[BezcelowyAlbatros]

No, to w końcu i ja poczułem żar ognia krytyki z wylotu dupska płonących trzewi Mordoru...



...a według mnie z 2017 roku:

Cytat:Cudowna apoteoza dzieciństwa i obrazek świata, który niedostępny jest dla nas, dorosłych, i niemal nieosiągalny dla najmłodszych. Dlatego warto do "Dzieci z Bullerbyn" powracać tak często, jak to możliwe. Samemu, aby jeszcze raz zanurzyć się w "utraconym raju" beztroskiego dzieciństwa, i z dziećmi, by pokazać im piękno świata, o którego istnieniu z każdym pokoleniem pamięta się coraz mniej i którego jedynym świadectwem, już wkrótce, pozostaną jedynie takie, jak ta, piękne książeczki.

"Dzieci z Bullerbyn" nie tylko urzekają wspaniałym opisem świata, w którym najpiękniejsze chwile, to te spędzone z przyjaciółmi pośród piękna otaczającej dzieci przyrody, ale również szalenie bawią w wyjątkowo naturalny sposób. Bohaterowie i bohaterki książeczki spędzają ze sobą każdą wolną chwilę - czasem spierając się i robiąc sobie nawzajem psikusy, jednocześnie będąc nierozłącznymi - a ich zabawy (a czasem "zwykły" powrót do domu po szkole) często urastają do rangi niesamowitej i niezapomnianej przygody. A nad wszystkim unosi się wyjątkowy, ciepły klimat, wypływający z - często różnej od naszej, rodzimej - szwedzkiej kultury, tradycji i folkloru.

Gorąco polecam!

Muszę przeczytać znów w tym roku :)