[Hitch]

Nie jestem do niego uprzedzony. Nie zakładam z góry, że źle zagra. A nawet miałem nadzieję, że kiedy już trochę podrósł będzie bardziej przypominać dorosłego faceta. Koleś miał świetny występ w "My Name is Earl", więc potrafię go docenić. To Olyphant utrudnia proces akceptacji, nie ja :)

[Gal Anonim]

Dla mnie Olyphant tutaj wymiata. Ba, głosem coraz bardziej przypomina mi Clinta Eastwooda.

[jarod]

W Rango nawet "Eastwooda" dubbingował ;-)

[Mental]

Olyphant jest super. Dlatego ja od dawna przestrzegam przed wygłaszaniem pochopnych opinii na temat tego wspaniałego człowieka, który dla mnie osobiście stał się jedną z najwybitniejszych inspiracji. Do Olyphanta wszystkie polaczki będą się niedługo zwracać Proszę Pana albo Pan On. Tak jak do tego gościa:

[JC-H]

Już ustawiam się w kolejce oczekujących.

[Mental]

Od 6 epizodu sezonu nr dwa serial ogląda się po prostu super dobrze. Czemu? Bo WRESZCIE wydarzenia z jednego odcinka mają swoją kontynuację w odcinku kolejnym, a te w kolejnym i w kolejnym i tak dalej. Krótko mówiąc, wreszcie jest ciągłość, postacie pojawiają się na dłużej, niektóre zostają, inne giną, a przygody szeryfa nabierają jakości. Sezon trzeci zaczął się z naprawdę wysokiego C (legendarna scena przy stole z obrusem, o której będę opowiadał wnukom). Jest to bez wątpienia najlepszy sezon w historii tego serialu. Aktualnie stanąłem na 6 epie. Jak tendencje wzrostowa będzie się dalej utrzymywać, to gdzieś w okolicach finału 4 sezonu "Justified" być może osiągnie poziom z finału 3 sezonu "The Shield" ;) W każdym razie przyłączam się do chórku zachwalającego tę produkcję i również ją polecam - Olyphant urodził się, żeby grać południowców, bardzo podoba mi się także postać Boyda Crowdera - od neo-naziola poprzez bogobojnego, wyciszonego górnika, a skończywszy na przywódcy lokalnej grupki rednecków z aspiracjami do wielkomiejskiej gangsterki. I przez cały ten czas swasta ciągle pozostaje na lewym ramieniu jako pamiątka. Cholernie mnie ciekawi, jak scenarzyści poprowadzą wątek Boyd-Givens. Czy Olyphant zabije Boyda? Mam nadzieję, że nigdy do tego nie dojdzie. Nie chciałbym, żeby do tego doszło. Oni do siebie pasują - są nierozłączni jak Kozak z Tatarzynem. Ratują sobie nawzajem życia, a to coś znaczy, to nie jest byle przysługa za przysługę. Poza tym słowa z finału pierwszego sezonu (specjalnie go sobie przypomniałem, bo pamiętam, że zrobił na mnie wrażenie) ciągle mi wybrzmiewają echem:

Boyd: Strzelisz, żeby mnie powstrzymać?
Givens: Może.
- Jestem prawie pewien, że nie masz naboi.
- Postawisz na to swoje życie?
- Nie, Raylan. Postawię moje życie na to, że jesteś jedynym przyjacielem, który pozostał mi na tym świecie.

[Mental]

O, to jest ta scena, kiedyś jej szukałem na tubie, ale nie mogłem znaleźć:

[Azgaroth]

Mental napisał(a):po odcinku 2 daje se luz z tym serialem.

Cytat:odcinka nr 4 na pewno nie obejrze:)

Cytat:piątego odcinka NA PEWNO NIE OGLĄDAM!

