[BezcelowyAlbatros]

Tak, MAG tą serią skosiło wszystkie te popierdółkowate, puszczające (w większości) grafomańskie popisy polskich pseudopisarzy ;) wydawnictwa.

[Artemis]

Niestety chyba Uczta zaczyna lecieć w ilość-nie-jakość, Listy z Hadesu to kicz i grafomania

[BezcelowyAlbatros]

Artemis napisał(a):Niestety chyba Uczta zaczyna lecieć w ilość-nie-jakość, Listy z Hadesu to kicz i grafomania

Nie czytałem jeszcze. Z pozycji, jakie dotąd przeczytałem nic nie wpłynęło na to, żebym choć przez chwilę negatywnie myślał o MAG-u. Co innego ich nieco chamska... No, może nie chamska, ale dziwna, polityka w stosunku do ewentualnego wejścia na rynek eBooków, z której wynika robiące niezbyt dobre wrażenie podejście do klienta. Mam na myśli odcięcie się od upowszechniającej się idei publikacji elektronicznych, która w cywilizowanym świecie przezywa boom --> http://www.eksiazki.org/2010/02/10/mag-i-jego-spojrzenie-na-eksiazki/

Niedawno ruszyła polska platforma eClicto - niby światełko w tunelu, a okazalo się, że jak na razie para idzie w gwizdek i tylko Runa ma normalne podejście, a od nich to już wszystko, co w miarę dobre przeczytałem :)

[Mefisto]

BezcelowyAlbatros napisał(a):Zajebiście mocna rzecz i najlepsza cyberpunkowa wizja świata (wszechświata) przyszłości, jaką spłodził ludzki umysł!

Cytat:Główny bohater powieści, Manfred Macx

hmm... widać pisarz tak się natrudził tworzeniem świata, że zupełnie zabrakło mu weny na głównego bohatera :lol: Bez kitu - chyba nie da się wymyślić gorszego imienia i nazwiska.

[BezcelowyAlbatros]

Bez urazy, ale jakbym miał się sugerować tym, że w "Władcy Pierścieni" występują tacy bohaterowie, o z lekka głupio brzmiących mianach, jak Pippin, Bilbo czy Boromir, albo tym, że postaci z "Pieśni Lodu i Ognia" nazywają się, jak zjawiska atmosferyczne (Snow, na przykład) a der Grimnebulin (idiotyczne, nie? ;) ) gra pierwsze skrzypce w "Dworcu Perdido", to bym w życiu po dobrą fantastykę nie sięgnął...

[Mefisto]

Abstrahując od tego, że przykłady podałeś nieco z dupy, to to była tylko luźna uwaga.

[BezcelowyAlbatros]

No, może i z dupy :) ale inne mi nie przysżły do głowy. Tak czy owak, "Accelerando" to książka bardzo dobra a imię i nazwisko głównego bohatera nie ma żadnego wpływu na fabułę :)

[Mefisto]

może i nie ma, ale budzi u mnie uśmiech politowania :) z drugiej strony, wbrew pozorom, to jak nazywa się postać ma spory wpływ na odbiór danego dzieła - gdyby Indiana Jones nie nazywał się Indiana Jones, James Bond był Jimmym Bondem, a Luke zamiast Skywalkera został jednak tym Starkillerem, to mimo wszystko jakoś by tam odbiór tych filmów nie był taki, jaki jest dzisiaj i gdzieś w głowie kołatałoby WTF? :)

[BezcelowyAlbatros]

Wiem, co masz na myśli, ale ja nie zwracałem uwagi, na to trochę proste nazwisko bohatera i nie miało to wpływu na odbiór dzieła. O ile to Macx brzmi infantylnie, o tyle zaręczam Ci, że autor w całej rozciągłości tego dzieła ani na moment nie idzie na łatwizne. To książka raczej trudna w odbiorze, naszpikowana słownictwem, od którego może rozboleć głowa i wymagająca od czytelnika sporo skupienia. :)

[simek]

Przeczytałem sobie Czwórkę od Łysiaka. Mam mieszane uczucia, bo zamiast porządnej sensacji mamy zbiór przemyśleń, ciekawostek, anegdot pana Łysiaka włożonych w usta bohaterów. Są to rzeczy ciekawe, ale kurde, lepiej by się to przyjmowało w formie zwykłej publicystyki, bo czasami te dialogi są naprawdę z dupy wzięte - chłopy się kłócą na jakiejś imprezie, wyzywają się, jest gorąco, jeden nazwał drugiego Lachem, bo to Polak, ten odpowiada mu wykładem o Allahu na całą stronę, próbowałem sobie to wyobrazić i się nie da. Nie wiem po jaką cholerę Łysiak napisał tą powieść, bo wszystko co chciał przekazać można byłoby upchnąć do jakiegoś następnego zbioru felietonów a nie silić się na wymyślanie kompletnie nijakich bohaterów, zupełnie nietrzymającej w napięciu i opowiedzianej bez polotu historii. Łysiak talentu do pisania powieści pewnie najzwyczajniej w świecie nie ma.

