[simek]

Zaliczone. Zgodnie z oczekiwaniami żadne cuda, wciąż pozostaje dla mnie zagadką czemu w każdym sezonie środowisko filmowe wybiera sobie jakiś niepozorny film i zaczyna go hajpować jakby to było nie wiadomo co. Trierowi się wylosowało hajpowanie i wuchta nominacji do Oscara, gdy w rzeczywistości zasługuje tylko w kategorii filmu międzynarodowego i może za jedną rolę, ja bym dał Skarsgardowi i może Reinsve. Wszyscy zagrali w porządku, ale i tak najbardziej wyrazistym bohaterem filmu jest sam dom - świetna sekwencja początkowa, potem jest już tylko gorzej.
Ogólnie jest to ok film, ale nie wiem czy on się ma wyróżniać od wielu innych skandynawskich smętów o trudnym dzieciństwie?
Dam naciągane 6/10 bo kompletnie go nie czuję, ale jednak jest zbyt dobrze zrobiony żeby dać niżej.
Nie życzę mu ani jednego Oscara.

(24-02-2026, 15:33)Norton napisał(a): Po obejrzeniu Sentimental Value „naszła" mnie dygresja: gdyby papa Bergman kręcił tego typu filmy, to może jego kino szczerze lubiłby ktoś jeszcze poza studentami filmoznawstwa. Teoria zapewne kontrowersyjna, ale nie zależy mi na popularności. W każdym razie dzieło Triera nie jest niczym wielkim; sprawia wrażenie lekko niedogotowanego, jak gdyby twórca przekręcił gałkę na 70% i ukontentowany pokiwał głową. Chciałoby się nieco głębszego zanurzenia w rodzinny konflikt miast ślizgania się po powierzchni. Całkiem to subtelne i delikatne, ale przez to (niestety) nie do końca angażujące. Aktorsko bardzo dobrze, ale bez opadu szczeny. Statuetkę wręczyłbym wyłącznie Lilleaas — z głównego kwartetu ma do zagrania najbardziej zniuansowaną postać i z klasą oraz (powtórzenie) subtelnością robi swoje. Stellan jest spoko, ale nie na nagrody (swoją drogą umieszczenie go w kategorii drugoplanowej nieco wątpliwe, bo dostaje sporo czasu ekranowego). 6-7/10, pewnie warto obejrzeć poprzednie filmy Joachima (ponoć lepsze). 6-7/10.