[OGPUEE]

Mała syrenka

Przed filmem przeczytałem oryginał z książki zawierającej oryginalne baśnie Andersena. Jeśli chodzi o kwestie adaptacyjne to jest beznadziejna ekranizacja baśni. Kiedy oryginał to był o tym, że friendzone się zdarza i warto przezwyciężyć swój egoizm. Choć do pewnego czasu wiernie podąża za fabułą, jak Ariel pierwszy raz w Eryka, gdy ten celebruje swe urodziny na okręcie z fajewerkami (po czym rozlega się sztorm). Albo jak idzie do nory Urszuli, to oblepiają jakieś paskudy. A posąg Eryka to nawiązanie do pierwowzoru, gdzie syrenka ma w swoim ogródku marmurowy posąg jakiegoś ciacha (nie jest powiedziane, że to książę).

Ba, nawet pierwotny plan Walta w latach 40. zawierał oryginalne zakończenie (tj. śmierć syrenki, bo u Andersena jeszcze po śmierci zmieniła się w jakąś anielicę, co miało być happy endem).

A sam film w sobie? Cóż, jest bardzo dobry. Nawet bardzo. Przede wszystkim animacja jest przepiękna. Wygląda jakby była zrobiona ledwie kilka lat temu. W połączeniu z muzyką i piosenkami daje to jeszcze lepszy efekt. Part of Your World to cały czas nucę.

I nie słuchajcie przygłupów od „Ariel chce ciacha wyłącznie morskiego boysbandu ple ple ple girl i soy power”. Ona chce przede wszystkim pójść do fascynującego ją świata ludzi, a potem zakochuje się w Eryku. Zresztą to NAJPIERW ONA ratuje księcia i to dwa razy (ten drugi podczas finału). Ariel to naprawdę udana protagonistka. Jest marzycielska i ciekawa nowości, stara podążać własnymi ścieżkami, naraża się łamiąc zasady ustawiane przez białych facetów. I też nie jest jakaś idealna. Poza tym to nastolatka. A te są tępe - to prawda objawiona ;). I Ariel przynajmniej wygląda jak 16-latka, nie to co większość disneyowskich heroin.

Także Eryk jest rozbudowany. Mówi się, że królewny Disneya są mdłe, ale książęta są jeszcze gorsi. Nie tylko księżniczka się rozwinęła, ale i książę. Wcześniej to byli eye candy o zerowej charakterystyce. Eryk jest sympatyczny, ma duszę romantyka, dość skromny (jego reakcja na posąg) i nie zamierza ulec presji otoczenia w żeniaczce. Ale gdy trzeba, potrafi mieć kozacki moment. I jego chemia z Ariel wypada wiarygodne i czuć, że są dla siebie stworzeni.

I całkiem dobrze zrobiona została postać Trytona. Teraz wiem, czemu w live action remake’u Tryton będzie biały – bo w oryginale, jakby nie patrzeć, to rasista. Wkurwia się na Ariel, ale stara jakoś z nią rozmawiać, próbuje być cierpliwy, nie chce być surowy i bądźcie szczerzy – jak macie dzieci w tym wieku, też go rozumiecie i macie ochotę pieprznąć coś magicznym trójzębem. Właściwie to on się uczy i rozwija. Jak rozwalił jej wszystkie zabawki, to po chwili jednak żałuje i też go boli ta sytuacja.

No to ponarzekajmy. Ariel  wie, że Urszula to zła czarownica i mimo to idzie do niej usłuchawszy paskudnych muren. U Andersena syrena sama z własnej woli idzie do czarownicy (która też nie jest złą postacią. Nawet ostrzega ją przed konsekwencjami i daje jej możliwość wycofania się). W filmie Ariel podpisuje kontrakt na zasadzie „Co będzie to będzie”. Florek jest bez wyrazu i służy za kliszowego Best frienda. Piosenka Louisa najmniej pamiętna i w zasadzie jego sceny to zapychacz. I napisy końcowe były lepsze w polskim dubbingu.

Mam problem z zakończeniem. Nie, nie chodzi o uśmiercenie Ariel (zresztą nie mogli tego zrobić. Nie gdy lizali rany po paśmie porażek finansowych). W zasadzie Ariel niczego się nie uczy. Dostała to co chciała, mimo że naraziła innych swym egoizmem. I moim zdaniem Tryton zbyt szybko zdecydował się na danie jej nóg (i kiecki) i pewnie wciąż zachował uprzedzenia. Ale nie mam pomysłu, jakbym ja to zakończył.

