[Snappik]

I po drugim sezonie.

Czy mi się podobało? To zależy. Sam pomysł uważam za karkołomny, bo podróże w czasie to temat tak bardzo śliski, tak bardzo łatwo się w nim zaprowadzić w kozi róg, ale kupuję absolutnie wszystko jeżeli jest to opowiedziane w zgrabny sposób. W drugim sezonie największą bolączką jest to, co opisało już kilka osób w kontekście pierwszego - że nieco toporna reżyseria i siermiężne przerzucanie wątków nie ułatwia śledzenia rozwoju bohaterów. Jako, że twórcy grają w otwarte karty (klimatu śledztwa z pierwszych odcinków S01 nie uświadczycie, jest za to osobne śledztwo nowego detektywa - znacznie gorzej przedstawione) to nie ma już tutaj miejsca na budowanie aury tajemnicy Winden. Zamiast tego scenariusz mocno kładzie nacisk na tajemnice i ciężar przeszłości dla każdego z bohaterów, a ci z kolei uzbrojeni w maszynki do podróży w czasie próbują ratować co się da i zmieniać przeszłość. Jako że w grze jest łącznie

Spoiler

5 linii czasowych (dochodzi do tego 1921 rok)

historia robi się bardzo zawiła, a nadbudowa bardzo pretensjonalna. Tym bardziej, że każdy z bohaterów mówi wręcz do widza z ekranu banialuki o odpowiedzialności i pełnieniu ważnej roli w tym wszystkim, a efekt jest taki że ZNOWU zostałem z masą pytań i kolejnym cyklem, który przyjdzie z 3 sezonem. Czy niedomknięte wątki z pierwszego sezonu zostały domknięte? Poniekąd tak. Ale ich rozwiązanie jest zupełnie niesatysfakcjonujące i można je było z powodzeniem wpleć w pierwszy sezon:

Spoiler

- transwestyta nie pełni żadnej ważnej roli w fabule oprócz bycia kochasiem męża Charlotty o czym było wiadomo
- stara babka z przyszłości to Claudia, szefowa elektrowni z 1987, która "organizuje" w 2020 akcję, której celem jest przetrwanie apokalipsy
- Noah to w sumie nie wiadomo kim jest, oprócz tego że ojcem Charlotty, ale jego wątek jest tak k... nudny i tak samo nudno się kończy, że szkoda gadać

Ale wracając do sedna - czy się podobało? Miejscami nawet bardzo. Lubię, gdy bohaterowie starają się igrać z przeznaczeniem i im to za bardzo nie wychodzi. A jako, że (nie jest to chyba spojlerem) wszystko rypie się tutaj niesamowicie, a zależności między postaciami wykluczają pewne sojusze - jakiegokolwiek happy endu na horyzoncie nie widać. Mam też słabość do postaci Adama, który przypomina starego SS-mana ze zjaraną twarzą ;)

Spoiler

Końcówka 2 sezonu to tradycyjny już WTF, nawet większy od skoku Jonasa w przyszłość. Jeżeli tam mieliśmy nawiązanie do Kronik Sary Connor, tak tutaj ktoś zapatrzył się BTTF II ;)

Ocena - 7/10

[Danus]

Trzeci sezon, premiera 27 czerwiec:

Ja czekam, jeden z ciekawszych seriali Netflixa.

[first-pepe]

Rzekłbym, że najlepsza rzecz na Netflixie po Narcos i Saulu. O ile tego nie spieprzą. 

[Trailery Srailery]

Pełen zwiastun trzeciego sezonu.

[Tomkiewicz]

Seria jest tak doskonała wizualnie (podejrzewam, że 3 nie będzie gorszy), że można oglądać tylko ze względu na zdjęcia. Maestria! Niemcy i ich zamiłowanie do perfekcji ...
Fascynująca historia, zajebista muzyka, ogólnie specyficzny nastrój plus kapitalna gra aktorska. Warsztatem od reszty odstaje jedynie Michael w wersji dziecięcej. Jego gra nasuwa skojarzenia z aktorską nędzą, którą "stoi" współczesne polskie kino, w szczególności tv-seriale. Mimo to, młody i tak jakoś daje radę i na upartego można to znieść. Jedyny większy minus wg mnie.

To jedyny serial, jaki obecnie oglądam. Jeśłi nie schrzanią trzeciego sezonu, wchodzi w mój osobisty kanon. A tak poza tym, kino upada i kina upadają. Trwa stan agonalny.

