Czyli jednak forumowicze przekładają pasterkę nad filmidłami. Cóż, a ja dziś kończę swój maraton.
Ja cię kocham, a ty śpisz - o tytule wiele razy słyszałem, w dzieciństwie pamiętam zapowiedź na Polsacie, może wtedy fragmenty widziałem. I później w młodości, jak mama oglądała ten film w TV, coś tam zerknąłem. I autentycznie zdziwiło mnie, że akcja ma miejsce w Boże Narodzenie, bo tytuł nigdy nie był wymieniany w jakichś topkach bożonarodzeniowych filmów. No więc w końcu w pełni nadrobię. Przede wszystkim to romansidło, a same święta/nowy rok to tak w tle jak W pogoni za cieniem czy Vancaze Di Natale. Choć jakiś świąteczny motyw jak fakt, że w sumie nikt nie powinien być sam, zwłaszcza w takich okresach. Nie chciałbym osobiście znaleźć w sytuacji Lucy, bo to naprawdę niezręczna sytuacja. Jak brat Petera zaczął nachodzić Lucy, to mniej więcej przeczuwałem jak cała historia się skończy. Ale po drodze wydarza parę zwrotów, więc ciekawiło mnie jak to się zakończy. Dobre role Bullock i Wardena w roli wspierającego ojca chrzestnego.
7/10
Fred Claus - tytuł mnie zaciekawił i znalazła się okazja do ujrzenia. Tym razem już film, gdzie Boże Narodzenie i jego cały lore są mocniej zaakcentowane i bardziej integralne z fabułą. Jestem w rozkroku. Fajny moment, jak Fred zwiewał przed zajadłymi ulicznymi self-righteousowym Mikołajami. Świetny Vaughn, z którego dupkowatością można się utożsamić. Fajna relacja tytułowego bohatera z elfem Willym, jak i jego wątek. Podobnie motyw z Slamem. Także jedno z najlepszych przedstawień warsztatu/miasteczka św. Mikołaja. Reszta scenariusza to trochę bożonarodzeniowy standard, który tu nie jest wybitny. M.in. Miki musi chronić swój interes przed ponurym Kevinem Spaceyem, który w paru momentach specjalnie sabotuje robotę na Biegunie Północnym, a potem daje mu banał ze smutnym dzieciństwo. Kilka efektów postarzało - lot saniami mocno bluescreenem i komputerem (ale grunt, że renifery są prawdziwe, a nie kukłami analogicznymi czy cyfrowymi). Podobnie jak DJ elf na pewno nie siedzi w swej kanciapie. Ale z kolei bardzo naturalnie wyszło cyfrowe pomniejszenie aktorów grających elfy. Ale jedno mnie rozwaliło - w retrospektywach mamy Mikołaja jako dziecko, opisanego w filmie jako grube. Normalnie wzięłoby jakiegoś grubego dzieciaka, bo w Ameryce takich nie brakuje, prawda? Nie, zatrudnili ewidentnie chudego dzieciaka, któremu dano fat-suit. Jeden wielki lol i pochwała fatshamingu (albo fatface'u).
6/10
Listy do M. - pierwotnie na dekadę 2010s miał być Artur ratuje Gwiazdkę, ale ten był wcześniej ujrzany. Więc w zamian film z tego samego roku i obligatoryjny polski akcent (w swoim poprzednim bożonarodzeniowym maratonie nie zaliczyłem ojczyźnianej produkcji). Ale opinia gdzie indziej.
Reyes contra Santa - na zakończenie dekadowego maratonu znów rodzinny kontynent - tym razem Hiszpania i świeżynka z poprzedniego miesiąca. Nemo pewnie wie, ale reszta nie - w Hiszpanii prezenty dzieci dostają dopiero 6 stycznia i rozdają je Trzej Królowie. A film opowiada o ich walce z panoszącym się Gwiazdorem, którego by najchętniej skazali na śmierć. Napisy początkowe informują, że przy produkcji siedział lokalny PISF, ale w przeciwieństwie do TVP widać budżet i film nie jest w praktyce antyhiszpański i celebruje swą kulturę - ale też przedstawia zagranicznym laikom jak wygląda cała tradycja z Trzema Królami. A także podkreśla się, że wśród rozdawczy prezentów w różnych kulturach jak chociażby Befana mówiąca po włosku czy Dziadek Mróz (pomylony z Mikołajem zresztą). Sam Mikołaj, choć jest przedstawienia z obecną popkulturą, bo mówi z amerykańskim akcentem i wtrętami (nawet jest tekst o Coca-Coli). ale wciąż mieszka w Laponii i stąd ma wygląda jak Wiking. Więc twórcy posiedzieli nad researchem dłużej. Pokazuje też dlaczego globalizacja jest wkurwiająca i coś w tym jest. Gwiazdor pokazany jako megalomański showman, który w zachłyśnięciu się nowoczesnością (i przywłaszczaniem kulturowym) zatracił sens niesienia radości dzieciom. A i też pokazuje rozkrok między powołaniem a powoli ulatniającym entuzjazmem z braku satysfakcji, co reprezentuje Kacper. Jak dla mnie warto obejrzeć i poznać cos odmiennego. I to dobre kino familijne dla dzieciaków i mógłby to lecieć w polskich kinach z dubbingiem w styczniu. EDIT: Jak to jest, że w 2022 roku w Starym Świecie potrafią zrobić coś analogowego bez wspomagania się kompem i zeloną płachtą. Mamy sporo charakteryzacji i animatronicznych kostiumów, a jastrzębie Trzech Króli są grane przez prawdziwe, wytresowane ptaki.
8/10
I to tyle. Życzę w następnych latach oglądania jak najwięcej świątecznych filmów.
