[Gal Anonim]

(22-08-2017, 00:23)smackey napisał(a): jest jeszcze pewna ważna rzecz. fajnie się mówi, rób swoje i pierdol szkołę itd, ale polska to nie stany i u nas samouków się w głównej mierze olewa. aktorzy bez szkół z jakimkolwiek sukcesem to są małe procenty, a reżyserzy to promile (właściwie kojarzę jedynie vegę). teraz pytanie, czy w polsce nie ma 'kultury' robienia swojego i wszyscy pędzą do szkół i tylko absolwenci coś znaczą czy też są też skreślani z miejsca przez producentów/innych współpracowników.

Jedyne, co mozesz zrobić by zmienić taki stan rzeczy to zacząć go zmieniać. :) Promile są sukcesem, bo zawsze niewiele osób może osiagnąc duży sukces. Tym bardziej na tak małym rynku jak Polska. Ale przede wszystkim: to jest naprawde trudne. Trudno jest być własnym napędem, zwłaszcza jeżeli chcesz być reżyserem, a nie tylko aktorem.

Czy w Polsce nie ma kultury robienia swojego? Wydaje mi sie, ze bardziej chodzi o to, ze trzeba dużo poświęcić, żeby móc zrobić coś w taki sposób. Czasu i pracy. A ludzie mają różne priorytety. Wielu lubi robić filmy, ale jest dla nich ważniejsza rodzina albo imprezy albo po prostu spokojne życie. A jeszcze inni po prostu nie mają dość talentu. Jest dużo ludzi, którzy chcą coś robić (aktorów, operatorów, dźwiękowców, itp.), ale brakuje im reżysera - takiego, który to ogarnie i będzie całą akcję ciągnął jak koń pociągowy.

Jest tak jak w tym wierszu Bukowskiego ;)



Betonowanie środowiska, PISF, itp. nie pomagają. Dlatego drogą są właśnie nowe media jak YouTube, Facebook, Vimeo, VOD. Do tego dochodzą kickstartery, polakpotrafi, patronajty. Producent czy krytyk moze Cie olac, bo jestes amatorem, ale jezeli masz do pokazania cos, co nie wyglada jak totalna amatorka to nikt Cie nie zapyta o dyplom.

Inna rzecz, ze ja sie dziwie, ze w Polsce nie zrodziła się model "filmów za tysiąc dolarów" propagowany przez Duplassa i Swanberga. Zastanawia mnie, dlaczego tego brakuje. Brak pasji do tworzenia? Zbyt wryte w ojropejską mentalność są schematy sztuki jako czegoś elitarnego?