[first-pepe]

"Dark" cały serial obejrzany po raz wtóry, tym razem z moją bystrą partnerką, i bez dwóch zdań - nie ma drugiego takiego serialu dopiętego na ostatni guzik, przemyślanego od a do z, złożonego, przemyślanego, totalnego fabularnie, konceptualnie, intelektualnie, a jednocześnie świetnego realizacyjnie. Oczywiście można się zżymać na drzewostan niektórych aktorów (głównie kadra młodzieżowa, z wyjątkiem przeuroczej Lisy Vicari), czy dialogów, ale nie można pominąć wielowymiarowości fabuły, ilości poziomów interpretacji tego, co się ostatecznie składa na świat przedstawiony. Koncepcyjnie (pomysł i realizacja) to najlepsza rzecz filmowo-telewizyjna jaką w życiu widziałem, sami bohaterowie niejednoznaczni, wielowymiarowi, pomimo wielkiej ich ilości, każdy ma własną osobowość, głębię, coś do odegrania w tej fabule. Serialowe dzieło totalne.


No i sam tytuł również się wyjaśnia w ostatniej scenie.

W ogóle podoba mi się, jak twórcy ufają tutaj inteligencji widza, poza kilkoma wyjątkami nie ma prostych odpowiedzi, dużo niedopowiedzeń, brak rozwiązań strzałem prosto w pysk (ale nie niejasności, czy luk) i zaufania, że widz ogarnie.

[Snappik]

A ja mam mieszane uczucia odnośnie całości, jak i trzeciego sezonu. Nie mogę odmówić twórcom wielkiej ambicji i przemyślanego powiązania kilkudziesięciu wątków oraz niesamowitej miejscami realizacji (to zdecydowanie serialowy top wszech czasów). Niestety, ta ambicja miejscami w trzecim sezonie powoduje mocne przekombinowanie i rozwodnienie całej stawki. Emocji jest tu niesamowicie mało bo trudno śledzić losy konkretnych bohaterów i się nimi przejmować skoro co scena skaczemy sobie po różnych latach i obserwujemy różne decyzje oraz zależności między postaciami. Trzeci sezon niby wszystko wyjaśnia (w sumie nie niby, a wszystko), ale z drugiej strony pokazuje że spora liczba rzeczy z S1 i S2 nie miała w sumie większego znaczenia. Że tak wspomnę po cichu o:

Spoiler

- tajemniczym pomieszczeniu do którego porywano dzieci i wypalano im coś w okolicy oczu - o co tu chodziło?
- zaginięciu pierwszego chłopca - drinking game za każde ujęcie pokazujące plakat z jego wizerunkiem
- postaci Noah, która okazuje się marginalnym bohaterem trzecioplanowym
- ojca Jonasa który w całej układance okazuje się płotką

To nie jest tak, że te rzeczy nie mają żadnego znaczenia. Jakieś tam mają, ale biorąc pod uwagę ile czasu im poświęcono wcześniej to zastanawiam się czy rekomendując ten serial komukolwiek nie powiem, że S1 i S2 warto obejrzeć skrótowo na YT, a trzeci zostawić sobie jako właściwe danie. Poza tym nie mogę uciec od wrażenia, że S3 to masa przekombinowanego scenariusza oraz wielowątkowa historia, która zakończyła się.... TAK NIESAMOWICIE BANALNIE i tak PROSTACKO , że tym bardziej bije się we mnie uczucie straty czasu, jaki poświęciłem na pierwsze 2 sezony. Nie wiem czy mi się to podobało, bo klimat ma, a S3 to w sumie s-f pełną gębą i zaskakująco fajne, rozsądne zakończenie - jest proste i banalne jak wspomniałem wyżej, ale dzięki temu jest w nim jakieś życie i nawet przejąłem się losem bohaterów. Tylko, że w kontekście całej treści poprzedzającej finał wypada to schematycznie, ale jest dobrze. W sumie całkiem zabawna sprawa z tymi zakończeniami sezonów, bo

Spoiler

finał S1 wygląda jak ten Kronik Sary Connor, a S2 jak w drugiej części Powrotu do przyszłości. S3 to z kolei ukłon w kierunku Interstellar ;)

Na pewno jest to serial na swój sposób unikalny, a układanie całości w głowie to idealna gimnastyka dla umysłu. Nie mniej jak poczułem się trochę oszukany, ale to było na swój sposób piękne oszustwo. No i było trochę krwi oraz cycków.

Oceny sezonów:

7/10
7/10
6/10, choć ostatnia epka 9/10

[szopman]

Dla mnie serial powinien się zakończyć na 3x07, zakończenie totalnie spaprali scenarzyści