Ja cię kocham, a ty śpisz - o tytule wiele razy słyszałem, w dzieciństwie pamiętam zapowiedź na Polsacie, może wtedy fragmenty widziałem. I później w młodości, jak mama oglądała ten film w TV, coś tam zerknąłem. I autentycznie zdziwiło mnie, że akcja ma miejsce w Boże Narodzenie, bo tytuł nigdy nie był wymieniany w jakichś topkach bożonarodzeniowych filmów. No więc w końcu w pełni nadrobię. Przede wszystkim to romansidło, a same święta/nowy rok to tak w tle jak W pogoni za cieniem czy Vancaze Di Natale. Choć jakiś świąteczny motyw jak fakt, że w sumie nikt nie powinien być sam, zwłaszcza w takich okresach. Nie chciałbym osobiście znaleźć w sytuacji Lucy, bo to naprawdę niezręczna sytuacja. Jak brat Petera zaczął nachodzić Lucy, to mniej więcej przeczuwałem jak cała historia się skończy. Ale po drodze wydarza parę zwrotów, więc ciekawiło mnie jak to się zakończy. Dobre role Bullock i Wardena w roli wspierającego ojca chrzestnego.
7/10
Fred Claus - tytuł mnie zaciekawił i znalazła się okazja do ujrzenia. Tym razem już film, gdzie Boże Narodzenie i jego cały lore są mocniej zaakcentowane i bardziej integralne z fabułą. Jestem w rozkroku. Fajny moment, jak Fred zwiewał przed zajadłymi ulicznymi self-righteousowym Mikołajami. Świetny Vaughn, z którego dupkowatością można się utożsamić. Fajna relacja tytułowego bohatera z elfem Willym, jak i jego wątek. Podobnie motyw z Slamem. Także jedno z najlepszych przedstawień warsztatu/miasteczka św. Mikołaja. Reszta scenariusza to trochę bożonarodzeniowy standard, który tu nie jest wybitny. M.in. Miki musi chronić swój interes przed ponurym Kevinem Spaceyem, który w paru momentach specjalnie sabotuje robotę na Biegunie Północnym, a potem daje mu banał ze smutnym dzieciństwo. Kilka efektów postarzało - lot saniami mocno bluescreenem i komputerem (ale grunt, że renifery są prawdziwe, a nie kukłami analogicznymi czy cyfrowymi). Podobnie jak DJ elf na pewno nie siedzi w swej kanciapie. Ale z kolei bardzo naturalnie wyszło cyfrowe pomniejszenie aktorów grających elfy. Ale jedno mnie rozwaliło - w retrospektywach mamy Mikołaja jako dziecko, opisanego w filmie jako grube. Normalnie wzięłoby jakiegoś grubego dzieciaka, bo w Ameryce takich nie brakuje, prawda? Nie, zatrudnili ewidentnie chudego dzieciaka, któremu dano fat-suit. Jeden wielki lol i pochwała fatshamingu (albo fatface'u).
6/10
Listy do M. - pierwotnie na dekadę 2010s miał być Artur ratuje Gwiazdkę, ale ten był wcześniej ujrzany. Więc w zamian film z tego samego roku i obligatoryjny polski akcent (w swoim poprzednim bożonarodzeniowym maratonie nie zaliczyłem ojczyźnianej produkcji). Ale opinia gdzie indziej.
Reyes contra Santa - na zakończenie dekadowego maratonu znów rodzinny kontynent - tym razem Hiszpania i świeżynka z poprzedniego miesiąca. Nemo pewnie wie, ale reszta nie - w Hiszpanii prezenty dzieci dostają dopiero 6 stycznia i rozdają je Trzej Królowie. A film opowiada o ich walce z panoszącym się Gwiazdorem, którego by najchętniej skazali na śmierć. Napisy początkowe informują, że przy produkcji siedział lokalny PISF, ale w przeciwieństwie do TVP widać budżet i film nie jest w praktyce antyhiszpański i celebruje swą kulturę - ale też przedstawia zagranicznym laikom jak wygląda cała tradycja z Trzema Królami. A także podkreśla się, że wśród rozdawczy prezentów w różnych kulturach jak chociażby Befana mówiąca po włosku czy Dziadek Mróz (pomylony z Mikołajem zresztą). Sam Mikołaj, choć jest przedstawienia z obecną popkulturą, bo mówi z amerykańskim akcentem i wtrętami (nawet jest tekst o Coca-Coli). ale wciąż mieszka w Laponii i stąd ma wygląda jak Wiking. Więc twórcy posiedzieli nad researchem dłużej. Pokazuje też dlaczego globalizacja jest wkurwiająca i coś w tym jest. Gwiazdor pokazany jako megalomański showman, który w zachłyśnięciu się nowoczesnością (i przywłaszczaniem kulturowym) zatracił sens niesienia radości dzieciom. A i też pokazuje rozkrok między powołaniem a powoli ulatniającym entuzjazmem z braku satysfakcji, co reprezentuje Kacper. Jak dla mnie warto obejrzeć i poznać cos odmiennego. I to dobre kino familijne dla dzieciaków i mógłby to lecieć w polskich kinach z dubbingiem w styczniu. EDIT: Jak to jest, że w 2022 roku w Starym Świecie potrafią zrobić coś analogowego bez wspomagania się kompem i zeloną płachtą. Mamy sporo charakteryzacji i animatronicznych kostiumów, a jastrzębie Trzech Króli są grane przez prawdziwe, wytresowane ptaki.
8/10
I to tyle. Życzę w następnych latach oglądania jak najwięcej świątecznych filmów.
26-12-2022, 23:44 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 27-12-2022, 00:42 przez OGPUEE.)
