[Dr Strangelove]

(13-11-2024, 11:28)simek napisał(a):

Cytat:Blanchett mówiąca, że nie może mu wybaczyć, bo nie może żyć z myślą, że jej mąż akceptuje to, że ktoś ją zgwałcił, ale nie mógł zaakceptować, że ktoś dał jej przyjemność

Jak się tak dłużej zastanowić, to takie postawienie sprawy jest pewną manipulacją, bo przecież jest różnicą czy to Catherine zdradziła, czy może była ofiarą, a więc zawsze była wierna i jest bez winy. Tak samo jak różna jest sytuacja, gdyby podkradła mężowi kasę, aby ją przepić od takiej, że ją okradziono - czemu Robert prędzej zaakceptowałby fakt, że zdarzyło się włamanie od tego, że żona miała trochę przyjemności z wydawania kasy?

No oczywiście jest manipulacją.
Po prostu chciałbym tego typu rozmów, manipulacji, licytacji i kontr więcej. A tak jest tego tyle co kot napłakał.

(13-11-2024, 11:28)simek napisał(a): Zresztą jak miałby się zachowywać Robert, aby Catherine nie miała do niego pretensji?

Kurde nie wiem, ale zaryzykuję - mógłby po prostu porozmawiać?

No ale wtedy historia zakończyłaby się na 2 odcinku :D

Tu jest po prostu za dużo zbiegów okoliczności, za dużo oszustw, za mało rozmów. Same te elementy same w sobie nie są złe, ale taka kumulacja w krótkim czasie powoduje, że historia jest sztuczna po to, żeby widza utrzymać w napięciu i zaskoczyć dość banalnym twistem.
Nie moje kino.

(12-11-2024, 19:33)PropJoe napisał(a): Finał nie aż tak tragiczny, ale może po prostu tego się spodziewałem. Twist z dupy. Poza ta rozmową z matką dziewczyny rzeczywiście chyba kompletnie niezapowiedziany. Swoją drogą, to śmierć tej jej ciotki to była ściema, żeby ją ściągnąć do Londynu?

To jeden z najbardziej irytujących fragmentów.
Z jednej strony mamy potężne monologi zza kadru pokazujące co się dzieje, co się działo i w jakim nastroju psychicznym jest dana osoba.
A tutaj w sumie uj wie co to jest. Czy to prawda, czy to wymyśliła matka, czy co?

Reżyser i scenarzysta sobie tak po prostu żongluje bez żadnej konsekwencji, żeby tylko utrzymać widza w niepewności.