[Capt. Nascimento]

Koleżanki nie chciały pójść na Strażników Galaktyki i skończyło się na tym...
Cóż mogę powiedzieć, chyba najdziwniejszy i najśmieszniejszy horror jaki widziałem.

Jako popcornowe kino właściwie dawał radę. Główni bohaterowie byli w miarę fajni i charyzmatyczni, było kilka scare jumpów i scen z jako takim napięciem. Budowanym głównie przez dźwięki otoczenia w stylu Silent Hilla w opuszczonych piwnicach czy korytarzach.

Było też sporo humoru - miejscami naprawdę śmiesznego. Problem w tym, że żarty przeplatały się z mroczniejszymi scenami przez co napięcie spadało do zera.

Najbardziej kuriozalna była jednak... muzyka The Doors. Bez spojlerów mogę jedynie powiedzieć, że pojawia się ona wielokrotnie w scenach związanych z egzorcyzmem... bez najmniejszego wyjaśnienia DLACZEGO.
A w jednej scenie dosłownie można spaść z krzesła ze śmiechu (w scenie która powinna być straszna).

Spoiler

Opętana kobieta, wyglądająca jakby wyszła z planu Egzorcysty, zdrapująca paznokcie na skale i mówiąca coś szeptem do siebie.
To było całkiem creepy i mogłoby być nawet straszne. Mogłoby - główny bohater podchodzi bliżej próbując usłyszeć co ona właściwie mówi. I słyszy powtarzane w kółko "break on through to the other side", na co jego partner (obaj są gliniarzami) mówi "pewnie jest ich fanką".

Potem kilka razy jeszcze pojawia się ich muzyka.

Jednak wszystko zwyczajnie bije na głowę finał. Kolejne fazy egzorcyzmu - ostateczna walka z demonem.
Facet pokryty bliznami wykrwawia się na krześle, mówiąc nie swoim głosem, wykazując paranormalną siłę i zdolności.
Pokój zaczyna się trząść a egzorcysta mówi doniośle "To piąty etap egzorcyzmu - zderzenie!"...
Widz oczekuje w napięciu co się stanie... nagle słychać gitarkę z początku "Break on through (to the other side)" The Doorsów. Gra muzyczka, zaczyna się wokal... po prostu oniemiałem.
Śmialiśmy się z kumplem na całą salę.

Potem klasyczne "musisz walczyć z diabłem! jesteś w stanie go pokonać!" plus modlitwy i typowy happy end.
Najgorsze, że ciągnący się przez 10 minut, przesycony patosem i dramatyzmem gdy już nikt nie powinien być w stanie traktować tego filmu na serio.

Daję 6+/10, bo paradoksalnie dobrze się bawiłem - trzeba jednak wziąć pod uwagę, że w kinie, z piwkiem i miłym towarzystwem pewnie oceniłem ten film dość łagodnie. No i półtorej punktu dałem za elementy komediowe, bo faktycznie podczas seansu nieźle się uśmiałem - twórcy sami chyba nie wiedzieli, czy wolą iść w horror czy komedię.

Ps. Piwo dla tego kto mi wyjaśni jaki do diabła miała w tym filmie sens muzyka The Doors.

[Debryk]

masakra kretyński film, w ten zły, tani sposób. Początek nawet ma dobry klimat i wprowadza do zdarzeń przez obwodnicę w taki przyjemny, tajemniczy sposób który nazwał bym wzięciem z zaskoczenia. Do momentu akcji w zoo czułem nawet dreszczyk i ekscytację a potem JEB łopata w łęb z tym księżulkiem i tanie chwyty scenariuszowe na każdym kroku. No, khmmm, scenariusz to jest mielizna totalna, a solucja zagadki jawiła się jak zgrywa z intelektu widzów. Jeszcze jak się pojawił trup w piwnicy sądziłem, że to wszystko idzie w dobrym kierunku i zwidy, omamy, ptsd + zagadka zrobią jakiś dobry klimat i nadadzą ciężar zdarzeniom, no jednak pojawiła się włoska rodzinka i to już był alarm, że mam do czynienia po prostu z grafomańskim tworem, co potem akcje z księżulkiem potwierdzały. Przechvjowa ekspozycja, kompletny stek bzdur w postaci ostatniego egzorcyzmu i zakończenie napisane nie na kolanie, ale na kiblu. Co mogę pochwalić, to miejscami zdjęcia są dobre, a projekty tych demonów i postaci ogólnie też niczego sobie.

3/10 - i zgrzyt zębami ;[