[Corn]

Jak to widziałem 20+ lat temu to mnie to szczerze bawiło, ale aż boję się do tego wracać :D

[shamar]

Kentucky Fried Movie (1977)


Chyba pierwszy film ZAZ ale reżyseria palant Landis. I... cienizna. Parę momentów zabawnych ale większość to kicha. Do tego mam niedoparte wrażenie, że ktoś tu próbował naśladować Pythonów. Tyle, że w takiej lajtowej, amerykańskiej wersji. No wiecie... żeby nie przegiąć z abstrakcją, wszystko musi być jasne dla hotdogowego widza.

Jeszcze miałem nadzieję, że parodia "Enter the Dragon" (jest taka) będzie zabawna. Ale gdzie tam...

3+/10

Swoją drogą: nie było tematu o parodiach?

[simek]

Moscow on the Hudson - urocze, milusie, ale takie mocno powierzchowne, naiwne w tym amerykańskim optymizmie, chociaż z drugiej strony takie pewnie były czasy. Lepiej jakby skupili się mocniej po prostu na nowym życiu Ivanoffa, a mniej na całej rosyjskiej stronie historii, bo ona jest zupełnie nieprzekonująca, nawet dosyć sztuczna. Williams fajny, ale ja tam miałem problem uwierzyć z jego nieznajomość angielskiego, która raz jest, a raz jej nie ma. Przyjemne, ale do obejrzenia i zapomnienia, dam naciągane 6/10

Phone Booth - też fajne było: taka minimalistyczna zabawa kinem, film z gatunku tych, w których co chwila krzyczysz do bohatera, żebyś debilu zrobił coś inaczej :P Bardzo dobry Farrel i Whitaker, świetny klimacik końca ery budek telefonicznych i początku komórek. Dobrze się bawiłem, tutaj mocne 6+/10

[Mefisto]

(27-05-2026, 11:59)simek napisał(a): Dobrze się bawiłem, tutaj mocne 6+/10

Nie czaję rozdrabniania ocen w i tak już dużej skali 10 stopniowej, zwłaszcza, gdy towarzyszy temu dopisek "mocne" - 6+ brzmi właśnie jakby ktoś się nie mógł zdecydować pomiędzy 6 a 7 :)

Drop Zone - Dekady tego nie widziałem, choć generalnie niewiele się w mojej ocenie zmieniło przez ten czas. Ot, niezbyt lotna, ale jednak bardzo lotna rozrywka (get it? :> ). Fabuła nie ma za grosz sensu i potencjał nie został w pełni wykorzystany, ale jak to się ogląda! Fenomenalnie to jest wszystko sfotografowane - zwłaszcza względem obecnego kina - i na tyle dynamiczne, że film po prostu się chłonie. Choć przyznam, że największe wrażenie zrobiły na mnie nie podniebne akrobacje, a zdjęcia Waszyngtonu w efektownym finale - dziś nie do ogarnięcia, a tutaj pięknie namacalne i po prostu żywe. Akcja w porządku, humor ok, postaci odpowiednio charakterne, no i Yancy Butler in her prime [Butler > Yasmine Bleeth] . Jedyny minus to brak cycków i mięsa, bo choć przemoc jest, to właściwie jej nie czuć. Verhoeven by pewnie wysmażył z tego arcydzieło, a tak został solidny popcorniak.

6/10

To teraz pora odświeżyć Terminal Velocity :)

[simek]

(27-05-2026, 12:47)Mefisto napisał(a):

(27-05-2026, 11:59)simek napisał(a): Dobrze się bawiłem, tutaj mocne 6+/10

Nie czaję rozdrabniania ocen w i tak już dużej skali 10 stopniowej, zwłaszcza, gdy towarzyszy temu dopisek "mocne" - 6+ brzmi właśnie jakby ktoś się nie mógł zdecydować pomiędzy 6 a 7 :)

Dyskusja stara jak świat, nie mam w niej do dodania nic odkrywczego. W praktyce moja skala jest 20 punktowa, bo lubię sobie dać czasami plusika. A zdarzają się też minusy, albo istnieje u mnie również mocne 7 i słabe 7.
Każda ocena to na dobrą sprawę rozdrabnianie się. Każda oprócz skali która zaproponował tutaj kiedyś military:
:(
:|
:)
:D
I w tej skali oba powyższe filmy dostają ocenę :)

[Mefisto]

(21-11-2024, 11:41)PropJoe napisał(a): Decision to leave - tutaj za wiele nie mam do napisania. Ogólnie niezły film. Z jednej strony zaskoczyło mnie mimo wszystko to, że fabularne twisty nie są tu chyba celem samym w sobie. Jeśli nie fabularny to przynajmniej emocjonalny rdzeń opowieści jest w sumie całkiem prosty, ludzki, jak na "koreańczyka". Jest to częściej romans, dramat psychologiczny a rzadziej kryminał czy thriller. No, ale właśnie "częściej", bo mimo wszystko są zagadki kryminalne, jest wodzenie widza za nos, jest trochę tego typowego azjatyckiego kombinowania. Też w warstwie realizacyjnej. Trudno mi jednoznacznie powiedzieć czy montażowe i narracyjne sztuczki bardziej niepotrzebnie skomplikowały historię czy pomogły ją uczynić ciekawszą do oglądania. Zdjęcia, wiadomo, klasa. Z jednej strony, w środku trochę się nudziłem, z drugiej pod koniec złapałem się na tym, że i chcę poznać rozwiązanie i nawet emocjonalnie jako taki mnie to zaangażowało. Nie jest to najlepszy Park Chan-wook, ale w sumie niezły film. Słabe 7/10

O, to. Ten film zabija nieco jego współczesność (a ponoć Park początkowo celował w retro otoczkę) - wizualne, dla mnie capiące na odległość kompem, tricki, multum twistów i te wszystkie telefony, gadżety... Znika w tym trochę ten czynnik ludzki, jak i film traci emocjonalny impet. Nie wszystkie wątki i postaci są tu zresztą wykorzystane, a całość, mimo gadania o emocjach, jest właśnie tak bardzo po azjatycku zimna w podejściu do tematu. No i przydługie to nieco - cały czas nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że ta historia jest niepotrzebnie rozciągnięta. Ale tak, 7/10 to chyba właściwa ocena.