[slepy51]

Ano:) Btw - plakat "Evil Dead" miał w swoim pokoju mega skryty gik, który słuchał jak na tamte lata wywrotowej muzy, robił zdjęcia nie licząc na lajki i nie miał kolegów. Inna sprawa, że serial nie pokazuje lat 80-tych tylko popkulturę tamtych czasów i nie jest żadnym odzwierciedleniem tamtych lat stricte. To taki "film w filmie";)

A military jak zwykle przypierdala się do byle pierdoły, kiedyś też tak miałem ale zacząłem jeść marchewki i mi przeszło;)

[slepy51]

[military]

Zawsze mógłbyś po prostu napisać w poście zamiast linkować.

[Capt. Nascimento]

Ależ zajebisty serial. Sprawnie i zgrabnie nakręcony, z bardzo ładnymi zdjęciami i przyjemnym soundtrackiem.

Ta nuta ciągle chodzi mi po głowie:





Nie jest to serial bez wad, ale emocje jakie wywołuje i klimat, nawiązania do lat 80-90, nadrabia to z nawiązką. Plus solidne aktorstwo - w szczególności Mike i Dustin, niezły gliniarz, o dziwo Winona Ryder mnie nie wkurzała. Oczywiście absolutną gwiazdą numer jeden i sercem całego sezonu jest El. Praktycznie każda scena z nią jest rewelacyjna, gdy używa swej mocy - aż wywołuje ciarki, a zakończenie jest bardzo smutne.

Podoba mi się wyobraźnia twórców i wyczucie artystyczne co do potwora i tego drugiego wymiaru. Osobiście zrobiłbym nieco większą metafizykę (po prostu kraina gdzie trafiają umarli) - ale nie można mieć wszystkiego.

Serial czerpie garściami z czego może: z Krzyku, Twin Peaks, Stand by me, Koszmar z ulicy wiązów, wszelkie filmy o sztucznej inteligencji, E.T., większość kina przygodowego z tamtych czasów z dzieciakami w roli głównej... pewnie można by długo wymieniać. I działa to zdecydowanie na korzyść filmu. Bo i na sentymencie tutaj wszystko nieco się buduje - a jest zbudowane na tyle zręcznie, że nawet młodsi widzowie mogą go odczuć. Tutaj też pojawia się główny zarzut: czyli klisze. A to poniekąd jest właśnie zaletą. Te klasyczne klisze są mimo wszystko sprawdzone. Gdy główni bohaterowie, których widz polubił, są gnębieni w szkole to można od razu w ciemno przewidzieć co się stanie mając taką El u boku. Paradoksalnie dzięki temu można odczuwać większą satysfakcję, nie mogąc się doczekać na ten moment.

Co mi się nie podobało. Najbardziej parę przerysowanych postaci pobocznych. Nie przekonał mnie Steve - o ile na początku spełniał swoją funkcję narcystycznego przystojniaczka, to w finale jego "przemiana" była strasznie mętna (nawet jeśli podobało mi się jak skakał po korytarzu uciekając przed potworem - TAK powinni reagować ludzie w filmach, a nie jakieś zachowawcze "o boże, chyba muszę uciekać"... powinni dosłownie wychodzić z siebie i dostawać pierdolca). W konsekwencji tego zwieńczenie romansu było słabe.

Ale to jeszcze pół biedy. Masakrycznie przerysowana była dwójka łobuzów męcząca głównych bohaterów. Siedzą podczas mowy pożegnalnej zamordowanego chłopca - śmieją się do siebie jak niedorozwoje, że ten pedał umarł. Potem podchodzą do jego przyjaciół i naśmiewają się, że pewnie ten pedał poleciał do krainy wróżek. Aż poczułem się zażenowany - to był wyjątkowo zły dialog, a nawet JEŚLI to miała być para psychopatycznych nastoletnich bandytów, to po pierwsze nie było tego po nich widać (to nadal takie pryszczate rudzielce, które wystarczyłoby pstryknąć po uchu, żeby zwiewali), a po drugie GDZIE SĄ REAKCJE OTOCZENIA? Obok przechodzi tłum ludzi i nic nie robi? Serio? Nikt nie nazwał ich dupkami, nie wtrącił się w rozmowę? No nie, to wyszło sucho. Nie widziałem tam ludzi tylko sztuczne karykatury, przez co nawet nie byłem w stanie ich znienawidzić - w przeciwieństwie do tej agencji mordującej ludzi w biały dzień.

No i przyjaciele Steve'a też są zbyt karykaturowi. Cały swój wolny czas spędzają powtarzając jak mantra "no tak, hehe, jesteśmy dupkami, nie mamy nic do roboty ani do gadania oprócz złośliwości, jacy jesteśmy złośliwi i źli, ho ho" - i tak w kółko.

No ale to szczegóły, które nie zaburzyły mi frajdy z seansu. Klimat genialny, bardzo przyjemne zdjęcia i soundtrack, nawiązania, plastyczna wyobraźnia i kradnąca show El (Millie Bobby Brown zmiażdżyła system - ciekaw jestem jej dalszej kariery... nie tylko zagrała koncertowo, wiarygodnie, ale obdarzyła też swoją kreację dużą charyzmą i sympatią). 9/10

[SonnyCrockett]

Ssania dóbr z Netflixa ciąg dalszy. Co do tego serialu miałem przeczucie graniczące z pewnością że będę zadowolony i bez pudła wciągnęło mnie na 8 godzin. Mokry sen dla miłośników popkultury lat 80. Muzyka, zdjęcia, Winona Ryder...No jakby ktoś przechował ten serial 30 lat w puszce i teraz wpuścił do sieci.
10/10

I tylko nie jestem pewien czy chcę 2 sezon, a skoro ma powstać to chyba wolałbym coś z inną obsadą. Kompletnie inna opowieść, bez tworzenie uniwersum. Sezon pierwszy jest fajny i zgrabny jako zamknięta opowieść i tego raczej nie da się podtrzymać.