[Jakuzzi]

Taki to juz jest styl Lysiaka, ze w swoich powiesciach wklada w usta bohaterow swoje przemyslenia i swoj swiatopoglad. Nie bylbym calkowicie krytyczny wobec Czworki, bo sa to z reguly spostrzezenia i historie madre oraz ciekawe, aczkolwiek podobnie jak ty rowniez wolalbym sie z nimi zapoznac w publicystycznej, nie powiesciowej formule - wygladaloby to naturalniej.

[Mental]

simek napisał(a):Łysiak talentu do pisania powieści pewnie najzwyczajniej w świecie nie ma.

przeczytaj Statek. albo Szachistę - zmienisz zdanie.

[simek]

No to inaczej: może akurat Czwórka jest po prostu niezgrabnie, na siłę napisana. Poczytałem sobie też fragmenty Stulecia kłamców i Mitologii świata bez klamek - dobre rzeczy, znacznie lepiej mi się czyta niż Czwórkę. Jakby to poskładać w jakąś całość to też dałoby się napisać powieść i wsadzić to wszystko w usta bohaterów, tylko po co tak udziwniać sprawę. Chociaż oczywiście nie skreślam Łysiaka jako powieściopisarza, istnieje szansa, że inne jego dzieła wymiatają, bo widać, że to łebski facet.

[Jakuzzi]

simek napisał(a):może akurat Czwórka jest po prostu niezgrabnie, na siłę napisana

Zdecydowanie jest. Ale trzeba przyznac, ze czyta sie ja calkiem fajnie.

[Phlogiston2]

"Coś się kończy, coś się zaczyna", Andrzej Sapkowski(Antologia)
Muszę przyznać, że jako młodzian książki Sapkowskiego łykałem jak pelikan rybki, wtedy polubiłem też jego styl. Ta książka, jest jedną z tych, co połknąłem


Droga, z której się nie wraca: Czyli kiedy tata wiedźmin poznał mamę wiedźmin. Dialogi, postaci, intryga nieco poniżej średniej Sapkowskiej. Mimo wszystko, sprawnie napisany wstępniak do zbiorku.

Muzykanci- klimatyczna opowiastka z pogranicza horroru i fantasy, osadzona w realiach Polski krótko po '89. Polecam to opowiadanie tym, którzy lubią znęcać się nad zwierzętami

Tandarei- Sapek i jego lovecraftowska historia :cool: Pozostałe składniki: sfrustrowana dziewoja, kumpela-nimfomanka, wczasowicz przystojniak, stara babcia, wielcy przedwieczni, krzyżaccy minnesangerowie i puszcze dawnego Ostlandu. Lekkie, ale nie tandetne.

Tytułowe opowiadanie: Postmodernistycznych zabaw w świecie fantasy ciąg dalszy. Tym razem mamy...alternatywne zakończenie sagi wiedźmińskiej. Szczęśliwe zakończenie...
Reszty nie zdradzę. Ktoś się skusi-będzie wiedział o czym mówię. Nie przeczyta-dużo nie straci

Bitewny Pył: Średnidaleka(nie śmiać się;-) przyszłość. Grupka najemników irlandzkiego(?) pochodzenia chce uciec(odlecieć statkami w stylu Sulaco) z ogarniętego wojną miasta. Jak wspomina pan Andrzej, napisanie fragmentu space opery dało mu więcej satysfakcji, niźli samo zabranie się za space operę. W sumie szkoda, że to tylko tyle, że kontynuacji nie będzie, bo główny gieroj Battle Dust, Thierry Lemoine ma wielu fanów(przynajmniej mnie)...

Złote Popołudnie: tym razem zgrywa z Alicji w krainie czarów. Jak ktoś lubi styl Sapkowskiego, będzie się rozsmakowywał, jak nie...odradzam.