:D

[JC-H]

Przerwę serialowa wykorzystałam na ponowne obejrzenie "Justified" - serialu, który przyciągnął mnie już od pierwszego odcinka. Oglądanie ze znajomością fabuły - kto, z kim i dlaczego, ze świadomością jak potoczy się akcja pozwoliło na przyjrzenie się klimatowi, postaciom drugoplanowym, wsłuchanie się w dialogi, zasmakowanie humoru, często czarnego.
Niektórzy narzekają na I serię, że nudna, że dopiero II daje tego kopa. Dla mnie jedynka była takim wstępem do czegoś większego. Nakreśliła postacie głównego planu i pokazała z jakich klimatów się wywodzą, a mnie pozwoliła w ten klimat wejść i go poczuć.
W sumie, cała dotychczasowa historia nakreślona świetnie, tu moje brawa za scenariusz. Podoba mi się sposób w jaki rozwijane są postaci głównych bohaterów. I jeśli w dwóch pierwszych seriach skupiałam się na postaci Boyda, to w III coraz bardziej wyrazista i zdecydowana staje się postać Avy.
Muszę przyznać, że do tej pory trudno mi zrozumieć siłę władzy jaką posiadała Megs w II serii i właśnie jej rola "kradła' charyzmę innym bohaterom. Trochę ucierpiał na tym sam szeryf, przeżywający słodkie chwile w objęciach byłej żony. Niestety, Givens porzucony, nieszczęśliwy wydaje mi się być lepszym stróżem prawa i ciekawsza postacią.
Mam wielka satysfakcję ze sposobu, w jaki został "załatwiony" przez prowincjuszy niebieskooki blondas z wielkiego miasta. Niby przerażający, z tą bronią w lewym rękawie dał się wykiwać takim "prostakom" wiejskim i wyszedł na totalnego głupka. Ciekawa postać szefa "czarnej mafii" - jako przeciwwaga.
I na koniec, emocjonalna eksplozja, która trafiła Givensa za sprawa ojca. Dla mnie masakra.
A już w środę kolejny sezon przyciągnie mnie przed ekran.

[Zły Człowiek]

Aleście nabulgotali w tym temacie. A to serial za lekki, a to za przyjemnie się ogląda, a to główny bohater wygląda jak pizda(?). Bul, bul, bul. Od kiedy wszystkie seriale muszą być mroczne-łamane-przez-ponure? Jeszcze przywołany tu Sons of Anarchy, którego melodramatyzm może najwyżej budzić uśmiech politowania. Naprawdę? To ma być wyznacznik czegokolwiek?

Ta "nieznośna lekkość bytu" jest właśnie jedną z mocnych stron serialu, nie jest zbyt poważny, sporo w nim przyjemnego humoru, a głównym bohaterem jest chodzący anachronizm w postaci srogiego szeryfa federalnego. Do tego akcja dzieje się w południowych stanach, więc koloryt tła każdej historii od razu stawiam wyżej, niż kolejny serial o rozrabiających murzynach, meksykańskich kartelach czy innym imporcie z trzeciego świata. Barwne postacie w tym serialu ciężko zliczyć - neonaziści, nawiedzeni kaznodzieje, klany bimbrowników, zbiegowie, lokalni mafiozi, zwykli zaciągający po swojemu wieśniacy albo płatny zabójca chcący wydać książkę. Od początku mnie ten serial porwał i choć przyznam, że im dalej w pierwszy sezon, tym lepiej się wszystko zawiązuje, to nie mogę powiedzieć, że się kiedykolwiek przy Justified nudziłem.

Czwarty sezon właśnie się rozpoczął i widzę tu zadatki na kilka przyjemnych motywów. Interesująco prezentuje się nowy pastor, który staje na drodze Boyda. Pentakostalny poskramiacz węży, stawiający sobie za cel nawracanie narkomanów i innych zbłąkanych owieczek. W drugim odcinku jest całkiem mocna scena wymiany zdań między pozbawionym wiary Boydem i młodym, jak się wydaje szczerze wierzącym w to co robi, kaznodzieją. Chociaż oczekiwałem gwałtowniejszego przerzucania się cytatami z Biblii, w końcu Crowder udowadniał już kilkukrotnie jak dobrym jest oratorem.

