[military]

Patyczak, jak dla mnie ta gra jest nachalna ze swoją historią, to pewnie przez to. Ona jest taaaak dramatyczna, taaaaaaaak chce być przejmująca, Lara tyyyyle cierpi, Jezus w Pasji tyle nie wycierpiał - serio. Zbiczowali go i ukrzyżowali. Tutaj Lara jest bita, nabita na pręt, trafia ją strzała, łamie się jej żebra, wiele razy spada z bardzo dużych wysokości, parę razy traci przez to przytomność...

Mierzwiak, ale zbieranie znajdziek daje mi najwięcej funu.:) Bo gameplay mi się po prostu podoba. Mam problem z tym, że to zupełnie nie przystaje do arcydebilnej historii, która bardzo, bardzo, BARDZO chce się wybić na pierwszy plan.

Co do levelowania: mam te punkty i nie wiem, w co je ładować, bo i tak jest łatwo. "O nie, będzie jeszcze łatwiej?", myślę sobie raz przy kolejnym levelu i otwarciu nowego zestawu umiejętności.

Ale naj, naj, najbardziej wkurzają mnie takie oto momenty: wchodzę do ciemnej jaskini, a Lara automatycznie wyciąga pochodnię.

PO CO KUURRRRWAAAAAAA?!?! Czy nie mogę zrobić tego sam? Naprawdę, czy jestem takim debilem że uhuhu, zapomniałem że mam przycisk do pochodni? Choć korzystam z niego co pięć kroków, żeby podpalić siatkę z materiałami? I co by się stało, gdybym łaził tam po ciemku? Czy zacząłbym panikować? Najgorsze, że tej pochodni... nie da się zgasić, bo będzie kurwa ciemno! "I can't do it now", mówi Lara. A spierdalaj! Chciałem wyciągnąć łuk i ubić coś z odległości, ale nie mogę - można trzymać tylko pistolet, bo w drugiej dłoni jest pochodnia i chuj, nie zgasisz, bo twórcy się boją, że w ciemności stracisz pewność siebie i poczujesz się, hm, jak słaba dziewczyna w trudnej survivalowej sytuacji. A do tego dopuścić nie możemy.

Albo - ja pierdolę, ja jebię - dochodzę do jakiejś ZAGADKI. W grze ich tyle, co kot napłakał, a na dodatek wszystkie to warianty trzech zadań z fizyką gry. Poświęcam więc trzy sekundy na rozejrzenie się po okoli... "WHY NOT TRY TO BURN THESE CLOTHS?" - mówi Lara.

TY DZIWKO! Dlaczego odbierasz mi przyjemność z rozwiązania zagadki? Dlaczego nie mogę CHWILĘ nad nią pomyśleć? Za kogo mają mnie twórcy tej gry? Dlaczego jestem traktowany jak special snowflake, który rozpłacze się, jeśli napotka jakąkolwiek przeszkodę?!

W pizdu idźcie z takim designem. Larę ja poproszę niemą.

Sama akcja w grze jest ok (za dużo strzelania), eksploracji za mało, a ta, co jest, nie przystaje do kontekstu fabularnego. To taka raczej gówniana gra, ale ulepiona na szkielecie fajnej gry. Dałoby się z tego zrobić bardzo fajnego TR-a, dlatego chcę zagrać w sequel. Najchętniej jednak zobaczyłbym kolejnego Soul Reavera na tym silniku, bo to właśnie z SR, a nie z TR kojarzy mi się gameplay. Nic dziwnego - Crystal Dynamics.:)

Jeszcze oceny nie wystawiam, bo ciągle gram. Przyciąga mnie ten reboot, fajny jest, przyjemny, ale praktycznie co 15 minut, kiedy gra odbiera mi kontrolę, aby OPOWIADAĆ HISTORIĘ jakże ważną i głęboką, albo kiedy traktuje mnie jak debila, co to nie zdzierży chwili przestoju, mam ochotę kogoś pizgnąć w pysk.

I jeszcze K U R W A jedno.:) Otóż: jaki jest, do chuja ciężkiego, sens w odkrywaniu sekretów, jeśli WSZYSTKIE są ZAZNACZONE na jebanej MAPIE?!?!?! To już nie eksploracja dająca radość z odkrycia, tylko kurwa wyprawa na zakupy: groszek na konserwach, kukurydza na warzywach. Ja p i e r doooooooo lę.