Chyba pierwszy materiał który wzbudził u mnie jakieś tam zainteresowanie... albo jest to po prostu kwestia "Pure Imagination" (co i tak bym wolał usłyszeć w oryginalnej wersji, a nie w kolejnym nudnym coverze od Smutnej Pani Która Śpiewa).
15-02-2018, 20:54 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 15-02-2018, 21:06 przez Grievous.)
Dopóki o tym nie napisałeś, to nie wiedziałem, że to adaptacja jakiejś książki, także więc...
Dla mnie od początku wygląda to słabo, zwiastuny tylko bardziej utwierdziły mnie w tym przekonaniu.
"Wake the fuck up, Samurai. We have a city to burn."
Ja też nie słyszałem przed filmem o takiej książce. Wyrażenie "jest bardzo znana" nie oznacza i nie gwarantuje absolutnie niczego, bo znanych książek w Ameryce są setki, jeśli nie tysiące. Nawet to, że jakaś byłaś na liście bestsellerów przez parę tygodni nie musi gwarantować bazy fanów pewnych pójścia do kina.
A tematyka? Wirtualna rzeczywistość się powoli rozpędza, ale ciągle jest w powijakach, więc wątpię żeby to miał być czynniki poprawiający szansę RPO, a nostalgia wobec lat 80. i 90. to chyba się już zaczyna przejadać, nie uważacie? Zwłaszcza że tutaj będzie chyba podana w bardzo bezpośredniej formie, a zdaje mi się, że ludzie wolą delikatne odniesienia do popkultury.
Książka to jednak książka, co innego czytać taki popkulturowy miszmasz gdzie postaci, miejsca czy obiekty z filmów / gier zostają przeniesione z ekranu do książki, czyli do totalnie innego medium, a co innego widzieć po prostu te same rzeczy tylko wymieszane razem.
Granie na nostalgii faktycznie już się chyba przejada, tutaj myślę że doszła jeszcze brzydota tego wszystkiego i nieumiejętność sprzedania tej fabuły jako, tak po prostu, ciekawej. Poza tym, tak szczerze, co jest takiego fajnego w tej całej mieszaninie? Przykładowo uwielbiam Stalowego giganta, no ale właśnie uwielbiam ten film na który składa się nie tylko postać tytułowego robota, ale wszystko inne. To że pojawia się w tym filmie wyrwany z jakiegokolwiek kontekstu, tylko jako awatar dla jakiegoś gracza czy tam whatever, wywołuje we mnie całkowitą obojętność.
(10-03-2018, 02:49)simek napisał(a): Ja też nie słyszałem przed filmem o takiej książce. Wyrażenie "jest bardzo znana" nie oznacza i nie gwarantuje absolutnie niczego, bo znanych książek w Ameryce są setki, jeśli nie tysiące. Nawet to, że jakaś byłaś na liście bestsellerów przez parę tygodni nie musi gwarantować bazy fanów pewnych pójścia do kina.
Fani książki na pewno stawią się w kinie. Tylko ich liczba na pewno nie zagwarantuje sukcesu kasowego
Cytat:Książka to jednak książka, co innego czytać taki popkulturowy miszmasz gdzie postaci, miejsca czy obiekty z filmów / gier zostają przeniesione z ekranu do książki, czyli do totalnie innego medium, a co innego widzieć po prostu te same rzeczy tylko wymieszane razem.
Z tym, że akurat styl tej książki jest bardzo filmowy. Czyta się to jak film Dlatego tak szybko sprzedano prawa do jej sfilmowania, bo wszyscy widzieli tutaj gotowy film.
Cytat:A tematyka? Wirtualna rzeczywistość się powoli rozpędza, ale ciągle jest w powijakach, więc wątpię żeby to miał być czynniki poprawiający szansę RPO, a nostalgia wobec lat 80. i 90. to chyba się już zaczyna przejadać, nie uważacie? Zwłaszcza że tutaj będzie chyba podana w bardzo bezpośredniej formie, a zdaje mi się, że ludzie wolą delikatne odniesienia do popkultury.
Cytat:Poza tym, tak szczerze, co jest takiego fajnego w tej całej mieszaninie? Przykładowo uwielbiam Stalowego giganta, no ale właśnie uwielbiam ten film na który składa się nie tylko postać tytułowego robota, ale wszystko inne.
