[Gal Anonim]

Jak moj kuzyn mial 7 lat to ogladal ze mna Psy, Lethal Weapon, Kiss Kiss Bang Bang i Die Hard. Pierwszy film o jakim ja mysle to Król Lew, ale to dlatego, ze bylem na nim w kinie. Na bank jednak nie byl to moj pierwszy obejrzany film - wczesniej na bank byl Jurassic Park na VHSie, Laleczka Chucky i gros innych horrow, sci-fi i fantastyki ogolnie pojetej. Moj ojciec duzo tego ogladal.

[Danus]

(17-03-2015, 23:37)military napisał(a): Przyznaj się że mówisz o sobie.

Nie mówię o sobie ale po części podzielam jego fascynację;)

[Mefisto]

(18-03-2015, 08:34)Bibliomisiek napisał(a): Moja Ula

(18-03-2015, 12:37)Pelivaron napisał(a): Ja mam brata 7 lat

(18-03-2015, 15:10)Crov napisał(a): Jak moj kuzyn mial 7 lat

Patrzcie, a ja nie potrzebuję wymówek, by oglądać bajki Disneya i inne filmy i czuć się na nich, jak dzieciak :P

[Gal Anonim]

Nie bardzo rozumiem jak to sie ma do cytowania mojego posta, w ktorym wymieniam Psy, Lethal Weapon, Kiss Kiss Bang Bang i Die Hard. ;)

[slepy51]

Pierwszym filmem, który pamiętam, oglądanym przeze mnie za szczyla (4 albo 5 lat miałem) były, a jakże, "Szczęki" - nie zapomnę, jak mama zasłaniała mi oczy na scenie z głową Bena Gardnera ;)

[SonnyCrockett]

Jakoś mnie to nie zaskoczyło... ;)

[Gieferg]

Desjudi napisał(a):Ja na razie z LOTRem / Hobbitem / Potterem daję spokój, trochę jednak musi podrosnąć - orki dość przerażające, a klimat zbyt posępny, bez odpowiedniej lekkości i humoru.

Zdaje się, że klimaty fantasy trafiają do mojej małej najlepiej - czy to będzie Shrek, Merida czy Zaplątani, czy właśnie Hobbit. Niekończącą opowieść zna już na pamięć, choć z początku kazała przełączać sceny z Gmorkiem, ale resztę chciała oglądać. Z Piratów jakoś tak wyszło, że najbardziej lubi część czwartą (no ale ona fabularnie właśnie jest taka w sam raz dla dzieci, ja na tym umieram z nudów), min. ze względu na fascynujące ją syreny. Poza tym zaliczyła też Spider-Many Raimiego, Księcia Persji, Johna Cartera, Willowa, Pana Kleksa (akademia i w kosmosie, podróże też próbowaliśmy, znudziło i mnie i ją) no i częściowo King Konga Jacksona (bez przydługiego wstępu w NY i z pominięciem sceny z robalami), a także całość Janosika i Robina z Sherwood.

No a Pottera to zobaczy pewnie dopiero jak sama wpadnie na taki pomysł, więc pewnie nieprędko. Sam wciąż nie widziałem (poza cz.1).

Z Addamsami się na razie wstrzymam, z obawy, że mogą dziecku podsuwać głupie/niebezpieczne pomysły (vide: różne dziwne zachowania rodzeństwa wobec siebie).

Cytat:W każdym razie oglądanie filmów z dzieckiem to jedna z tych najprzyjemniejszych rzeczy w rodzicielstwie, szczególnie gdy łapie bakcyla na film jako taki (tatooo, ja jestem kinomanem) :)

Igzakli :)

Zauwazyłem że o ile moja nie ma problemu z wysiedzeniem na 2 godzinnym filmie (nawet 3 godzinnym daje radę), to jej koleżanki odpadają nawet przy trwających 70 minut bajkach, zaczynając zajmować się w trakcie czymś innym, owszem, mojej też się zdarza, ale raczej nie na bajkach, zwykle wtedy, gdy ogląda coś sama, bez "komentarza z wyjaśnieniami", który zawsze zapewniam, albo gdy ogląda coś, co już widziała.

Niedawno miała sporą radochę, gdy się okazało, że w dodatkach na blu-rayu Kopciuszka znaleźliśmy krótkometrażówkę ze ślubem pary głównych bohaterów "Zaplątanych" (z dubbingiem), których dostała na czwarte urodziny razem z łukiem, o który sama poprosiła po obejrzeniu "Meridy" (oba prezenty mocno eksploatowane, a po RoS nie mam wyjścia i muszę się z nią bawić w Robin Hooda).

