[Mefisto]

majlo napisał(a):Nie no, jednak doktorek w dużej mierze przyczynił się do pojmania szalonego krawca.

wielkiego wyboru to on nie miał

[JohnBerebere]

Mefisto napisał(a):a choćby i w jednej scenie: gdy Clarice wyrywa się funkcjonariuszom i odbiera od Lectera kopertę - proste, piękne, dyskretne, ale mocne w ciul

Wiem dokładnie, o którym momencie piszecie. Tylko dla mnie nie swiadczy, to o miłości, rodzącym się uczuciu, ani niczym podobnym, a przynajmniej nie w takim rażąco śmiesznym wydaniu, jak to miało miejsce w części drugiej (Dear Clarice...oh ah...tada!). Raczej coś na kształt rodzącego się zrozumienia dla położenia, w jakim się Hannibal znalazł (cała sytuacja z dr. Chiltonem, w którym sama sytuacja, że ma kogoś takiego pod kluczem wyzwoliła sadystyczne zapędy) i współczucia (dla psychopaty jakby nie było i jakkolwiek to brzmi) dla - mimo wszystko - człowieka w pełni sprawnego intelektualnie, a przede wszystkim kogoś, kto prawdopodobnie w dniu narodzin psychopatą nie był. Hannibl jako seryjny morderca w "MO" był nieprawdziwy, a zarazem szalenie prawdziwy, w każdym razie ugładzony na potrzeby bycia symbolem. No i z drugiej strony ten nieszczęsny "szalony krawiec", jak jebitna, rozmiarów ludzkich ćma wygladający. Ja tam nie wiem, kto w tym filmie był owcą (czy to była córka pani senator?), tak mi się wszystko wskutek tego pomieszało. Clarice była wilkiem, czy kto? :mrgreen:
Właśnie dlatego pisałem o tym, że "MO" jest filmem mocno relatywizującym pewne kwestie i w gruncie rzeczy przez to genialnym. "Hannibal" to już zupełnie inna bajka...

[majlo]

Mefisto napisał(a):wielkiego wyboru to on nie miał

Może i nie miał, ale sam fakt, że współpracował jest chyba wystarczający, żeby nazwać ich "kolegami z pracy" (koniecznie z cudzysłowem).

JohnBerebere napisał(a):Raczej coś na kształt rodzącego się zrozumienia dla położenia, w jakim się Hannibal znalazł

Kurczę, ale zrozumienie dla położenia, w jakim znalazł się Hannibal poprzez tak subtelny kontakt fizyczny? Mnie to zupełnie nie pasuje.

[JohnBerebere]

majlo napisał(a):(koniecznie z cudzysłowem).

A dlaczego właśnie nie bez? Mam na mysli tę , która "robi" cały film (a konkretnie jej fragment gdzieś od czwartej minuty). Czy Lecter nie wygląda w niej trochę jak jej służbowy przełożony, który życzyłby sobie, aby jej praca jako agentki FBI była wykonywana dobrze i skutecznie? Rodzi to niemały problem, bo federalni wkraczają do akcji dopiero wtedy, gdy przestępstwa - także te popełniane przez psychopatycznych morderców - przekraczają granice stanu.

Cytat:Kurczę, ale zrozumienie dla położenia, w jakim znalazł się Hannibal poprzez tak subtelny kontakt fizyczny? Mnie to zupełnie nie pasuje.

Czy to musi się kojarzyć tak jednoznacznie? Dla mnie jest to zupełnie erotyzmu pozbawione i przypomina raczej fragment fresku na kopule Kaplicy Syekstyńskiej.

Wracając jeszcze do tej sceny. Hopkins jest w niej genialny. To, w jaki sposób wypowiada "Thank You Clarice. Thank You" i mina jaką robi później. Czy mógłby mi ktoś wyjaśnić za co Lecter jej tak ładnie dziękuje?

[RandoMan]

Wydaje mi się, że dziękuje jej za to, że swoim zachowaniem nie zawodzi jego oczekiwań. Że jest taka, jaką ją zapamiętał ze spotkań w Baltimore.

[Artemis]

Ja wolę Hannibala od Czerwonego smoka, bo Hannibal jest po prostu głupi, a Czerwony smok nabzdyczony i nijaki. Wolę przypalony placek niż śliczny tort smakujący opłatkiem.

[JohnBerebere]

RandoMan napisał(a):Wydaje mi się, że dziękuje jej za to, że swoim zachowaniem nie zawodzi jego oczekiwań. Że jest taka, jaką ją zapamiętał ze spotkań w Baltimore.

A pamiętamy początek tejże sceny?

H: Dobry wieczór Clarice.
C: - Pomyślałam, że może chciałby Pan odzyskać rysunki zanim dostanie Pan celę z widokiem.
H: - To ładnie z Twojej strony. A może to ostatnia sztuczka Crawforda zanim wam obojgu odbiorą tą sprawę?
C: - Nie przyszłam z własnej woli.
H: - Powiedzą jeszcze, że jesteśmy zakochani. Wyspa zwierzęca. Wyjątkowo rozkoszny pomysł Clarice, twój?
C: - Tak
H: - To było dobre. Szkoda tylko małej Catherine, tik-tak, tik-tak.

Czy właśnie dosłownie na chwilę przed nie dał do zrozumienia, że go zawiodła?
No, ale wiadomo, w "Hannibalu" było wielkie love.

[RandoMan]

Berebere - tym sposobem dał jej tylko do zrozumienia, że przejrzał ją i Crawforda. Jak dla mnie nie było tutaj wyrzutu.

