń w finale jest większa niż w Batman v Superman, a dodatkowo mamy uwierzyć, że bohaterowie którzy znają się ledwie kilka godzin zostali super kumplami (El Diablo mówi o nich "rodzina", ugh!), bo tak i już.

Konstrukcja tego filmu to tragedia, a montaż tylko to potęguje. W pierwszej części filmu chyba każdej kolejnej scenie towarzyszy jakaś nowa piosenka a teledyskowość z jaką potraktowano origin Harley to prawdziwe nieporozumienie.

Deadshot ma DWA wprowadzenia. Harley Quinn ma DWA wprowadzenia. Co to ma być?

Sceny akcji - męczące i nudne. Bohaterowie szamoczą się i strzelają z armią bezkształtnych postaci albo na ulicy, albo we wnętrzu biurowców. Nie ma jakiegokolwiek wyczucia geografii miasta, ponieważ każda ulica wygląda dokładnie tak samo. W finale na brata Enchantress (który swoją mocą doprowadził do ruiny pół miasta a wojsko nie mogło dać mu rady) Harley rusza z bejsbolem - czy oni tam na planie byli w ogóle świadomi, jakie gówno kręcą? Właściwa finałowa walka to starcie z Enchantress - postać która ma moc teleportacji, która stworzyła jakąś magiczną maszynę, która zamienia ludzi w podporządkowane jej stwory, ze Squadem walczy... wręcz i za pomocą ostrzy? WTF? Finał miał chyba budzić jakieś emocje w związku z relacją Flaga i Moone, ale jak miałby, skoro ich relacja została - jak większość rzeczy w tym filmie - wyłożona w postaci ekspozycji w wykonaniu Waller, a towarzyszyło temu może 8-sekundowe ujęcie jak się całują i tyle?

Film wielokrotnie wspomina o mieczu Katany, który więzi dusze poległych i spodziewałbym się, że motyw ten odegra jakąś rolę w pokonaniu Enchantress, ale po co?

Boli mnie głowa, w tym filmie poszło nie tak chyba wszystko, co tylko mogło. Tak, aktorzy są OK, ale to nie są pełnokrwiste postaci. Rocket ze Strażników ma ciekawszy charakter, większą charyzmę i budzi więcej emocji niż cała obsada tego filmu razem wzięta i nie, nie poznajemy go za pomocą miniklipów, kolorowych filtrów, napisów na ekranie, narracji i wbijaniu łopatą do głowy jaki jest szalony. W ogóle w tym filmie bardzo dużo mówi się jacy oni wszyscy są źli, jaka Harley jest szalona, nieprzewidywalna, ale nigdzie tego nie widać. Puste obietnice.