[Khet]

[slepy51]

[Pelivaron]

Taka tam ciekawostka:

[Bradesinarus]

Zacznę może od oczywistości. Podobnie jak to miało miejsce w przypadku serialu "Mr Robot", "Stranger Things" dość nieoczekiwanie stało się największym popkulturowym fenomenem ostatnich lat. Praktycznie wszyscy wokół o nim mówią zachwycając się kunsztem twórców (braci Duffer) i chwaląc praktycznie każdy element tej produkcji.

Dlatego też mimo, że nie lubię ulegać "owczemu pędowi" a także niespecjalnie przepadam za serialami uznałem, iż warto na ten tytuł "rzucić okiem" i przekonać się czy faktycznie entuzjaści wypowiadający się o tym tytule w samych superlatywach mają rację, czy też może mamy tu do czynienia arcydziełem marketingu i "przehypowanym humbugiem". I wiecie co? Po seansie muszę powiedzieć, że mimo wszystko bliżej mi do pierwszej z wyżej wymienionych opcji.

Bo choć opowiadana historia nie jest specjalnie oryginalna (przeciwnie! Można powiedzieć, że jest strasznie schematyczna i opiera się na wyświechtanych kliszach, które widzieliśmy już dziesięć tysięcy razy. Przykładowo z motywem dziecka obdarzonego niezwykłymi mocami, na którym ktoś (w chce przeprowadzać mroczne eksperymenty mieliśmy do czynienia w tegorocznym "Midnight Special" Jeffa Nicholsa) jednak dzięki znakomitej realizacji, kapitalnie wykreowanemu klimatowi (muzyka i zdjęcia), umiejętnym bazowaniu na sentymencie widzów za latami osiemdziesiątymi i "kinem nowej przygody" (ktoś kiedyś trafnie powiedział, że mamy tu do czynienia z bardziej udaną wersją "Super 8" J.J. Abramsa), przyzwoitej grze aktorskiej (wyróżnia się zwłaszcza Millie Bobbie Brown) oraz interesującymi bohaterami całość wciąga do tego stopnia, że nie można oderwać się od ekranu aż nie obejrzy się wszystkich odcinków i nie pozna zakończenia. Na szczęście nie ma ich tak znów wiele, więc jest to fizycznie wykonalne nawet "za jednym posiedzeniem"

Podsumowując. Jeśli jeszcze nie widzieliście "Stranger Things" to gorąco zachęcam do tego, by nadrobić zaległości.
OCENA: 8/10

[shamar]

Do 3go odcinka było dobre. Na 3cim jest już bardzo dobre. Tylko mam dziwne przeczucie, że dalej się posypie, wyjaśnienia okażą się rozczarowujące.
__________________________________________________

Edyta:

Tak jak się spodziewałem. Do 4 odcinka jest bardzo dobrze ale kiedy zaczynają wyjaśniać - znacznie gorzej.
Ulatnia się klimat i robi się wtórnie, zaczyna przynudzać.

Mogę dać 8/10 za całość ale... nie czekam na kolejną serię skoro ma być powtórką z rozrywki. Do tego nie wiem po cholerę mieliby wskrzeszać postaci.

[shamar]

No a czym ma być? Końcówka pokazuje, że nie zamknęli tej historii. Znów "druga strona", jakieś potwory, Jedenastka. Oczekujesz czegoś innego?

Co do zmartwychwstania - poszukałem - mój błąd. Widziałem artykuł o tym kto powróci w drugim sezonie, opatrzony zdjęciem

Spoiler

Barbary

. A, że wtedy jeszcze nie skończyłem całej serii - nie czytałem.
Teraz widzę, że dali to zdjęcie a w artykule, że "nie powróci" ;)

[Pelivaron]

http://tvweb.com/stranger-things-season-2-sean-astin-paul-reiser/

Nowe nazwiska w obsadzie. Aktorzy znani z Goonies i Aliens. Fajnie :)

[Mierzwiak]

But why? :)

[SonnyCrockett]

Dziecięca porno-parodia? Czy to jest legalne? :P

[Grievous]

:)

[Szaman]

Pierwsze zdjęcie z 2 sezonu i odcinka rozgrywającego się w czasie Halloween.

[Arahan]

Jedno zdjęcie, a tyle radochy :)

[Gal Anonim]

Nostalgia zawsze sie sprzedaje. Widze, ze tworcy Stranger Things postanowili, ze sprzedza ja podwojnie.

[Gal Anonim]

Odwolywanie sie do nostalgii nie jest zle. Tak jak nie jest zły np. patos. Problem jest, gdy sprawiaja wrazenie tanich i wykalkulowanych. Oczywiscie to uczucie do weryfikacji, ale takie odnosze wrazenie po tym jak sie wszyscy zachlysneli nostalgia przy Stranger Things.

Ale wybacz, przykro mi, ze to kolejny post, ktory musiales skomentowac, że ktoś marudny albo coś, bo nie napisal tego, co bys chcial.

[Dirk]

Czekam na drugi sezon z niecierpliwością, ale nawet gdybym nie czekał, to jedno zdjęcie natychmiast obudziłoby moje zainteresowanie.

Ciekawe, czy będą inne nawiązania do "Ghostbusters" - w końcu wtedy, w 1984, to był prawdziwy mega hicior.