Ogólnie super sprawa :)

[Lawrence]

Wow, widzę że forum KMFu rzeczywiście jest pełne twardzieli i to już za dziecka. Gdyż chyba ja jednak w tym czasie co Wy Terminatory, Predatory i Szczęki oglądaliście ja dalej oglądałem bajki Disney'a.
W sumie w telewizji mnie takie rzeczy oglądałem, ale za to w kinie jako dzieciak widziałem "Jurassic Park" (co za przeżycie!) i "Cztery Wesela i Pogrzeb".

[Gieferg]

W nawiązaniu do artykułu Desa - oglądałem z córką serial "Było sobie życie" - niestety dubbing jest taki sobie (w TV dawno temu leciało z lektorem, bo pamiętam, że na pewno gadali po francusku), szczególnie irytuje mnie głos tej brunetki, która brzmi jak stara baba, ale mniejsza z tym, w każdym razie o ile córa jest w miarę zainteresowana, to jednak mam wrażenie, że tempo jest trochę nie bardzo i odcinki jak na ilośc przekazywanej treści powinny być ze 20% krótsze (czasami stwierdza, że nudne i nie chce oglądać). Przebrnęliśmy jak dotąd przez może pierwsze 10 odcinków, ale idzie to ciężkawo.

Za to ostatnio na topie Edward Nożycoręki.

Cytat: Gdyż chyba ja jednak w tym czasie co Wy Terminatory, Predatory i Szczęki oglądaliście ja dalej oglądałem bajki Disney'a.

I wszystko jasne.

[Mierzwiak]

(18-07-2016, 11:30)Gieferg napisał(a): I wszystko jasne.

Nie wszystko. Apostrof w odmianie nazwiska Disneya to coś co od dawna mnie nurtuje :P

[Bibliomisiek]

(18-07-2016, 11:30)Gieferg napisał(a): W nawiązaniu do artykułu Desa - oglądałem z córką serial "Było sobie życie" - niestety dubbing jest taki sobie (w TV dawno temu leciało z lektorem, bo pamiętam, że na pewno gadali po francusku), szczególnie irytuje mnie głos tej brunetki, która brzmi jak stara baba, ale mniejsza z tym, w każdym razie o ile córa jest w miarę zainteresowana, to jednak mam wrażenie, że tempo jest trochę nie bardzo i odcinki jak na ilość przekazywanej treści powinny być ze 20% krótsze (czasami stwierdza, że nudne i nie chce oglądać). Przebrnęliśmy jak dotąd przez może pierwsze 10 odcinków, ale idzie to ciężkawo.

Ja ze swoją (5 i 2/12) ugryzłem "Był sobie człowiek" i prawdę mówiąc poddaliśmy się jakoś po 10-12 odcinkach. Jeszcze za wcześnie, choć młoda jest wyjątkowo bystra. Trochę za bardzo to chaotyczne i skrótowe, no i w większości to wiedza dość abstrakcyjna dla 5-latki. Ale "Było sobie życie" oglądają całą grupą w przedszkolu i z tego ogarnia dużo więcej.

A poza tym Ulka jest wielbicielką Spielberga - zaczęło się od tego, że wylazła kiedyś z pokoju na "Wojnę światów" (była zachwycona "pająkami" i rozpierduchą miasta, za to kosmici ją znudzili), potem namówiła mnie na "Szczęki" (- Tato, a mogę z wami obejrzeć "Szczękiego"?), który podobał jej się w całości, a "Park Jurajski" widziała ze trzy razy. Zaliczyła też "Batmana" Burtona, ale bez emocji. Z animacji większość disneyowskiej klasyki (nr 1 to oczywiście "Kraina Lodu", której ja akurat nie lubię, ale nr 2 to "Mustang z dzikiej doliny", 3 - całkiem fajna "Księżniczka i żaba" z super muzyką), większość dorobku Pixara (najbardziej przypadły jej do gustu "Potwory i spółka" i trochę disneyowski w stylu "Ratatuj", ale też i mój ukochany "WALL-E"), no a z Dreamworksa rządzą oczywiście "Smoki".

[al_jarid]

Akurat "Mustang" to też Dreamworks, no ale wiem, czepiam się po chamsku :)
Generalnie, jeżeli córze najbardziej z Dreamworksa podoba się "Jak wytresować smoka", to ma dobry gust.

