[Snappik]

Spośród direct-to-VHS akcyjniaków z Rutgerem Hauerem ten jest jednym z lepszych. Od razu napiszę - to nie jest żadna perełka, a bardziej temacik na ewentualny remake, który można by było nakręcić za paczkę fajek i worek ziemniaków. Nawet w Polsce.



Mylące na plakacie jest tu niemal wszystko, od twardzielskiego wizerunku Hauera (w filmie jest specem od elektroniki, to raczej jedna z miększych ról), przez jaskrawy niebieski kolor, który budzi skojarzenia z science-fiction (Wedlock rozgrywa się w "niedalekiej przyszłości", ale po 10 minutach mamy to w dupie).

W skrócie - Hauer wraz z laską i kumplem obrabiają bank z diamentów, trafiają na policjantów, wywiązuje się strzelanina, laska z kumplem zostawiają Hauera postrzelonego i uciekają. Hauer trafia do specyficznego więzienia, w którym klawiszy jest mało, zabezpieczenia są skromne, a dyrektor wykazuje się bardziej biznesowym cwaniactwem niż przesadnym rygorem. Więźniowie noszą bowiem specjalne obroże, które eksplodują jeśli konkretni penitencjariusze oddalą się od siebie na więcej niż 100 metrów. Można uciec razem? Teoretycznie tak, ale żaden z przesiadujących wyrok nie wie, która obroża pasuje do której.






Co mnie zaskoczyło fabularnie to to, że gdzieś po 25 minutach otrzymujemy scenę, która śmiało mogłaby być zakończeniem, a to właściwie od niej wszystko się rozkręca.

Nie wolno również zapomnieć o Hauerze z fryzurą charta afgańskiego i wkurzającej non-stop Joan Chen. A na deser łażąca w obcisłych legginsach Mimi Rogers.

6/10