Dla mnie dokładnie to było takie fajne. Ten absolutny brak subtelności Geekgasm na każdej stronie książki. Ilość odniesień do różnych gier i filmów z okresu lat 80-90 jest tutaj oszałamiająca. Mi się to bardzo dobrze czytało bo większość z tych filmów oglądałem, tak jak główny bohater, po kilkanaście razy Z grami już było gorzej ale potrafiłem je sobie dobrze wyobrazić bo przecież dorastałem z Commodorem 64 i Atari Ale film pewnie ograniczy się głównie do odniesień filmowych.
Patrząc na trailer, to wygląda to OK. Tylko widzę jedną dość istotną zmianę. Jeśli dobrze pamiętam...
... to bohaterkę graną tutaj przez Olivię Cooke poznajemy dopiero pod koniec książki. Długo nie wiadomo kim ona jest w realu. Na końcu okazuje się, że jest to po prostu zwykła dziewczyna, oczywiście w tym momencie dla naszego bohatera nie ma to znaczenia bo się zakochał w jej osobowości a nie w jej podrasowanym avatarze. Ale "zwykłość" wyglądu tej postaci była dość ważna... Olivia Cooke jest za ładna do tej roli
Trakt.tv | Letterboxd | Gentlemen, you can't fight in here! This is the War Room!
Właśnie - fabuła. Wiem o niej tyle, że jest sobie ta wirtualna rzeczywistość, a w niej odniesienia do popkultury, a co się tam robi i czemu miałbym się tym interesować, to tego już nie wiem :/
Inna kwestia, to dyskusja na temat tego po co, tak ogólnie, są te wszystkie odniesienia w filmach? Jeszcze nie spotkałem się z dobrym uzasadnieniem. Jedyne jakie rozumiem i akceptuję, to po prostu uwiarygadnianie przedstawionego świata, na takiej zasadzie, że wolę film (zakładamy, że dzieje się w realnym świecie, w przeszłości) w którym bohaterowie odnoszą się do rzeczywiście istniejącej kultury, łatwiej się z nimi identyfikuję, niż z takimi, którzy tego nie robią, albo gdy film udaje, że pewnych ważnych zjawisk i utworów kultury nie było i nikt ich nie zna.
10-03-2018, 10:24 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 10-03-2018, 10:34 przez simek.)
Odbył się pokaz na SXSW i film zbiera zaskakująco pozytywne opinie. Podobno jeden z najlepszych Spielbegów ostatnich lat... co jednak specjalnie wielkim wyczynem nie jest.
Jaaaaasne, bo jeszcze uwierzę. O którym filmie Spielberga z ostatnich lat nie pisano przed premierą, że to najlepszy Spielberg od lat? Zdaje mi się, że Terminal.
Publiczność na tym festiwalu to fani którzy przede wszystkim na tego typu kino czy też konkretne tytuły czekają, więc pozytywne opinie nie dziwią. Niemal zerowe zainteresowanie general audience tym filmem o czymś jednak świadczy.
Po tym jak błędnie "oceniłem" Blade Runnera 2049 po trailerach (w tym jego stronę wizualną, ugh!) mimo wszystko zachowałbym choćby procent ostrożności, ale Spielberg już od dawna nie jest dawnym Stevenem więc powodu by wierzyć w podobne opinie nie widzę żadnego.
13-03-2018, 00:40 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 13-03-2018, 00:41 przez Mierzwiak.)
No dobra, ale pozytywne opinie nie są równe przecież temu że Spielberg powrócił do poziomu "Poszukiwaczy Zaginionej Arki". RPO będący najlepszym jego filmem od lat, nie jest niczym szokującym. Przecież jego ostatnie bardzo dobre filmy to "Monachium" oraz 2/3 "Wojny Światów" sprzed ponad dekady.
Oczywiście, że z opiniami amerykańskich krytyków trzeba być ostrożnym. Ale tak długo jak nie widzę w nich o diversity, strong woman, itd. To chyba może będzie fajna zabawa. Ja w kinie będę.
„Player One” jest spoko. Ot, przygodówka naszpikowana znajdźkami. Będą ludzie, którzy z każdej klatki filmu wyłapią jakąś znaną postać. Dość powiedzieć, że w pewnym momencie bohaterka strzela z... pulse rifle, będącej na co dzień na wyposażeniu USCM. Dla mnie jednak troszkę za mało tu Spielberga w Spielbergu, aczkolwiek są momenty, w których styl reżyserze przebija się przez imponującą, ale też mocno oszałamiającą stronę wizualną. Muszę to przemyśleć i czuję, że czeka mnie jeszcze jeden seans... Albo za dużo się tu dzieje, albo się starzeję