[Bibliomisiek]

(19-07-2016, 09:12)al_jarid napisał(a): Akurat "Mustang" to też Dreamworks, no ale wiem, czepiam się po chamsku :)

Możliwe, byłem pewien że Disney. Grunt, że przemyca klimat Pogranicza ;) Podobnie zresztą jak całkiem fajna druga część "American Tail", zaliczona już dobry rok temu (choć to inny kaliber, młodszy target).

(19-07-2016, 09:12)al_jarid napisał(a): Generalnie, jeżeli córze najbardziej z Dreamworksa podoba się "Jak wytresować smoka", to ma dobry gust.

To się - wiadomo - moderuje, bo na przykład "Madagaskary" to IMO straszna wizualna biegunka, więc jak jest w TV to nawet jej nie mówię. Ale np. "Shreka" Ulka nie polubiła sama z siebie. "Kota w butach" jeszcze łyknęła, ale bez zachwytu. A "Smoka" oglądaliśmy ze trzy razy na jej życzenie (ale my też przepadamy), dwójkę też zaliczyła.

[Gieferg]

Ze "Szczękami" to się jednak jeszcze wstrzymam, ale Park Jurajski biorę pod uwagę.

[Bibliomisiek]

Słusznie - w JP tempo jest bezbłędne, a w "Szczękach" musiałem przewijać gadane dłużyzny ;) A poważniej - traumy nie było, Ulka nie wspomina tego jakoś mocno, chociaż obejrzała wszystko z pożarciem włącznie (w JP też jest przecież konsumpcja). Ogólnie stwierdza, że trochę strasznie, ale lubi się pobać na filmie :)

[Gieferg]

Przewijania nie uznaję, staram się jej nie dobierać filmów, które by ją nudziły, a jak już się znudzi i nie chce dalej oglądać - trudno, nie musi, ale zdarza się to bardzo rzadko (każdego rozszerzonego Hobbita łyknęła na raz). Syn znajomych jak ogląda np filmy Marvela to ciągle każe sobie przełączać na sceny akcji, ja czegoś takiego uczyć dziecka nie zamierzam (tylko King Konga Jacksona oglądalismy od przybycia na wyspę). Jak oglądać to oglądać.

[Bibliomisiek]

Zasadniczo racja, ja zrobiłem ze "Szczękami" wyjątek bo to był jej bodaj drugi film fabularny nie-animowany w ogóle, a tam tego gadania w porcie jest trochę. Drugi seans jakiś rok później poszedł bez podganiania, no ale miała 5 lat a nie 4.

[cw911]

(19-07-2016, 10:52)Gieferg napisał(a): Ze "Szczękami" to się jednak jeszcze wstrzymam, ale Park Jurajski biorę pod uwagę.

My ostatnio oglądaliśmy Jurasic world z 9 latką i badrdzo jej się podobało, troszkę się bała jak sama mówi, zle chce jeszcze raz ;)

[Gieferg]

Jurassic Park zaliczony, był moment lekkiego znudzenia, ale wtedy pojawiyl się dzieciaki i uratowały sytuację tak więc obejrzała cały, kilka razy podskoczyła, stresowała się najbardziej chyba przy scenie na ogrodzeniu i potem w kuchni, ale na koniec cała happy :)

[OGPUEE]

Dla tych co widzieli w całości "Inferno". Czy faktycznie film jest jakiś specjalnie brutalny? A pytam, bo po jednym z seansów jedna 40-letnia blondyna podchodzi do mnie i burzy się, iż na film przeznaczony od 15 lat wpuszczono 6-letnie dziecko. Film który momentami jest brutalny (aha, bo uwierzę. W PG-13?) i są jeszcze sceny seksu (były takie? :)).

No to kieruję babsztyla do pani kierownik i znowu dramatyzuje. A kierownik mówi, iż kino nie ma prawa odmówić sprzedania klientowi i to widz decyduje, na jaki seans weźmie szkraba swego, nawet jeśli będzie potem żałować. Ot, chcącemu nie dzieje się krzywda ;). 

Oczywiście blondyna w lament, no jak to? Nie ma jakichś regulacji, bo ona w Niemczech nie została wpuszczona z 4-letnim dzieckiem na film przeznaczony od 6 lat. I powinno być tak w Polsce.

A ja miałem wywalone na jej lament, pamiętając, iż dzień wcześniej osobiście wpuszczałem wpuściłem na seans "Wołynia" dwoje ok. dziesięcioletnich dzieciaków z ich matką (nazywającą ich małymi historykami). I nie robiłem problemów, mimo zdziwienia i chęci spytania "jesteście pewni, iż to odpowiedni dla was film?"