[Arahan]

Ostra jazda, witajcie w dżungli, american pie, ewolucja. Koleś nie jest tytanem, ale ogląda się go przyjemnie.

[Mierzwiak]

W witajcie w dżungli był spoko, reszta jego ról to tragedia, z czym do ludzi w ogóle?

[Arahan]

Ujmę to w ten sposób: jego twarz na ekranie nie powoduje u mnie odruchu wymiotnego, jest zabawny nie przeszkadza w oglądaniu filmu. Lepiej?

[Mefisto]

(28-07-2015, 22:46)Mierzwiak napisał(a): z czym do ludzi w ogóle?

Raczej w czym problem? Nie pisałem o roli oscarowej, ale koleś bez problemu niesie komediowy film, a rola jest napisana ewidentnie pod niego, zatem może się podobać.

[Gal Anonim]

Goon to chyba najlepsza rola Scotta. I w ogole naprawde dobry film, ktory spoczywa na jego barkach.

[MOLQ]

Agentka - wow, liczylem na jakas pseudokomedyjke z jakimis niesmacznymi zartami, a dostalem naprawde bardzo dobra produkcje :) Melissa w tym filmie rzadzi normalnie, Jason gra fajna postac z mega tekstami :) Rose Byrne co tutaj duzo mowic, normalnie talia osy bardzo sexy sie prezentuje, bawilem sie przednio :) i 8/10

[patyczak]

A ja właśnie zrobiłem sobie przerwę po połowie filmu, bo nie dość, że nudne, a Melissa irytująca, to zaśmiałem się może ze trzy razy...

[Gal Anonim]

Warto obejrzec dla Stathama tylko.

[patyczak]

No skończyłem i żałuję, że Stathama było tak mało.

[Gal Anonim]

Trainwreck - liczyłem na fajna komedie z serduszkiem, a tu meh. MEEEH. Nuda. 5/10 to maks, bo poprawne, moze zdarzylo mi sie zasmiac czy cus. Ale to jednak typowy Apatow ostatnimi czasy - za dlugie sceny, za duzo pierdololo, za duzo improvu i wszystko strasznie rozmyte, zwlaszcza dramatyzm, na który film sie sili momentami dosc mocno. Choc jezeli ktos lubi Amy Schumer to moze mu sie spodoba.

[simek]

Into the Woods - ma to odpowiednia energię, nawet fajnie śpiewają, aktorzy dają radę (czekałem na każdą scenę z Emily Blunt), jest odpowiednia dawka luzu, humoru, ale fabularnie jest dosyć kuriozalnie - o ile do czasu pierwszego, niby-zakonczenia wszystko jest spoko, dosyć świeże i ma świetne tempo, byłem nawet skłonny wystawić dosyć wysoka ocenę, tak potem wszystko siada i jest chyba tylko po to, żeby nie kończyć filmu po 70 minutach. Ode mnie 5,5/10
Aha, pisząc o spoko aktorach nie miałem na myśli Meryl Streep, która gwiazdorzy jak we wszystkich filmach z XXI wieku - naprawdę ciężko mi się patrzy na jej grę, zwłaszcza mając w pamięci, że czego by nie zagrała, to dostaje nominacje. Z utęsknieniem czekam na dzień, gdy ogłosi emeryturę.

[Mental]

Tropa de Elite - jestem pod niesłabnącym wrażeniem tego, jak łatwo można było zrobić z tej fabuły zlewaczałe, umoralniające gówno, a jaki zajebisty film wyszedł w ostateczności. Dzisiaj zabieram się za część drugą, bo oglądałem dawno i nic nie pamiętam. Za jedynkę - 9/10.

[OGPUEE]

Ostatnie kuszenie Chrystusa - nie dziwota, że po tym filmie były protesty i oburzenia. Jan Chrzciciel wyglądający prędzej jak opętany przez demona zakapior, Jezus momentami zachowujący się jak zadufany w sobie psychopata (ta scena, gdy objawia się uczniom z toporem - very creepy), wątpliwości Apostołów (Tomasz nie chce wisieć na krzyżu) pomieszanie kolejności wydarzeń z Ewangelii, Judasz jako ten dobry. Willem Dafoe z początku średnio mi pasił, czasem się przekonałem do jego interpretacji pełnego wątpliwości, sfrustrowanego Chrystusa. Keitel chyba ma farbowane włosy, Sporo jest dość sugestywnych obrazów, często podpadających bardziej pod horror. Plus zdziwiły mnie końcowe creditsy z pomarańczowym tłem i kompletnie nie pasującą wesołą muzyką z lat 80. Dość dziwny film...

