[Arahan]

Nienawidzę Nancy tak swoją drogą.

[Bradesinarus]

Skończyłem wreszcie oglądać drugi sezon "Stranger Things". Muszę powiedzieć, że choć zeszłoroczna odsłona podobała mi się znacznie bardziej (głównie ze względu na to, że charakteryzowała ją większa doza tajemniczości, podczas gdy tu znacznie bardziej postanowiono na akcję w stylu "Aliens" Jamesa Camerona), to jednak dwójkę niewątpliwie można uznać za udaną.

[Mierzwiak]

Ciekawostka:

Pierwszy sezon wydano właśnie na Blu-ray w USA, i mimo że miał on premierę ponad rok temu, mimo że wciąż jest, i będzie, dostępny na Netfliksie, zadebiutował na szóstym miejscu sprzedaży. Brawo!

1. Spider-Man: Homecoming
2. Girls Trip
3. Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales
4. Baby Driver
5. Wonder Woman
6. Stranger Things: Season 1
7. Hocus Pocus
8. Transformers: The Last Knight
9. Guardians of the Galaxy: Vol. 2
10. Batman vs. Two-Face

---

Fotki z premiery. Maika Monroe chodzi ze Stevem :)

http://www.justjared.com/2017/10/27/stranger-things-joe-keery-girlfriend-maika-monroe-couple-up-at-season-2-premiere/

[Phlogiston2]

Musi ją wkręcić do 3 sezonu, po prostu musi :)

Swoją drogą Nancy ma fatalny timing:

Spoiler

Pierwszy sezon: Nancy jest ze Stevem, a nie z Jonathanem? Reeeeeee
Drugi sezon: Nancy jest z Jonathanem, a nie ze Stevem? Reeeee
Nie dogodzisz fanom :)

[Salto]

Steve i jego kolczasta pałka są super. Najlepsza para w serialu. Co do Max, to trochę nijaka, ale było pewne, że zacznie się szukanie dziewczyn dla chłopaków. W następnym sezonie pewnie szczerbatemu coś się trafi.

[Capt. Nascimento]

Myślę, że Steve jest tak lubiany, bo tym razem to Nancy jest zdzirowata, a on spoko. No i walczy z głównym czarnym charakterem czyli tym psychopatą z wąsem. No i pomaga bezinteresownie dzieciakom napierdalając potwory trochę słabszą wersją kolczastego bejsbola Negana.

Jak tu go nie lubić? Jonathan w sumie to nic tu nie miał do roboty...

Ogółem nie podobało mi się też parowanie każdej możliwej postaci na siłę. Loczek ulubiony przez fanów nie ma co robić? A to damy mu robaczka do opieki. Nie żeby to było istotne fabularnie, ale spoko. Czarny chłopak nie ma nic do roboty? Dobra to poświruje do tej rudej, co do której mieliśmy pomysł w 1 odcinku, ale potem stała się zbędnym statystą, łażącym jak małpa za resztą grupy... Steve nie ma co robić? A to ten psychopata będzie do niego coś podbijał.
I tak dalej... i tak dalej...

Dość zabawna była też postać Samwise'a Gamgee, jego reakcja na potwory ('o, aha, spoko'), błyskawiczne rozwiązanie zagadki Willa i jego odstrzelenie. :'D To tak bardzo Walking Dead style.

[Gambit]

(31-10-2017, 14:12)Phlogiston2 napisał(a):

Spoiler

Pierwszy sezon: Nancy jest ze Stevem, a nie z Jonathanem? Reeeeeee
Drugi sezon: Nancy jest z Jonathanem, a nie ze Stevem? Reeeee

Pisząc Reeeeee miałeś na myśli to? xD

[Phlogiston2]

Raczej coś takiego:

Spoiler

I pełne gniewu "normie get out reeee" :)

Z materiałów promocyjnych:

[Arahan]

Steve już w zeszłym sezonie był spoko. A teraz obok Hoopera wyrósł na moją ulubioną postać. Nancy to typowa baba. Nie wie czego chce.

[Phlogiston2]

Chce

Spoiler

sprawiedliwości dla Barb. To wystarczy, by ją propsować :)

[Mierzwiak]

O rany :D

[Bradesinarus]

Popatrzcie tylko na to cudo 
Stranger Pugs

[Arahan]

Drugi sezon jest dla Stranger Things tym czym Aliens było dla Alien :)

Bardzo udana kontynuacja. Obejrzana już dwa razy + Beyond ST. Az mnie skręca, że muszę teraz czekać rok.
Nawet nieszczęsny epizod 7 daje nadzieję na coś o wiele więcej, a epizody 8 i 9 to pompowanie adrenaliny.

No i oczywiście walić Nancy. Steve w tym sezonie robi robotę.

[Capt. Nascimento]

Phil napisał(a):Nancy zdzirowata? W ogóle tak tego nie odbierałem.

No...
1. Ciągle robi Steve'owi jakieś bezsensowne wyrzuty.
2. Chleje do nieprzytomności na imprezie wbrew jego prośbom i robi mu sceny.
3. Zostaje odprowadzona do swojego pokoju przez Jonathana, który już miał z nią pewną sytuację (jak tu budować pełnię zaufania?) w poprzednim sezonie.
4. Steve domaga się tylko by potwierdziła po tym, że go kocha - ona nie odpowiada nic...
5. ... po czym idzie się przespać z Jonathanem.

