No do mnie na pewno nie trafiły. Jezu, czy ktoś mógłby mi wyjaśnić o czym jest ten film?
Bo moim zdaniem jest totalnie o niczym. To są rozgotowane kluchy ozdobione kolorowymi kadrami, słodką gitarową muzyczką w tle i ślicznymi trawnikami na domowych podwórkach. Rodzinka Nic i Jules żyje sobie wesoło, ma jakieś tam problemy, ale tak naprawdę one nas w ogóle nie obchodzą, bo pojawiają się bez żadnego ładu i składu i znikają zaraz potem, to wszystko nie jest połączone żadną myślą przewodnią - znaczy na pewno jest, tylko ona jest tak prostacka i niewidoczna, że równie dobrze mogłoby jej nie być. Nie wiem, mi się Kids Are All Right oglądało jak pokaz slajdów z życia lesbijskiej rodzinki, w którym codziennie któryś z jej członków staje przed innymi i wali banalną i nic nie wnoszącą przemowę o życiu, małżeństwie i wychowywaniu dzieci i w którym bohaterowie bez celu łażą sobie po idealnie skoszonych trawnikach. Ktoś się tam pokłóci, ktoś się tam pobzyka, ale co mnie to w ogóle obchodzi? Oglądanie takich filmów prowadzi mnie do dosyć zaskakującego i raczej niepokojącego wniosku, że filmy traktujące o rodzinach homoseksualnych stoją na niższym poziomie rozwoju niż te o rodzinach heteroseksualnych i potrzebują czasu, żeby "nadążyć" za tymi drugimi i żeby uprzedzenia w konserwatywnych kręgach zdążyły się roztopić. Stąd banalna i nijaka wymowa tego filmu - gdyby jedną z lesbijek wymienić tu na faceta to na Kids Are All Right pies z kulawą nogą by nie spojrzał.
Ja naprawdę nie mam nic przeciwko filmom, które za cel obrały sobie społeczną misję poszerzania tolerancyjnych horyzontów, ale, na miłość boską, niech ich warstwa merytoryczna będzie głębsza niż komunały jakimi karmi się przedszkolaków, niech nie przypominają mi pokazówki pocztowej. Nawet nie musiałem wchodzić w neta, żeby domyślić się iż pani Lisa Cholodenko sama jest lesbijką - bo zdaje się, że tylko homoseksualiści są w stanie w tak udziwniony i patologiczny sposób zaangażować się w promowanie swoich własnych wartości, żeby kręcić tak banalne i nic nie wnoszące do ich problemu filmy.
I dlatego jedynym jasnym punktem Kids Are All Right jest dla mnie aktorstwo. Wszyscy aktorzy, a chyba najbardziej Annette Bening, dają z siebie wszystko, żeby ich postacie żyły i były wiarygodne. I dlatego mi ich tak żal, bo cała obsada gra w pustej, nijakiej i nic nie wnoszącej wydmuszce o niczym.
5/10
Bo moim zdaniem jest totalnie o niczym. To są rozgotowane kluchy ozdobione kolorowymi kadrami, słodką gitarową muzyczką w tle i ślicznymi trawnikami na domowych podwórkach. Rodzinka Nic i Jules żyje sobie wesoło, ma jakieś tam problemy, ale tak naprawdę one nas w ogóle nie obchodzą, bo pojawiają się bez żadnego ładu i składu i znikają zaraz potem, to wszystko nie jest połączone żadną myślą przewodnią - znaczy na pewno jest, tylko ona jest tak prostacka i niewidoczna, że równie dobrze mogłoby jej nie być. Nie wiem, mi się Kids Are All Right oglądało jak pokaz slajdów z życia lesbijskiej rodzinki, w którym codziennie któryś z jej członków staje przed innymi i wali banalną i nic nie wnoszącą przemowę o życiu, małżeństwie i wychowywaniu dzieci i w którym bohaterowie bez celu łażą sobie po idealnie skoszonych trawnikach. Ktoś się tam pokłóci, ktoś się tam pobzyka, ale co mnie to w ogóle obchodzi? Oglądanie takich filmów prowadzi mnie do dosyć zaskakującego i raczej niepokojącego wniosku, że filmy traktujące o rodzinach homoseksualnych stoją na niższym poziomie rozwoju niż te o rodzinach heteroseksualnych i potrzebują czasu, żeby "nadążyć" za tymi drugimi i żeby uprzedzenia w konserwatywnych kręgach zdążyły się roztopić. Stąd banalna i nijaka wymowa tego filmu - gdyby jedną z lesbijek wymienić tu na faceta to na Kids Are All Right pies z kulawą nogą by nie spojrzał.
Ja naprawdę nie mam nic przeciwko filmom, które za cel obrały sobie społeczną misję poszerzania tolerancyjnych horyzontów, ale, na miłość boską, niech ich warstwa merytoryczna będzie głębsza niż komunały jakimi karmi się przedszkolaków, niech nie przypominają mi pokazówki pocztowej. Nawet nie musiałem wchodzić w neta, żeby domyślić się iż pani Lisa Cholodenko sama jest lesbijką - bo zdaje się, że tylko homoseksualiści są w stanie w tak udziwniony i patologiczny sposób zaangażować się w promowanie swoich własnych wartości, żeby kręcić tak banalne i nic nie wnoszące do ich problemu filmy.
I dlatego jedynym jasnym punktem Kids Are All Right jest dla mnie aktorstwo. Wszyscy aktorzy, a chyba najbardziej Annette Bening, dają z siebie wszystko, żeby ich postacie żyły i były wiarygodne. I dlatego mi ich tak żal, bo cała obsada gra w pustej, nijakiej i nic nie wnoszącej wydmuszce o niczym.
5/10
17-04-2011, 13:42