Oczywiście w Disneyu pracują pizdy, bo przerysowali tego biskupa, bo komuś się coś ubzdurało, że mu staje. Ech, dorośli jednak bywają głupsi od dzieci. Nie wspomnę o dramie z penisem na VHSie. Przy okazji…  Ile to się naczytałem, że Urszula to przykład wrednego queercodingu. No OK, wiem, że wzorowali ją na Divine, ale czy w samym filmie coś to zdradza? Albo smarki wiedzące guzik o świecie odkryją, że LGBTQWERTY to ideologia, a nie ludzie? Jak dla mnie Urszula zawsze wyglądała jak Grażyna z fryzurą „Żondam kierownika!” (Zresztą ten ośmiorniczy design jest świetny). Większość tekstów o queercodingu villainów to dla mnie ta sama kategoria co rzekomy rasizm w Dumbo i Piotrusiu Panie, czyli pierdolenie o Szopenie, których doszukują dorośli, a dzieci mają na to wywalone. Serio, więcej gejozy było pomiędzy Plutem a Futrzakiem w Alpine Climbers.

Reasumując. O takiego Disneya nic nie robiłem. Remake będzie parującą kupą.

9/10

PS. Czytałem niekiedy wypowiedzi odnośnie live action, że animowany oryginał się dział na Karaibach czy podobnym regionie. OK, co zdradza, że królestwo Eryka to Karaiby? Geografia raczej europejska, architektura także, zaś mieszkańcy są biali. Te trzy losowe palmy z cyklu „mrugnij, a przegapisz”? Czyli jednak Tryton ma królestwo w Bałtyku. Nie, rybia Murzynka i jamajski krab nie są żadnym dowodem.

Mała syrenka: Powrót do morza

 

Zdecydowałem się na obejrzenie także straight-to-whatever sequeli, a co? Wiem, że są gówniane, ale warto wyrobić opinię, by z czystym sumieniem obrzucać błotem.

Pierwsze - Nie spodziewałem tak kiepskiej i brzydkiej animacji! OK, wiem, że to sequel na DVD, ale mimo  wszystko to jednak Disney. Nawet późniejszy prequel ma ładniejszą animację. Ba, telewizyjny serial jak pamiętam, wyglądał przyzwoiciej. Np. scena jak Ariel szuka Melody i towarzyszy jej Max. Max biegnie, gdzie nie ma płynności i klatek i wygląda to jak robione przez początkującego animatora. I nagle Max płynnie biega. Sądziłem, że to chwilowa zawiecha w laptopie, ale cofnąłem i lagi w biegu Maxa były. Coś ohydnego. Bez kitu, najlepiej wykonane zostały tu napisy końcowe. Piosenki irytujące i pozbawione polotu.

A jak fabuła? Ariel i Erykowi rodzi się córka (choć złośliwie można powiedzieć, że Ariel powinna spłodzić ikrę czy inny tam plankton). Ale atakuje ją Morgana aka Ursula’s crazy sister. Więc Ariel w przeciwieństwie do Trumpa buduje mur i daje bana swej córce na wychodzenie z domu, nie mówiąc czemu ocean jest zły.
Przede wszystkim dlaczego nie powiedzieć Melody, że ściga ją zła morska czarownica? Mała może by marudziła, ale zrozumiała swe położenie. I nie zaświtało jej, że gada z morską fauną? Albo że Atlantyka jest blisko jej chaty (sceny w Atlantyce żenujące, bo nikt nie jest w stanie spotkać Melody i na odwrót). Właściwie czemu wszyscy uważają Melody za wariatkę, bo gada z rybami? Początek pokazał, że syreny wyszły z powierzchni i istnieją.
Swoją drogą naśmiewanie się z królewny nie powinno być jakimś faux pas? Jest córką następcy tronu i łatwo można popaść w niełaskę. I właściwie… gdzie są rodzice Eryka? W jedynce ich nie było, w dwójce też nie… Czy Eryk nie powinien być już królem? Niby ten wąsaty grubas w wdzianku króla z Kopciuszka i towarzysząca chuda matrona na takowych wyglądają, ale nie mają żadnych dialogów i są statystami.
Czemu Melody łatwo ufa babie, która na pierwszy rzut wygląda jak czarny charakter? I czy na tym Biegunie Południowym bohaterowie nie powinni zamarznąć? Chociaż Dania to Skandynawia, tam są przyzwyczajeni do zim.

Nagle trójząb Trytona ma magiczne moce (co już popsuli w końcówce jedynki, gdy wcześniej to była laserowa dzida) i jest w stanie zamienić rekina w jakąś szprotkę. Więc niech Tryton pierdolnie w Morganę laserem i zakończy temat. Poza tym Morgana w pierwszej scenie dała się pokonać Ariel i Erykowi, więc nie była jakimś zagrożeniem i jest pokazane, że to beznadziejna czarownica. I jeszcze kiepszczy villain.

Eryk stracił swoją całą osobowość i jest nudny jak cholera. Blagier stracił swój urok i stał się głupszy. Podobnie Sebastian. Nie mogło się obyć też bez wkurwiających zwierzęcych sidekicków/comic relief. Jedynka przynajmniej tego unikała. No, Blagier i w jakimś stopniu Sebastian byli takowymi, ale tam twórcy się wstrzymywali z uśmiesznianiem.

