[slepy51]

Wow, wielkie pozytywne zaskoczenie. Najlepszy ("Bone Tomahawk" nie liczę) "klasyczny" western jaki widziałem od bardzo dawna, być może nawet od czasu "Unforgiven", do którego to zresztą jest bardzo zbliżony jeśli chodzi o treść i ogólny klimat. Jasne, nie jest to film aż tak dobry jak arcydzieło Eastwooda, ale biorąc pod uwagę czasy, w których obecnie żyjemy i zapewne niewielki budżet jakim dysponowali twórcy i tak wielkie brawa, bo dostaliśmy film, który aż tak bardzo mimo wszystko mu nie ustępuje.

Fabuła jest prosta i powiedziałbym "uczciwa", pozbawiona niepotrzebnych udziwnień i modnych obecnie wtrętów - stary farmer Henry żyje sobie gdzieś na amerykańskim zadupiu ze swoim synem, jednak ich sielanka dobiega końca, gdy odnajdują w pobliżu swojego domostwa ciężko rannego typa z teczką wypchaną pieniędzmi. Wkrótce do ich drzwi zapukają różni, niekoniecznie dobrzy ludzie.

Pierwsze co zwraca uwagę to bardzo klasyczna forma - świetne zdjęcia i muzyka itp. - ale realizacji w żadnym wypadku nie ustępuje także historia, która, choć jak wspomniałem, dość prosta, to opowiedziana bardzo sprawnie i niepozbawiona kilku zaskoczeń, szczególnie w rewelacyjnym trzecim akcie. Przed seansem z obsady kojarzyłem jedynie Stephena Dorffa, który jest bardzo dobry, ale film kradnie zdecydowanie Tim Blake Nelson w roli tytułowej - kapitalny występ wart różnego rodzaju ciężkich nagród. 

Inna sprawa, że w idealnym świecie to właśnie ten skromny film biłby się niedługo o złotego rycerzyka a nie zamulacz od Netflixa, no ale niestety jest inaczej - w kazdym razie bardzo mocno polecam, bo w dzisiejszych czasach naprawdę ciężko trafić na tak dobry, klasyczny w swojej formie i treści kawałek filmu. 9/10