[nawrocki]

Co do wątków postaci Dolana i tej drugiej - jest to niestety pokłosie zbyt wiernego trzymania się literackiego pierwowzoru. O ile ta pierwsza scena w kontekście filmu jeszcze się jakoś broni, tak ten drugi motyw faktycznie zupełnie niepotrzebny i chwilami rozrzedza dosć płynną narrację, którą to płynność film łapie po jakichś dwóch kwadransach, które, tu się zgadzam, są mocno chaotyczne. Ale to IMO również wina tego, że narracja ksiażki jest dość specyficzna i rozbita na 6 części, wiec trudno pokazać to w formie filmu kinowego, nie idąc na skróty.

Rozdział 2 jest słabszym filmem od jedynki, mimo to bawiłem się na nim doskonale. Przez chwilę przeszło mi nawet przez myśl, że gdyby Feige i spółka adaptowali Kinga, wyszłoby z tego coś podobnego. Muschietti bardzo ładnie pogrywa sobie z ludzmi, którzy w kontekście jedynki mocno narzekali na groteskową, miejscami wręcz komediową grozę - tutaj jest tego jeszcze więcej. Potworki robią tutaj raczej za nośniki traum bohaterów, celowo karykaturalne, celowo mam wrażenie uwarunkowane z myślą o konkretnych postaciach i ich zapleczu, niekoniecznie atrakcyjne pod względem napięcia czy grozy dla widza. I dla mnie spoko, bo już jedynka to było bardziej kino przygodowe niż pełnoprawny horror, a tutaj mamy po prostu przesunięcie - myślę, że dosyć świadome - proporcji w tę przygodowo-nostaligczną stronę właśnie.

Nie zgodzę się z Szamanem, że drugi akt jest zły. Wręcz przeciwnie, cała ta wycieczka bohaterów po mieście to IMO najlepszy fragment filmu, gdzie wreszcie łapie oddech i właściwe tempo. Montażowo również bardzo zgrabnie przechodzi pomiędzy dwoma planami czasowymi, sceny ładnie się nawzajem uzupełniają, jest w tym sporo fajnych pomysłów (jak scena w szkole pomiędzy Benem a Bev, przyznaje, że wzięło mnie to z zaskoczenia), a film daje czas, zeby zżyć i polubić się także z dorosłymi wersjami bohaterów.

Finał równiez wypada bardzo fajnie i dość pomysłowo polemizuje z literackim pierwowzorem, jednocześnie nie rezygnując z pomysłów Kinga i zachowując swoje własne. O dziwo, podobało mi sie również jego przesadne rozbuchanie, vibe przygodówki wszedł tutaj na pełnej kurwie, chwilami oglądało się to wręcz jak jakiegoś Indianę Jonesa, z zachowaniem proporcji oczywiście. :) Końcowy motyw z

Spoiler

zmniejszaniem Tego

być może będzie dla niektórych dyskujsyjny, ale dla mnie to, przyjmujac konwencje filmu w całej okazałosci, jego idealne dopełnienie.

Najmocniejszą stroną filmu jest, poza walorami czysto rozrywkowymi, jego strona... psychologiczna. Jasne, że to raczej psychologia, jakiej można się spodziewać po bombastycznym horrorze za grube bańki, ale mimo wszystko podobało mi się, jak twórcy podeszli do relacji Pennywise - Frajerzy. W jedynce to był ultimate-monster, skrystalizowana dziecieca groza. W dwojce trochę się to zmienia. To wciąż żeruje na lękach bohaterów, ale już nie tylko na tych najprostszych, najlepiej to widać na przykladzie postaci Richiego i Eddiego. Niewygodna prawda o samym sobie, toksyczne realcje z rodzicami, wyrzuty sumienia, brak pewności siebie, niespełniona miłosć i strach przed samotnością - nie są to tematy, często poruszane przez tego typu kino, a ten film pod płaszczykiem festyniarskiej grozy jednak fajnie je przemyca i czyni swoją integralną częścią. Miałem obawy, jak tworcy wybrną z motywu, w co zmieni się Penny dla dorosłych bohaterów i okazało się, że wybrnęli całkiem niezle i IMO ten aspekt filmu wypada lepiej niż w powieści, jest bardziej zaakcentowany.

Co do obsady - wszyscy spisali się bardzo dobrze, mimo że momentami miałem problem z grą McAvoya, był jakiś... zbyt ekspresyjny? Być może przez to, że wątek jego postaci byl najbardziej dramatyczny. Najlepsi oczywiście Hader i Ransone.

Fajne też nawiązania do twórczości Kinga jako całokształtu, jego cameo również bardzo sympatyczne, być może nawet najlepsze w karierze - tuż obok występu w "Sons of Anarchy". :) Odniesienia do "The Thing", "Martwego zła" czy "Lśnienia" również IMO stawiają ten film bardziej po stronie pastiszu i polemiki z gatunkiem (czym po części była rownież powieść) niż pełnokrwistego horroru.