Ariel i Eryk w ogóle się nie starzeją. No dobra, przyjmijmy, że Ariel w chwili urodzenia dziecka miała 17-18 lat. Ale przez dwanaście lat nie zmieniła nawet figury? Jakoś potrafili pokazać, że Florek jakoś się zmienił wizualnie. A Max to powinien już dawno zdechnąć.
Jeśli jest jakiś minimalny plus, to dobrze wypada Tara Strong jako Melody. Sądziłem, że ją dubbinguje faktyczna dziewczynka, a nie zbliżająca się do 30stki kobieta.

PS. Atlantyka otworzyła się na imigrantów, bo wśród młodych syren jest Azjata.

1/10

Mała syrenka: Dzieciństwo Ariel

Czemu kilkuletnia Ariel ma przepaskę na biuście? Jak mi wiadomo cycki rosną dopiero jak ma jakieś ok. 12-13 lat. Czy Amerykanie i ich cenzorzy są już tak zjebani, że nawet sutki dziewczynek to tabu? I czemu kilkuletnia Ariel ma twarz dorosłej Ariel?

Dowiadujemy się co się stało z matką Ariel. Jako, że śmierć w połogu nie jest zbytnio filmowa, to mamy dramatyczną akcję z winy ludzi. No ok., Tryton ma słuszną motywację, by nienawidzić ludzi, ale na moje Atena sama sobie jest winna, bo jak głupia ryzykuje życie dla pozytywki. Montaż jest dziwny. Zresztą nie było zasugerowane, że Atena została zabita przez piratów, tylko że ci rozbili się o skały i był to nieszczęśliwy wypadek.

I czemu Tryton zakazuje muzyki? Nawet nasyła jakichś kafarów do egzekwowania prawa jak jakiś dyktator. Domyślam się, żałoba i nie chce mu się przypominać. Ale logiczniej byłoby wprowadzić zakaz na powierzchnię oceanu. Faktycznie nikt nie próbował mu powiedzieć, że zakaz muzyki jest głupi?

I też Tryton popełnia błąd z przyszłości córki, nie mówiąc jakie za tym stały motywy. Nawet te starsze córki nie skojarzyły faktów, że śmierć ich matuli mogła mieć z tym związek? I jako małe dzieci musiały mocno to przeżyć. I w sumie przez głupie kontynuacje i prologi akcje Ariel w jedynce wyrastają na dość okropne, bo musiała wiedzieć już o losie matki, a Tryton ma uzasadnione uprzedzenia. Z kolei Tryton powinien popracować nad swoim anger management. Ma znowu moment z jedynki „Co ja zrobiłem?”, co znowu stawia wydarzenia z pierwszym filmie w złym świetle, bo tam Tryton znów przechodzi dramę z Ariel i powinien podejść inaczej do tematu.

Villain znowu jest kiepski. Tym razem to Podwodna Yzma będąca guwernantką córek Trytona. Jakoś jest za sympatyczna i jest zrozumiała. Musi opanowywać rozkapryszone smarkule i jak będzie coś nie tak, to jej  się oberwie od króla. I wykonuje posłusznie swoje obowiązki. Ale przyznam – jej pierwsza scena całkiem zabawna. Z kolei ten jej przydupas wygląda jak z tych bajek kierowanych do 4-latków na MiniMini.

Siostry Ariel to właściwie jedna i ta sama nastolatka zaczytująca się Bravo Mergirl i wzdychająca do morskich boysbandów. No, może najstarsza się wyróżnia, jako ta odpowiedzialna. Aha, Florek jest tu dość irytujący.

Animacja jest nawet ładna i smutne momenty wypadają dobrze. Kilka jest zabawnych momentów. Uśmiechnąłem się w scenie jak Ariel za karę skrobie pąkle.

Piosenki słabe i wymuszone. Choreografia polega na tym, że postać śpiewa i tyle. Żadnej musicalowej oprawy, szaleństwa – czyli tak jak wyobrażam piosenki w live actionach. Szczególnie wkurwiająca piosenka czwarta z raperskim beatem.

Film mocno się dłuży zwłaszcza w 3-cim akcie, który jest wariacją liar revealed, gdzie protagonista siedzi smętnie, wszyscy od niego odwracają. I ten akt jest bardzo długi. Finał to Ariel z Florkiem uciekają przed węgorzy, a Sebastian vs Podwodna Yzma zżynają finał z Wściekłych pięści węża.

I jest obligatoryjny moment, gdzie wszyscy myślą, że protagonista nie żyje, ale ożywia. Jest głupi, bo nie tylko przerabiali go w milionie innych animacjach, a także wiadomo, że Ariel wróci w następnym filmie, bo to prequ… aarhh…

2/10

PS. Zauważyłem nawiązanie do Skazanych do Shawshank w scenie z celą.