Zdarzenie w Mischief Creek: czyli ojciec i matka Wiedźmina bierze na warsztat purytan, nowoochrzczonych Indian i przede wszystkim, czarownice z Salem. Klimat fajny, chętnie zobaczyłbym ekranizację tego opowiadanka (albo ew. Tandanrei lub Muzykantów). Przesłanie podobne jak Muzykantów właśnie;" nie wyżywaj się na słabszych, bo będziesz miał za to przesrane"

W leju po bombie: moje ulubione opowiadanie w zbiorze. Sapkowski w tym temacie, wykorzystując swój warsztat pisarski, postmodernistyczny humor i cięty język wykpiewa plemienną nienawiść, mylona często z miłością do ojczyzny. No i jeszcze ten "bałkański" klimat(bałkański- chodzi o bezsens wojny, nie o np.Kusturicę :wink: )
Wielbię miłością szczerą takie perełki:

Spoiler

Cytat:Nasz piękny park nosił niegdyś, jak opowiadał mi nieboszczyk dziade, imie marszałka Piłsudskiego. Później, w czasie wojny światowej zmieniono tę nazwę na Park Horsta Wessela. Po wojnie patronami parku zostali bohaterowie Stalingradu i byli nimi bardzo długo - do czasu, gdy marszałek Piłsudski ponownie wrócił do łask, a jego popiersie do parku. Później, gdzieś około roku 1993, nastała Era Szybkich Zmian. Marszałek Piłsudski zaczął się źle kojarzyć - nosił wąsy i robił przewroty, głównie w maju, a nie były to czasy, gdy można było tolerować w parkach popiersia facetów z wąsami, lubiących podnosić zbrojną rękę na legalną władzę, niezależnie od efektu i pory roku. Park przemianowano tedy na Park Orła Białego, ale wówczas inne narodowości, których w Suwałkach było już bez liku, zaprotestowały gorąco. I czynnie. Nazwano więc park Ogrodem Ducha Świętego, ale po trzydniowym strajku banków postanowiono nazwę zmienić. Zaproponowano: Park Grunwaldzki, ale zaprotestowali Niemcy. Zaproponowano: Park Adama Mickiewicza, ale zaprotestowali Litwini, ze względu na pisownię i inskrypcję: "polski poeta" na projekcie pomnika. Zaproponowano: Park Przyjaźni, ale zaprotestowali wszyscy. W rezultacie ochrzczono park imieniem króla Jana III Sobieskiego i tak już zostało, prawdopodobnie dlatego, że odsetek Turków w Suwałkach jest znikomy, a ich lobby nie ma żadnej siły przebicia. Właściciel restauracji "Istanbul Kebab" Mustafa Baskar Yusuf Oglu mógł zaś sobie strajkować do usranej śmierci.
Młodzież suwalska nie przejmowała się tym wszystkim i po staremu mówiła "nasze parczysko" albo "nasz Lasek Kopulasek".

Cytat: Indyk zaklął nieładnie i łypnął na mnie okiem. Zarechotałem. Cholera, minął już ponad rok, a nie przestawała mnie śmieszyć ta zabawna historia. Zaś Indyka nie przestawała złościć.
Sprawa, widzicie, miała się następująco: jakieś dwa lata temu nazad zaczęła się moda na - jak to określano - korzenie. Znaczna część mieszkańców Suwałk i okolic, w tym i rodzina Indyka, poczuła się znienacka Litwinami z dziada pradziada - takimi, co to razem ze Świdrygiełłą chodzili na Ragnetę i Nowe Kowno i z Kiejstutem przelatywali Niemen napadać Teutony. W podaniach pisanych do Związku Patriotów Lewobrzeżnej Litwy i Żmudzi powtarzały się wzruszające enuncjacje o miłości do brzegów rzeczki Wilejki, pól malowanych zbożem rozmaitem, pałającej dzięcieliny i Matki Boskiej Ostrobramskiej oraz nie mniej wzruszające pytania, czy stoi aby nadal Wielki Baublis tam, gdzie winien stać, albowiem cała rodzina uzależnia swoje dalsze szczęście od tego, czy stoi. Powód przebudzenia się patriotyzmu był prozaiczny - Litwini, w myśl ustawy o mniejszościach narodowych, mieli mnóstwo przywilejów i ulg, w tym podatkowych, i nie podpadali pod Kurię.
Bardzo wielu moich kolegów ze szkoły zostało nagle Litwinami - skutkiem, rzecz jasna, odpowiednich deklaracji i podań rodziców. Nieledwie z dnia na dzień Wochowicz zażądał, by nauczyciele nazywali go Vochaviciusem, z Maklakowskiego zrobił się rdzenny Maklakauskas, a ze Złotkowskiego stuprocentowy Goldbergis.
I tu zaczęła się wielka tragedia Indyków. Sympatyczny i smakowity ptak, który udzielił rodzinie swego miana, po litewsku nazywa się Kałakutas. Głowa rodu Indyków, zwykle flegmatyczny i poważny pan Adam, wpadł w furię, gdy oznajmiono mu, że i owszem, jego podanie o litewskość rozpatrzy się pozytywnie, ale ma od zaraz zwać się Adomasem Kałakutasem.
Pan Adam odwołał się, ale Związek Patriotów Lewobrzeżnej Litwy i Żmudzi był nieugięty i nie zgodził się na żadne trącące polskością mutacje, takie jak Indykas, Indykis czy Indykiszkis. Koncepcję, aby pan Adam uzyskał wprzódy naturalizację u Amerykanów jako Turkey i dopiero później wrócił na ojczyzny łono jako Terkulis, rodzina Indyków uznała za idiotyczną, czasochłonną i kosztowną. Na zarzut zaś, że obiekcje pana Adama trącą polskim szowinizmem, bo rzeczony kutas żadnego rdzennego Litwina ani ośmiesza, ani znieważa, pan Adam uczenie i erudycko obrugał komisję, używając na przemian zwrotów: "Pocałujcie mnie w dupę" i "Papuciok szykini". Urażona do żywego komisja posłała dokumenty ad acta, a Indyka do diabła.