[wujo444]

Cytat z 4 sezonu, więc jak ktoś woli omijać spoilery, to niech lepiej nie czyta, ale imho ten dialog jest najlepszym podsumowaniem klimatu Justified :)

Spoiler

Art: First thing we're going to do is we're gonna acknowledge that this guy's awesome.
Rachel: What?
Art: I mean, he shoots Theo Tonin, fakes his own death in a spectacular fashion, pushes a guy out of an airplane while he's flying it, parachutes into Harlan County with enough coke and cash to jump-start the economy of a small country, and then he has the balls to get a job in law enforcement, not once but two times! He spends a couple of days riding around with you [points at Raylan] while you're looking for him, and now he's run off with a hooker that's half his age. That's some bad-ass shit.
Raylan: It's pretty bad-ass.
Art: Yes, it is. This is a once-in-a-lifetime opportunity. You gonna let those guys [indicates state troopers] be the ones, or are we gonna be the ones that take that badass?

Swoją drogą, szef marshalów Art jest kapitalna postacią :)

[Mental]

Też zacząłem właśnie czwarty sezon. Pomimo że serial nigdy nie zaliczał się do mojego top 10, nie mogę się od niego opędzić.

[slepy51]

Czwarty sezon zdecydowanie najlepszy ze wszystkich, a same dialogi to cud, miod i orzeszki. Uwielbiam te słowne przekomarzanki Raylana z Artem :) Do tego super klimacik rednekowa i mamy coś, co choć wybitne nie jest, to oglada się naprawde dobrze. Bardzo dobry serial, czekam na kolejny sezon.

[Mental]

Zauważyłem, że u Arta w biurze nie wisi już na ścianie plakat "Tombstone". Teraz wisi na ścianie w mieszkaniu Raylana. Kiedy doszło do przekazania plakatu, bo chyba coś mi umknęło po drodze?

[Mental]

Już wiem, co mnie mega wkurza w tym serialu - gliny znajdują się pod opieką boskiej opatrzności, bo nic, dosłownie nic, nie może pokrzyżować im szyków - o postrzeleniu czy zabiciu kogoś nie wspominam. Za każdym razem jak jest pojedynek mega bad ass płatny zabójca vs Raylan, z góry wiadomo, kto wygra i że ten drugi nie zostanie nawet draśnięty. Dotyczy to także pozostałych wesołków - snajper z Iraku i czekoladka nie mają się czego obawiać, zły zawsze zejdzie pierwszy.

[wujo444]

hmm, to prawda, ale też łatwiej wymienić postacie które w tym serialu NIE dostały kulki ;)

[Proteus]

Akurat w przypadku Raylana jest to dobrze uzasadnione. Cały myk tej postaci polega na tym, że facet to sharpshooter i oldschoolowy quickdraw, który z glockiem przy udzie jest w stanie załatwić każdego. Ale dobre w tym jest to, że twórcy wcale nie kreują go na supermana i wyraźnie dają do zrozumienia, że ta jego zarozumiałość i pewność siebie, mogą ugryźć go w dupę, gdy znajdzie się w sytuacji, w której nie może zdać się na swojej broni. Parę razy w serialu dostawał ostry wpierdol.

Inna sprawa, że Raylan zazwyczaj nie ma do czynienia z jakimiś super badassami. Większość czasu przychodzi mu zastraszać zwykłych rednecków.

[Mental]

Raylan - ok. Jest oldskulowcem, więc ma prawo być zajebistym. Ale reszta mnie wkurza :)

[Proteus]

Mnie wkurza jedynie były snajper z jues army. Z tym jego permanentnym kaczym dzióbkiem i nieprzekonywującą postawą niby-twardziela.

[Mental]

No. Snajper jest mega wkurzający. Za to najbardziej lubię Boyda Crowdera, bo w odróżnieniu od Ryalana nie rozwiązuje swoich problemów w ~40 minut (czas trwania jednego odcinka).