[Mental]

Tropa de Elite 2 - rzeźnicki film, 10x lepszy niż część pierwsza. Tutaj już oficjalnie walka toczy się z państwem, rządem i policją. Scena przemowy w senacie, gdy bohater zwraca się do przewodniczącego przesłuchania, że na tej sali jest może 6-7 niewinnych osób (spośród +150 deputowanych), a reszta to najgorsi przestępcy, z jakimi miał do czynienia w swojej 21-letniej karierze - bardzo, bardzo prawdziwa. I morał jak z "The Wire" - System będzie trwał dalej i jeszcze mnóstwo niewinnych osób zginie, zanim cokolwiek się zmieni.

10/10

[shamar]

Moja wielka grecka wycieczka (2009)

Omijam takie filmy z daleka, jako wtórne i durne ale to było "sympatyczne" 6/10

[Martinipl]

Olive Kitteridge (miniserial HBO)
Uwielbiam obyczaje, a ten wybija się ponad przeciętność z dwóch względów: posiada bohaterkę, którą od początku do końca się nienawidzi oraz sympatyczne otoczenie męczące się z nią tak, jak ja (widz) przez kilka dekad (odcinków). Frances McDormand, odgrywająca rolę Olive jest fe-no-me-na-lna, jej wczucie w rolę, gesty, mimika, odzywki tworzą nietuzinkową postać kumulującą wokół siebie złe emocje. Podobno książka lepiej ukazuje jej przemianę, bo tej akurat w miniserialu nie widziałem, ale mimo tego dokuczliwego braku w fabule obrazu, jest to wciąż wspaniałe kino obyczajowe.

9/10 (i posiada spory reply-value)

[jarod]

Nie lubiłeś Olive? Jak dla mnie zajebista postać, kibicowałem jej od początku do końca.

Co do samego serialu - najlepsza produkcja HBO od czasu Treme.

[Pelivaron]

Ja również jestem w "Olive Team". Spoko postać, McDormand jest wybitna w tej roli (jej porażka w Globach to nieśmieszny żart).

[wujo444]

A czemu nie w dziale serialowym? :)

Mnie do perfekcji trochę zabrakło: Na początku trochę krótko potraktowano relacje z młodym, a to ważny wątek później; również chętnie dowiedziałbym się co było źródłem jej gniewu. No i jeśli tam była przemiana, to chyba mrugnąłem :)

Jarod, nie miałeś czegos napisać o Tremę?

[PropJoe]

Cobain: Montage of Heck - widzę, że na stronie jest recenzja plus jakiś ruch w tym temacie po Nowych Horyzontach, więc też parę słów napiszę. Bez wątpienia bardzo dobry dokument, świetnie zrobiony - montaż, animacje zdjęć, dzienników Cobaina (choć te fragmenty akurat czasami trochę nużą lub są trochę zbyt chaotyczne), wykorzystanie muzyki i jej montaż. Wszystko super.

Nie trzeba być jednak psychofanem i wyznawcą teorii spiskowych, żeby wiedzieć, że dokument jest mniej obiektywny i kwestionujący popularną mitologię niż niektórzy sugerują a przynajmniej zdecydowanie ciąży w kierunku wersji Courtney Love. A w konsekwencji dostajemy najpierw dosyć jednowymiarową opowieść o tym, że Cobain miał chujowe dzieciństwo, bo rodzice się rozwiedli. Potem część "muzyczną", zdecydowanie najlepszą, chociaż pomijającą kilka ważnych elementów. Na koniec część zdominowana przez prywatne domowe nagrania, też przede wszystkim wpisujące się w wersję Love. Już pomijając obiektywizm, nawet dla mnie, ex-fana, było to trochę nużące.

Ogólnie bardzo dobra rzecz. Dla nie-fanów, chyba momentami zbyt hermetyczna, dla fanów trochę irytująca jednostronnością i niewykorzystaniem potencjału.