Cytat: - Jarek? - Analiza pociągnęła nosem.
- Co?
- Nie mam majtek.
- Co?
- Nie mam majtek. Ojciec mnie zabije, gdy wrócę bez majtek.
Ha, to nie było wykluczone. Inżynier Budischewsky słynął z żelaznej ręki i żelaznej moralności. Miał na tym punkcie zwykłego zajoba - zdaje się, że już wam o tym wspominałem. Oczyma duszy zobaczyłem Analizę na fotelu aeroplanie u doktora Zduna, mającego wystawić zaświadczenie o niepokalaniu. Doktor Zdun, który od jakiegoś czasu nie zarabiał już na tym co dawniej, odbijał sobie na zaświadczeniach, bo bez takiego zaświadczenia były trudności ze ślubem kościelnym, a jeśli dziewczyna była niepełnoletnia, mogła wylądować w domu poprawczym w Waplewie. Lewe zaświadczenie, jak wiedziałem, kosztowało sześć tysięcy złotych. Majątek.
- Ania?
- Aha?
- Zrobili ci coś? Przepraszam, że pytam, wiem, że gówno mi do tego, ale...
- Nie. Niczego mi nie zrobili. Ściągnęli mi majtki i... dotykali mnie. Nic więcej. Oni się bali, Jarek... Dotykali mnie i ciągle się rozglądali, i nie odkładali tych karabinów...
- Cicho, Ania, cicho.
- ...śmierdzieli tym strachem, potem, dymem, śmierdzieli tym, co śmierdzi tu, w tym dole, tym, co zostaje po wybuchu... I tym, czym śmierdzą mundury, wiesz, czymś takim, od czego łzawią oczy. Nie zapomnę tego... to mi się będzie po nocach śniło...
- Cicho, Ania.
- Ale nic mi nie zrobili - szepnęła. - Nic. Jeden chciał... Cały się trząsł... Uderzył mnie. W twarz mnie uderzył. Ale zostawili mnie i uciekli... Jarek... To już nie są ludzie... Już nie.
- To ludzie, Ania - powiedziałem z przekonaniem, dotykając listu szeleszczącego w mojej kieszeni.
- Jarek?
- Co?
- Powiedzieć księdzu? O tym, co mi zrobili?
Dziewczyna była zaiste niedzisiejsza. Ewangelicko-neofickie wpływy inżyniera Budischewsky'ego zupełnie zabiły w niej instynkt samozachowawczy.
- Nie, Ania. Nic nie mów księdzu.
- Nawet na spowiedzi?
- Nawet. Analiza, co ty, spałaś na religii czy jak? Spowiadać się trzeba z grzechów. Jeśli coś ukradniesz albo będziesz wymawiać imię nadaremno. Jeśli nie będziesz czcić ojca swego. Ale nie jest napisane, że trzeba się spowiadać, jeśli ktoś ściągnie ci przemocą majtki.
- Eee - powiedziała niepewnie Analiza. - A grzech nieczystości? Co ty się na tym znasz? Ksiądz mówi, że ty i twój ojciec jesteście ateusze głusi i ślepi czy jakoś tak... Że ty nie jesteś... Jak to się mówi? Aha, że nie jesteś na podobieństwo. Nie, muszę się wyspowiadać... A ojciec mnie zabije...
Analiza opuściła głowę i znowu zaczęła szlochać. Cóż, nie było wyjścia. Pokonałem w sobie słuszny gniew na księdza Kociubę. Mężczyzna, który siedzi razem z kobietą w leju po bombie, musi się nią opiekować. Uspokajać ją. Dać poczucie bezpieczeństwa. Prawda? Mam rację czy nie?
- Analiza - powiedziałem szorstko. - Ksiądz Kociuba jest bałwan i pieprzy farmazony. Zaraz ci udowodnię, że znam się na katechizmie i Piśmie. Albowiem napisane jest w... liście Ambrożego do Efezjan...
Analiza przestała płakać i patrzyła na mnie z otwartymi ustami. Nie było wyjścia. Jechałem dalej Ambrożym.
- Napisane jest - trułem, robiąc mądrą minę - że przyszli kaduceusze...
- Chyba saduceusze?
- Nie przeszkadzaj. Przyszli, jak mówię, saduceusze i ci... no... celnicy do Ambrożego i rzekli: "Zaprawdę, święty mężu, czy popełniła grzech Żydówka, której rzymscy legioniści ściągnęli przemocą majtki?" A Ambroży narysował na piasku kółko i krzyżyk...
- Co?
- Nie przerywaj. I rzekł święty: "Cóż oto widzicie?" "Zaprawdę to widzimy kółko i krzyżyk" - odrzekli celnicy. "Tak tedy zaprawdę powiadam wam - rzekł Ambroży - oto dowód, że nie popełniła grzechu owa niewiasta i lepiej idźcie sobie do domów waszych, celnicy, bo nie jesteście wszak bez winy i nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. Idźcie sobie, albowiem zaprawdę powiadam wam - zaraz wezmę kamień i rzucę w was tym kamieniem". I odeszli celnicy z wielkim wstydem, albowiem zbłądzili, oczerniając ową niewiastę.