Słaaabo.

[Ash_9001]

Zdzirowata to by była gdyby się zaczęła przystawiać do Bill'ego Hargrove'a ;)

Steve jest spoko koleś ale musi sobie uświadomić, że Nancy zawsze będzie bardziej kochać Jonathana. Mam nadzieję, ze w kolejnych sezonach nie będziemy w kółko oglądać, że Nancy raz jest ze Stevem, raz z Jonathanem i scenarzyści jakoś z tego wybrną. Najlepiej uśmiercić kogoś z tej trójki i sprawa rozwiązana ;)

[f.lamer]

(02-11-2017, 08:21)Phil napisał(a): A ja myślałem, że to zagubiona, straumatyzowana nastolatka.

i irytująca. irytująca w swoim niezdecydowaniu


btw. sezon 1>sezon 2.
niewiele ale jednak. jedynka miała lepiej napisane postacie, bardziej wiarygodne interakcje między bohaterami. w dwójce pewne rozwiązania jechały jednak sztampą.
znaczy rozumiem że cały serial jest pewnym pastiszem i powiela znane skądinąd wątki, ale jednak jedynka potrafiła je ciekawie plątać i przełamywać. w dwójce tego nie widzę

[Mental]

Obejrzałem 8 i pół odcinka i sory, ale to jest megasłabe. Nie ma startu do pierwszego sezonu, choć niby wszystko jest tak samo. Samoświadomość bycia popkulturowymi ikonami wychodzi z bohaterów w każdej scenie. Jest też wtórność. Nawet Joyce rozwiesza po chacie zamiast lampek - kartki z bazgrołami. Mnóstwo kiepskiego CGI. Odnoszę ponadto wrażenie, że klimat jest bardziej familijny, jakby stonowali całość pod dzieciarnię. Dopiero gdzieś tak w 7/8 odcinku robi się poważniej, pomimo że nawiązania do "Aliens" są oczywiste i mało wyszukane. Komputerowe potworki biegające po korytarzach i mordujące uzbrojony po zęby personel to straszna bieda.

Nie kupuję tego szoł. W dodatku najlepsza postać "jedynki" - Eleven - siedzi w chacie w lesie i wpierdziela gofry, a jak już coś robi, to szuka mamy (zieeeew). Odcinek "nowojorski" praktycznie cały przewijałem.

[Quay]

Fajny ten "Legion 2". Znaczy no, "Stranger Things 2", ale biorąc pod uwagę zaprezentowane tu supermoce, to jeden pies :)

Spodziewałam się, że będzie duuuużo gorzej. Że po tych oczekiwaniach, hajpie i podkręcaniu atmosfery wszystko może tylko upaść na mordę. Na szczęście tak się nie stało. Fabuła - wiadomo, że nie ma już mowy o powiewie świeżości jak w jedynce i można tylko eksplorować uniwersum i pogłębiać postacie. I tak się dzieje z powodzeniem, w dodatku motyw ze światem upside down okazał się niemal równie wciągający co w 1. części. W końcowych odcinkach tempo trochę siada, ale potem wraca na właściwe tory. Jest parę niedorzeczności, w paru miejscach bracia D. się powtarzają, ale można na to przymknąć oko, bo naprawdę miło jest zobaczyć starych bohaterów (Steve jest w tym sezonie osom), a nostalgiczny ejtisowy klimacik wciąż daje się kochać. Nowe postacie też są ok, choć Max przez długi czas robiła za piąte koło u wozu, a jej niezrównoważony psychicznie brat praktycznie w ogóle nie został wykorzystany (wyjątek: scena z panią Wheeler :). Najlepsza z nowych jest imo siostrzyczka Lucasa :)

Nie podobały mi się tylko dwie rzeczy: to, że tak długo kazano nam czekać na

Spoiler

reunion El z chłopakami i OCZY-WIŚCIE zabicie Boba, OCZY-WIŚCIE w ostatniej chwili na oczach ukochanej. Winona ma być chyba z szeryfem, więc grubaska trza było ubić. A spoko postać była.

Mam nadzieję, że 3. sezon, o ile powstanie, będzie ostatnim. Fajne dzieciaki już za moment przestaną być fajnymi dzieciakami, a nastoletniej dramy nie mam ochoty oglądać - jedna już jest.

[Bradesinarus]

W sumie to dla mnie cała historia się pięknie zamknęła w pierwszym sezonie i nie bardzo widzę, co tam się może dziać przez następne sezony, aby było to ciekawe i nie sprawiało wrażenia odgrzewanego kotleta. Już drugi sezon, mimo że przyjemny w oglądaniu (głównie przez fantastycznie napisanych bohaterów oraz kapitalną chemię między nimi) miał do zaoferowania wyłącznie jeszcze większego potwora.

[Mental]

Nie ma to jak zniszczyć resztki klimatu poprzez ukazanie potwora jedzącego batoniki. W pierwszym sezonie był anonimowy mutant terroryzujący miasteczko, a tutaj piesek-potworek wpieprzający słodycze z ręki dzieciaka.

To jest za przeproszeniem dno w huj i infantylizm nie do zniesienia. Wyłączam i zapominam.