[Mental]

freak_outXP napisał(a):Sorry Berebere, ale natury nie pokonasz :razz: :wink: .

aż mi się przypomniał dowcip. statek pasażerski rozbija się u wybrzeży jakiejś wysepki. wśród ocalałych jest grupa samców i jedna kobieta. po miesiącu przebywania na wyspie kobieta mówi: "dłużej tego nie zniosę! zabijam się!" po dwóch miesiącach odzywa się jeden z facetów: "dłużej tego nie zniosę! zakopujemy ją!". po trzech miesiącach odzywa się inny: "dłużej tego nie zniosę! odkopujemy ją!"

natury nie pokonasz:)

[RandoMan]

Lecter nie miał powodów, by żywić niechęć do Clarice, tak samo, jak nie miał powodu, by ją żywić do Grahama. Nienawidził jedynie "swobodnie się pasącego, ludzkiego bydła".

[Artemis]

Lecter traktuje Clarice trochę jak ukochaną uczennicę. Tam bez wątpienia jest chemia, fascynacja na różnych płaszczyznach, po każdej stronie inaczej, ale - jest. W Hannibalu zostało to perfidnie zbanalizowane.

[RandoMan]

Tak naprawdę w "Hannibalu" interakcja na linii Lecter - Starling jest praktycznie jednostronna. Lecter monologuje, a Clarice powtarza tylko "dr Lecter", wypowiadając jeszcze ze trzy inne zdania w tym "I guess I need wine" i "Not in a thousand years"

Tego mi właśnie w "Hannibalu" najbardziej brakowało. Rozmowy Hannibala z Clarice w Milczeniu... stanowiły motor napędowy tego filmu, jego esencję. A w "Hannibalu"... Ech, jakie rozmowy?

[Artemis]

Podpisuję się pod tym wszystkimi kopytami. Hannibal to czyste efekciarstwo. Tania sensacja: on je ludzkie mózgi i leci na agentkę, ona się miota i nie wie co zrobić.

[JohnBerebere]

Nie wiem, co Wy z tą naturą... :razz: Ja już napisałem, jak widzę relacje łączące Starling z Hannibalem w "MO". RandoMan - był to wyrzut, ale nie taki, który mógłby przekreślić porozumienie, które zaczęło ich łaczyć i które ostatecznie w tej scenie znalazło swój najpełniejszy wyraz w filmie. 'Wyspa zwierzęca...' Przecież tam wszystko jest szarno na białym w tej scenie wyjasniona natura tej relacji. Myślę, że on jej podziękował za przypowieść o owieczkach (bardzo zresztą pojemną interpretacyjnie), bo znalazł w niej coś dla siebie i o sobie.

Dwójka z kolei nie powiedziałbym, że "czyste efekciarstwo". W tym porozumieniu dwóch fajferów głębokich była jakaś metoda. Ciekawe jak by wyglądały ich dzieci. Czy nie zaczęłyby po narodzinach wirować w powietrzu do tyłu, a na końcu barankiem o glebę. :razz: Głupie to takie, że aż mądre i uznałbym to za efekciarstwo, gdyby nie uporczywe wrażenie, że te płycizny były zamierzone i celowe. Ale może się mylę. Książki nie czytałem, więc co ja mogę wiedzieć na temat tego, skąd się te brednie wzięły.

[Artemis]

JohnBerebere napisał(a):Głupie to takie, że aż mądre i uznałbym to za efekciarstwo, gdyby nie uporczywe wrażenie, że te płycizny były zamierzone i celowe.

Ale: po co?

[JohnBerebere]

Artemis napisał(a):Ale: po co?

Nie wiem. Wydaje mi się, że dla jajec. Cięzko mi to jasno uzasadnić, ale to, że gdzieś przynajmniej od połowy film pikuje w kompletną groteskę (i ta mózgowa kolacja na końcu), to chyba wszyscy widzą, co? Trzeba by się Ridleya spytać, albo któregoś tam z tych współodpowiedzialnych.

[Artemis]

Pytanie: po co ta groteska? (Jeśli zamierzona)
Nie - po prostu scenariusz został źle napisany. Świadomości twórczej tu nie widzę, jedynie partactwo.

[JohnBerebere]

Artemis napisał(a):Pytanie: po co ta groteska? (Jeśli zamierzona)

Moze było ciężko nakręcić coś równie dobrego (mając na uwadze także to, jak często słyszy się, że "Hannibal" wcale nie był dobrą książką), jak "MO". Pójscie w pastisz jest zawsze jakimś wyjściem i lepsze to niż thrillerowe zlepy calkiem na poważnie w rodzaju "Horsemen". "Czerwony Smok" to też trochę takie coś, choć nieco lepsze.

Artemis napisał(a):Świadomości twórczej tu nie widzę

A ja właśnie widzę. Rozbraja mnie na przykład myśl, że nic na to nie poradzę, że być może lubię takie partactwo.

Również pierwsza scena z maską "Hanniego" wyznaczyła mi temat całego filmu, ale - powtórzę jeszcze raz - jest to tylko moja własna interpretacja słuszności której nie chce mi się dowodzić, ani o nią spierać.

[Artemis]

Ten film jest zbyt kiepsko-kiepski, by mógł być pastiszem. Tu są: płycizna psychologiczna, efekciarstwo ze strony Hopkinsa, sensacyjne chwyty. Niespecjalnie wyeksponowane - po prostu są i tyle.

[JohnBerebere]

Jeśli masz rację, to film jest głupszy niż ustawa przewiduje.



Hanni <3