[Rozgdz]

(19-01-2026, 22:28)shamar napisał(a): Coś mnie ominęło? Wersja reżyserska "Total Recal"?

A przepraszam, błąd w pośpiechu. Chodziło mi o inny film jako przykład. Już poprawiłem.

(19-01-2026, 17:01)Rozgdz napisał(a): Znaczy nawet Hauser zakochał się i zmienił strony i to jest nawet jego plan ale mimo wszystko sposób przedstawienia głównego bohatera w filmie to trochę taka zmyłka ;p

Dobra, obejrzałem ponownie i odwołuję to bijąc się w pierś :p W filmie Hauser to szuja :p

Pierwsza rzecz - cała ta dyskusja o tym czy to prawda czy nie (i czemu ma to tylu zwolenników) jest dla mnie niezrozumiała teraz bardzo. W filmie nie jest to problem nawet drugorzędny tylko wręcz czwartorzędny. W zasadzie  pomimo ukrytych różnych smaczków dla bardzo uważnych widzów cały czas idziemy opcją tajnos agentos action Arnold hero.  Pojawia się to dopiero w scenie z doktorkiem na Marsie, po czym znika gdy scena się kończy i na samym końcu pojawia się pytanie "a może to sen?". No i tyle uwagi jest temu poświęcone w filmie.
W samym filmie.. podobają mi się efekty, uważam że bardzo ładnie się ten film starzeje. Jest nawet dziś całkiem aktualny (surowce!).
Michael Ironside to wręcz wzorcowy Główny Silnoręki Głównego Złego a Ronny Cox -  modelowy Główny Zły. Ale najfajniejsza jest tu jednak Sharon Stone. Nie wiem czy to jej talent tak tu błysnął czy reżyser tyle uwagi jej poświęcił czy to kwestia jaką jest postacią - ale jest kapitalna. Szkoda że  jest jej stosunkowo niewiele, ubolewam wręcz że to nie ona jest tym głównym love interest Quaida bo wydaje mi się że Arnold i Stone mają dużo lepszą chemię niż  Arnold i Rachel Ticotin (tak btw obie postacie kobiece to zdecydowanie modne dzisiaj "silne kobiety"). Po prostu uwielbiam patrzeć na Lori i zastanawiać się jak się kręcą trybiki w jej głowie :p Np scena gdy idzie za ciągniętym nieprzytomnym Quaidem i patrzy na niego - mniam!  albo gdy pojawia się jako kochająca żona ze łzami w oczach :p No miód :p





Tak btw Arnold jest w tym filmie mocno nierówny.W tej scenie uważam jednak że bardzo fajnie wypadł (ma zresztą trochę tych dobrych scen). Może "oko reżysera" robi swoje :p
Jest tutaj też parę rzeczy..... Np Richter wiadomo ze chce dostać Quaida w dużej mierze za to ze ten sypia z Lori. Gdy udaje się w pościg za Quaidem mówi Lori że go ubije. Niedługo potem Cohaagen mówi Richterowi że rozmawiał z Lori, wie jaka jest sytuacja i Quaida mają wziąć żywcem i znów ma zamieszkać z Lori. Richter chyba się nad tym nie zastanowił ale w tym miejscu powinien się naprawdę wściec ^^

Tak btw w filmie nie ma wyjaśnienia ale w książce, jeśli dobrze pamiętam wytłumaczone jest że to Lori kieruje akcją pojmania Quaida w hotelu a Richter waruje na dole - bo wiadomo ze Lori go weźmie żywcem ( taki  jest przykaz) a Cohaagen nie ufa Richterowi że to zrobi.

I tutaj parę rzeczy które też porównam z książką.

W filmie Quaid/Hauser jest jednak postacią ciekawszą. Hauser jest przedstawiony jako postać jednoznacznie negatywna , ktoś kto ustawił całą sytuację i wykorzystał Melinę aby dostać się do Kuato.. Jest tu parę uwag typu "wspomnienia nas nie określają tylko czyny", "wolałeś być Quaidem", uczucie Quaida do Meliny wydaje się autentyczne (o ile można tak powiedzieć przy tym tempie).

W książce cała intryga jest bardziej zawikłana.. ale też i postać bardziej "standardowa". Hauser chciał dostać się do Kuato i jakoś "odkrył" Melinę. Ta zaangażowała się uczuciowo ale nic mu nie chciała powiedzieć. Hauser więc zainscenizował swój "wypadek" (pierwsza scena - scena snu) i się urwał. Jednak poszedł do Kopalni Piramidy i faktycznie odkrył wiadomość od Obcych. Nie chciał jej ujawniać a też i zakochał się w Melinie wymyślił więc całą tą akcję z "idealnym kretem"  mając nadzieję "że jakoś się uda".

..i ta część najmniej mi się w sumie w filmie podoba - enigmatycznie stwierdza się że "ło, on musi coś wiedzieć" (w zasadzie pierwszy to mówi Hauser na nagraniu), zabierają go do Kuato -tak po prostu, jest wizja w zasadzie tylko  odcisku dłoni a potem w filmie nagle Quaid stwierdza ni z gruchy ni z pietruchy że reaktor tworzy powietrze i trza go włączyć. Wszystko to wydaje się "klejone na ślinę" ale tempo jest takie że widz się nad tym nie zastanawia.

W książce jest to naprawdę całkiem konkretnie wyjaśnione  - np po co Obcy go zbudowali, czym grozi niewłaściwe użycie reaktora, skąd się wzięły te informacje, kto ile wie, itp. Z tego co pamiętam Cohaagen zupełnie szczerze wierzył że reaktor wszystkich zabije.

..ale generalnie to cały czas jest wciąż świetna rozrywka. Ten czas zleciał mi jak z bicza trzasł. Może z sentymentu ale ode mnie 8/10 cały czas.

I już przestaję Was męczyć :p