Myślałem że jebnę na glebę, jak to pierwszy raz przeczytałem

Idealnie trafiają w moje poczucie humoru
Cały zbiór-7/10. Wliczając w leju po bombie-mocna ósemka.

[patyczak]

"Pod kopułą" Stephena Kinga.

9/10

Spoiler

Świetna książka, ale za krótka:P Mimo ponad 900 stron, książka za szybko się kończy. Samo rozwiązanie zagadki kopuły fascynujące i bardzo dobre (choć wielu zapewne się nie spodoba), ale ta końcówka pozostawia jakiś taki niedosyt. Np. koniec głównego czarnego charakteru mnie nie satysfakcjonuje. Liczyłem na jakąś ostateczną konfrontację między dobrem a złem, ale widać każdy umiera samotnie:)

Za wadę może ktoś uznać jednowymiarowość postaci - wszystko jest albo czarne albo białe. Ale mnie to nie przeszkadzało, bo jak na Kinga przystało postacie są wykreowane świetnie. Nawet te pojawiające się jedynie na chwilę.

Akcja cały czas gna do przodu, wizja miasta odciętego od świata przerażająca i fascynująca. Dawno się tak nie emocjonowałem przy czytaniu książki - w stosunku do niektórych bohaterów czułem autentyczną chęć mordu:D

[shamar]

Czytam ostatnio ksiązki Mastertona i nie polecam...

[Danus]

Właśnie zacząłem czytać książkę Eric L. Harry'ego " Błysk Zagłady. Fenomenalna fabuła opowiadająca jak mogłaby wyglądać III Wojna Światowa. Znakomita, trzymająca w napięciu z wieloma niesamowitymi wątkami, opisami z pola bitwy. Przerażająca wizja alternatywne rzeczywistości.
Zacytuję opis wydawcy:

Cytat:Rosja szykuje ostateczną ofensywę przeciw Chinom. Ostrzeżony przez prezydenta Stanów Zjednoczonych Pekin odpala rakiety w kierunku Moskwy. Kreml interpretując atak jako agresję amerykańską, wydaje rozkaz zmasowanego uderzenia jądrowego na strategiczne obiekty USA.

Czyta się całą książkę na bezdechu i z wypiekami na twarzy. Polecam wszystkim lubiącym się w niesamowitych thrillerach, dokładnych opisach militariów i postaciami z krwi i kości.
Czytam chyba trzeci raz, a mimo tego wciąż niesamowicie wciąga. Świetny materiał na film.

[BezcelowyAlbatros]

To chyba początek trylogii, Danus. Mam wszystkie 3 na dysku, może się zabiorę...

[dillu]

czy jest ktos kto mial okazje czytac 'wrogow publicznych' burrougha? warto kupic/przeczytac?